บทที่ 355 ตอนอวสาน

ตำรวจส่งสัญญาณมือให้ลูกน้องที่อยู่ข้างหลัง “เอาตัวไป”

“นี่ พวกคุณทำอะไร ? เราทำอะไรผิด？”

ประไทกับรฐาดิ้นรนขัดขืน

ตำรวจที่นำทีมมาแสดงหมายจับให้คนทั้งสองคนได้ดู“พวกคุณถูกสงสัยว่ามีส่วนในการเป็นสายเปิดเผยความลับของประเทศ ตอนนี้พวกคุณถูกจับกุมและจะถูกนำตัวไปสอบสวน”

รฐากับประไทต่างมองหน้ากัน ความบาดหมางใจก่อนหน้าก็ไม่มีให้เห็นอีกต่อไป

รฐาพูดเสียงเรียบว่า “ฉันไม่ใช่คนสัญชาติประเทศZ ก่อนที่พวกคุณจะจับกุมพลเมืองต่างชาติ โปรดแสดงหลักฐานด้วย”

ประไทก็พูดด้วยเช่นกัน“ฉันนายประไทของจรัสพิบูรณ์กรุ๊ป จรัสพิบูรณ์กรุ๊ปของเราจ่ายภาษีให้กับประเทศทุกๆปีต่อให้ผู้ว่าการมาเอง เขาก็ต้องมานั่งพูดคุยดีๆกับผม พวกคุณจะจับตัวผม ก็ต้องมีคำอธิบายให้กับจรัสพิบูรณ์กรุ๊ปด้วย”

ในขณะที่ทั้งสองคนยังคงต่อสู้ดิ้นรนกันอยู่นั้น สำนักงานที่ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจเคลียร์พื้นที่ไว้แล้วก็มีใครบางคนเดินเข้ามา

“ผมมีหลักฐานที่พวกคุณต้องการ”

ก่อนที่บุคคลดังกล่าวจะมาถึง เสียงก็ได้ดังขึ้นมาก่อนแล้ว

ตำรวจที่อยู่หน้าประตูเปิดทางให้

แสงใต้ก้าวเท้ายาวมาที่สำนักงาน และเดินมาที่ตรงหน้าของคนทั้งสอง

เขามองไปที่รฐากับประไท“อาหญิง คุณประไท พวกคุณเซ็นชื่อ แล้วตามเขาไปแต่โดยดีเถอะ ”

“แสงใต้！”รฐาขมวดคิ้ว“ ฉันเป็นอาหญิงของแกนะ แกคิดจะทำอะไร ？！”

“ก็เพราะอาเป็นอาหญิงของผมยังไงล่ะครับ ดังนั้น ……”

แสงใต้เดินมาตรงหน้ารฐา พูดเสียงละมุน“อาหญิง อาคงไม่รู้ ว่าผมไม่เคยออกจากกองทัพเลย หรือจะหมายความว่า ผมแค่ออกจากกองทัพแล้วย้ายไปที่สำนักงานความมั่นคง ทุกสิ่งที่ร่วมกันทำกับอาก่อนหน้า ก็แค่เป็นการตรวจสอบในเชิงลับ ตอนนี้ในมือผมมีหลักฐานที่เพียงพอแล้ว……”

รฐากัดฟันกร่อนด้วยความโกรธ ยิ้มแล้วพูดแก้ต่างว่า“ต้องมีอะไรที่เข้าใจผิดแน่ๆ……”

“ไม่มีเรื่องเข้าใจผิดหรอกครับ”ท่าทีแสงใต้เรียบเฉย พูดอย่างไม่ไว้หน้าว่า“ความจริงกระจ่างชัดอยู่แล้ว เอาตัวไป”

