บทที่ 57 การโต้ตอบของเธอ

จอมพลโยนเอกสารให้ธีออน “เอาไปดูก่อน ”

ธีออนอ่านจบ ก็ได้ฟังวันวิวาห์พูดถึงข้อเรียกร้องของอีกฝ่าย

เขาขมวดคิ้ว “คดีนี้ไม่ง่ายเลยครับ ”

ฉบับเอกสาร เผยให้เห็นถึงรอยตะเข็บประทับด้านข้าง “เซ็นชื่อเรียบร้อย และประทับตรา ก็เท่ากับว่าทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องตามข้อกำหนดในเอกสาร เอกสารมีผลตามกฎหมาย พวกเราไม่สมเหตุสมผลครับ ”

จอมพลให้ธีออนกลับไปหาทางออก

ภายในห้องเหลือเพียงจอมพลกับวันวิวาห์

วันวิวาห์มองใบหน้าเข้มขรึมของเขา อัดอั้นตันใจอย่างมาก “ฉันโง่มากจริงๆ ใช่ไหม？”

มักจะมีจินตนาการที่ไม่สมเหตุสมผลเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าครอบครัวเสมอ

ใบหน้าจอมพลเต็มไปด้วยความสะอิดสะเอียน “เพิ่งรู้เหรอ ไม่ช้าไปหน่อยเหรอ？”

วันวิวาห์สูดหายใจเข้าลึก ออกแรงยกผ้าห่มออกแล้วลงจากเตียง “เรื่องมันเกิดไปแล้ว มาอาลัยอาวรณ์ก็เปล่าประโยชน์ ฉันจะไปหาพวกเขา ฉันไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาต้อนฉันจนมุมหรอก ”

“นี่ถือว่าจนมุมเหรอ？” จอมพลหัวเราะเยาะ

“คุณวิธีเหรอ？”

ชายหนุ่มปล่อยเสียงออกจากคออย่างเย็นชา “เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ ถ้าเอาอาวุธทางกฎหมายมาปกป้องตัวเอง แล้วกฎหมายยังให้ความยุติธรรมไม่ได้ ก็……”

“ใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่มเหรอ？！” วันวิวาห์ตัดบทเขา แววตาเป็นประกายขึ้นมา

เธอกอดจอมพลอย่างตื่นเต้น “ที่รัก คุณฉลาดจริงๆ ขอบคุณนะคะ ”

จอมพลยิ้มมุมปากเงียบๆ “ถือว่าช่วยชีวิต ”

มองผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังคิดอยู่กับตัวเอง เขาเตือน “บริษัทเจ๊งๆของเธอ ตอนที่ยังอยู่ในมือเธอมีจุดดำบ้างหรือเปล่า？”

วันวิวาห์ส่ายหน้าอย่างเย่อหยิ่ง “แน่นอนว่าไม่มี ฉันเป็นนักธุรกิจถูกกฎหมาย ทุกการเข้าออกและผลการดำเนินงานของบริษัท ทุกอย่างสะอาดอย่างหมดจด ไม่เหลือแม้แต่รอยสีเทาเลยด้วยนะ ”

จอมพลหมดคำพูด ไม่รู้ว่าเธอเอาอะไรมาภูมิใจตอนนี้

เขาพูดเสียงนิ่ง “เวลานี้มีจุดดำสิถึงจะดี ไม่มีจุดดำ ก็ไปสร้างจุดดำขึ้นมาสักหน่อย สรุปคือ ไม่ควรขาวสะอาดเกินไป ”

วันวิวาห์ตะลึง กะพริบตาแล้วคิด ทันใดนั้นก็ยิ้มขึ้น ฉันเข้าใจแล้ว รอดูฉันนะ จะจัดการให้เกลี้ยงเลย จอมพล ขอบคุณคุณมากนะคะ คุณวางใจได้ ฉันจะไม่ล้างค่ะคุณไว้ไปตลอดหรอก เอาแต่ให้คุณช่วยฉันตลอด ”

จอมพลนิ่ง แล้วเอื้อมมือ เชยคางเธอขึ้นแล้วถามเสียงทุ้ม “เธอมารั้งอะไรขาฉันเหรอ ？”

เนื่องจากใช้หนุ่มเข้ากันมากเกินไป

เนื่องจากชายหนุ่มเข้าใกล้มากเกินไป เมื่อพูดขึ้นนั้น ลมหายใจจึงสาดเข้าแก้มและจมูกของวันวิวาห์ ท้งลึกลับและดึงดูด

วันวิวาห์หูแดง รีบถอยหลัง หลบสายตาอันเร่าร้อนของเขา “ฉัน……ฉันบอกว่า กะทิทั้งนารักทั้งฉลลาดขนาดนัน้ ฉันจะไม่ทำให้เธอเสียหน้าแน่ ”

“หึ！”

จอมพลยิ้มอย่างไม่พอใจ ไม่พูดอะไรต่อ

……

หลังอยู่ดูอาการอีกสองสามวัน วันวิวาห์ก็ออกจากโรงพยาบาลได้อย่างราบรื่น

เธอถือเอกสาร” เชลน่า” ที่ทำขึ้นมาใหม่ไปหาชูเกียรติ