บทที่ 23

“รู้ใช่ไหมว่ามันตั้งใจ?”

“อื้อ… ใจ๋รู้”

“แล้วเป็นยังไง อยากตัดใจหรือยัง”

“แย่นะคะ ถึงขนาดนี้แล้วใจ๋ยังชอบพี่เสือมาก ๆ อยู่เลย”

“มันโชคดีจังแฮะ ไม่อยากเปลี่ยนใจมาชอบพี่บ้างเหรอ ถึงพี่จะเหี้ยแต่ถ้ามีเมียพี่พร้อมหยุดนะน้อง”

“ขายตัวเองให้ใจ๋เหรอคะ”

“สนไหมครับ”

“เอาไว้ใจ๋เลิกชอบพี่เสือเมื่อไรจะเก็บมาพิจารณานะคะ”

“โหน้องใจ๋ ร้ายเหมือนกันนะเรา”

ฉันยิ้มให้กับพี่โซ่ที่ออกมาคุยเป็นเพื่อน ทำให้คลายความเครียดกับเรื่องที่หนักอึ้งอยู่ในใจได้ แต่ก็ไม่ทั้งหมด

“กลับเข้าไปข้างในเถอะ อยู่ตรงนี้คนเดียวมันอันตราย”

“ใจ๋ไม่อยากทำร้ายหัวใจของตัวเอง เห็นแบบนั้นมันเจ็บนะคะ”

“ไปนั่งข้างพี่ ไม่ต้องสนใจมัน”

“อ้อนพี่ก็ได้นะ พอดีเป็นคนไม่ค่อยถือตัว”

ฉันเดินกลับมาตรงที่ทุกคนดื่มกันอีกครั้ง พอเห็นผู้หญิงที่เคยนั่งข้าง ๆ…