เขาส่งสัญญาณมือ

ตำรวจคุมตัวคนทั้งสองคนและเดินผ่านหน้าเขาไป

ในตอนที่ประไทเดินผ่านหน้าเขา แสงใต้เอียงศีรษะ พูดโน้มน้าวว่า“หากผมเป็นคุณ ในเวลาแบบนี้ผมจะเอาตัวรอด ความผิดของรฐาได้ถูกพิจารณาแล้ว แต่ผู้สมรู้ร่วมคิดจะพิจารณาตามความผิดที่ก่อ ประไท ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับอาหญิงของผม ตัวคุณเองรู้ดีที่สุด ขอแค่คุณบอกเล่าสิ่งที่เธอทำมาทั้งหมด และให้หลักฐานกับเรา หากมีผลประโยชน์กับการสืบสวนของเรา นี่ก็จะเป็นทางรอดเดียวที่ช่วยคุณได้ ผมรับประกันว่าคุณจะไม่เป็นอะไร！”

“คุณพูดจริงเหรอ？！”

ประไทหยุดขาที่ก้าวเดินในทันที

มุมปากแสงใต้ยกหยักอย่างพึงพอใจ “แน่นอน ”

“ผมยินดี！”

ประไทพูดเสียงดังในทันที“ผมไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งนั้น ทุกอย่างล้วนเป็นฝีมือของรฐา เธอโกหกผม และบีบบังคับผม……”

เขาร้อนใจจนพูดทุกอย่างที่เขารู้เกี่ยวกับสิ่งที่รฐาได้ทำออกมาทั้งหมดในทันที

รฐาที่เดินอยู่ด้านหน้าก็พยายามดิ้นรนที่จะหันหลังกลับ ทั้งดีดดิ้นและตะโกนว่า“ประไท แกมันไอ้คนชั่ว……เขากำลังหลอกแกอยู่……”

หลังจากนั้น ประไทก็ราวกับเทเม็ดถั่วออกมา พูดทุกอย่างที่ทั้งควรพูดและไม่ควรพูดออกมาทั้งหมดในคราวเดียว

รฐาลมแทบจับด้วยความโกรธ

ตำรวจที่อยู่ด้านข้างได้บันทึกคำให้การทั้งหมดที่พูดออกมาไว้เป็นพยานหลักฐานสำคัญในคดี จากนั้นก็ให้คนมาควบคุมตัวทั้งสองคนไป

……

สามเดือนผ่านไป ทุกอย่างก็ได้คลี่คลายลง

เนื่องจากพยานหลักฐานเพียงพอ ประมุขกับรฐาที่มีความผิดฐานกบฏ ลักพาตัว ค้ามนุษย์และอีกหลายคดี ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ส่วนประไทเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด และยังให้ความร่วมมือในการสืบหาพยานหลักฐาน โทษไม่ได้รุนแรง ถูกตัดสินจำคุกสิบปี

ส่วนวิมาดาแม่ของวันวิวาห์หลังจากได้เข้ารับการรักษาจากเอลหลายต่อหลายครั้ง ตอนนี้ก็พอจะฟื้นความจำขึ้นมาได้บ้างแล้ว พ่อของเธอศาสตราจารย์ฟรังค์ก็ได้รับการช่วยเหลือออกมา ตอนนี้ก็กำลังอยู่เป็นเพื่อนวิมาดาเพื่อเข้ารับการบำบัดรักษาและฟื้นฟูในขั้นตอนต่อไป

ในส่วนของอาเธอร์เองหลังจากที่ประไทถูกจองจำ ก็ถูกรับตัวกลับมา จากการบอกกล่าวของผู้ใหญ่ เขาก็ได้รับรู้แล้วว่าวันวิวาห์เป็นแม่แท้ๆของเขา และได้รู้ว่าอารองคือพ่อแท้ๆของเขา หนูกะทิเองก็เป็นน้องสาวแท้ๆท้องเดียวกันกับเขาด้วย

ในที่สุดทั้งสี่คนก็ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง พ่อกับแม่ก็ยังมีชีวิตอยู่ วันวิวาห์รู้สึกว่านี่เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเธอ

ข่าวดีในช่วงนี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง วันวิวาห์เก็บข้าวของ ตั้งใจจะพาลูกๆทั้งสองคนไปรับแม่ของเธอที่เมืองเอ็ม

จอมพลยืนมือกอดอกมองดูสามคนแม่ลูกจัดเก็บข้าวของอย่างอารมณ์ดีด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์

“ตาพลหลบไป มายืนขวางอะไรตรงนี้ ”