บทที่ 21

ไทเกอร์ขมวดคิ้วกับคำพูดกำกวมของพี่ชาย เห็นแบบนั้นฉันจึงรีบขอตัวเข้ามาในบ้าน และเห็นว่าพี่เสือคุยอะไรบางอย่างกับไทเกอร์ ด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยดีเท่าไร

“ใจ๋จะไปไหนแต่งตัวสวยเชียว” จ๋ายถาม

“พี่เสือจะพาไปกินข้าวข้างนอกน่ะ จ๋ายอยากไปด้วยกันไหม”

“ไม่เอา จ๋ายไม่อยากไปเป็นก้าง”

ฉันส่ายหน้าให้กับความคิดของแฝดน้อง หากจ๋ายไปด้วยจริง ๆ คนที่จะเป็นก้างคงเป็นฉัน

หลังจากแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินลงมาหาที่เสือที่นั่งรออยู่ด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย รู้ว่าไม่อยากพาไปและฉันเองก็ไม่ได้อยากไปนัก เพราะรู้ว่าการกินข้าวในครั้งนี้คงเต็มไปด้วยความอึดอัด

ภายในรถถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นฉันก็ไม่สามารถลืมมันได้เลย แต่มาอยู่สองต่อสองในรถแบบนี้ทำให้เกร็งจนเกือบลืมหายใจ