ตอนที่ 659
ตอนที่ 1135-1136
October 22, 2026
บทที่ 1135 กอดกันจนผลอยหลับไป
และพวกเขาก็ได้เห็นความรู้สึกของจ่ายหวินเชิ่งที่มีต่อเจี่ยนอีหลิง
เขารักเจี่ยนอีหลิง เหมือนชีวิตของตัวเอง
คนคนนี้ที่เต็มใจปกป้องเสี่ยวหลิง มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องมาขวางพวกเขา? เสี่ยวหลิงของเขาเติบโตขึ้น และได้พบใครสักคนที่จะอยู่กับเธอไปตลอดชีวิต
ในที่สุดการรอคอยทั้งหมดนี้ช่างคุ้มค่าจริงๆ
เมื่อเจี่ยนอีหลิงกลับมาที่บ้าน จ่ายหวินเชิ่งก็นอนอยู่บนเตียงแล้ว
ของทุกอย่างบนเตียงถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด
วันนี้อันหยางพาคนมาทํางานที่บ้านของจินจิ่น และเปลี่ยนทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้า เจี่ยนอีหลิงเตรียมตัวจะเข้านอน เธอลุกจากรถเข็นด้วยความลําบากแล้วย้ายไปที่เตียง จ่ายหวินเชิ่งหลับตา แต่จริงๆแล้วเขาไม่ได้หลับเมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว ดวงตาเขาเปิดช่องว่างเล็กน้อยเพื่อมองดูการเคลื่อนไหวของเจี่ยนอีหลิง ได้เห็นท่าทางที่ยากลําบากของเธอ และอาการบาดเจ็บเธอ เขาอยากจะช่วยเธอโดยสัญชาตญาณ
แต่ในวินาทีถัดมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่าสถานการณ์ของตัวเองในตอนนี้ยังสู้เจี่ยนอีหลิงไม่ได้ ตัวเขาเองยังต้องมีคนคอยดูแล แม้แต่จะประคองเธอก็ยังหาไม่ได้เลยด้วยซ้ํา
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จ่ายหวินเชิ่งก็หลับตาลงอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด และไม่มองเจี่ยนอีหลิงอีกเลย ยังไงเขาก็ทําอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
ผ่านไปครู่หนึ่ง เจี่ยนอีหลิงก็ปีนขึ้นไปบนเตียงอย่างราบรื่น และจ่ายหวินเชิ่งรู้สึกว่าเธอกําลังขยับไปด้านข้างของตัวเขา
ทันใดนั้น ก็มีมือคู่หนึ่งโอบเอวอย่างใกล้ชิด และแนบร่างกายที่อ่อนนุ่มทั้งหมดเข้ากับเขา จ่ายหวินเชิ่งขมวดคิ้วต่อต้านการสัมผัสแบบนี้ เขาไม่ต้องการให้ร่างกายที่น่าเกลียดของตนเองถูกเธอสัมผัสแบบนี้
ตอนนี้เขาดูเหมือนจะรังเกียจตัวเองด้วยซ้ํา
เขาไม่อยากให้ตัวเองเข้าใกล้เธอแบบนี้เลย
ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกต่อต้าน และคนรอบข้างก็ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ห่างจากเขาเลย เธอกอดเขาไว้ ลมหายใจของเขาเริ่มที่จะสม่ําเสมอขึ้น
“เธอหาห้องอื่นนอนเถอะ” ในที่สุดจ่ายหวินเชิ่งก็อดไม่ได้ทีจะพูด
“ทำไม?”
“เราไม่ใช่สามีภรรยากัน และไม่ควรนอนบนเตียงเดียวกัน”
“เราเคยอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน แล้วก็เคยนอนด้วยกันแบบนี้ ”
“มันไม่เหมือนกัน”
“มันต่างกันตรงไหน?”
เจี่ยนอีหลิงเงยหน้าขึ้นมองจ่ายหวินเชิ่ง
จ่ายหวินเชิงเจ็บปวด จึงไม่ได้สบตากับเธอโดยตรง
เขาหันหน้า และเหลือบไปมองอีกด้านหนึ่ง
เจี่ยนอีหลิงลูบหน้าอกของจ่ายหวินเชิ่งเบาๆ “อาเชิ่ง นายไม่ได้น่ารังเกียจ นายแค่ป่วย และ เมื่อนายหายดี นายจะดูดีขึ้นอีกครั้ง ดูสิตอนนี้ฉันก็ดูไม่ได้เลย แต่ฉันก็สามารถหายดีและดูดีขึ้นได้”
“ไม่เหมือนกัน”
แน่นอนเขารู้ว่าอาการบาดเจ็บเธอจะหาย และเธอก็สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมแต่เขาต่างจากเธอด้วย“เหมือนกัน” เจี่ยนอีหลิงพูดอย่างหนักแน่น “อาเชิ่ง ฉันจะทําให้นายดีขึ้น”
เธอจะทํา และแน่นอนเธอจะต้องทําได้
ด้วยคําพูดนั้น เจี่ยนอีหลิงไม่เพียงไม่ปล่อยมือ แต่ยังทําให้ตัวเองเข้ามาใกล้เขามากขึ้นอีก ใกล้พอที่จะได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ใกล้จนเธอได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้น ไม่นานนัก เขาก็ได้ยินเสียงหายใจสม่ําเสมอจากด้านข้างของตัวเขาเองเธอผลอยหลับไปแล้ว
จ่ายหวินเชิงลืมตามองใบหน้าด้านข้างที่กําลังหลับใหลของเธอผ่านแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่าง
เธอกลับมาแล้ว กลับมาอยู่เคียงข้างเขา มันช่างสดใสและดูมีชีวิตชีวาจริงๆ
จ่ายหวินเชิ่งไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหน
เพราะร่างกายอ่อนแอเกินไปจึงทําให้หลับง่าย
เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว และคนรอบข้างก็ไม่อยู่ในห้องนั้นอีกต่อไป
เขาไม่รู้ว่าเธอตื่นขึ้นเมื่อไร ร่างกายที่อ่อนแอเกินไปเขาทําให้เขาสูญเสียความระมัดระวัง และข้อมูลเชิงลึกไป รออยู่ในห้องที่ว่างเปล่า ไม่รู้ว่าจะรออะไร
บทที่ 1136 แผนการเลี้ยงดูให้อุดมสมบูรณ์ 1
ในห้องครัวจินจิ่นทําอาหารเช้าภายใต้การแนะนําของเจี่ยนอีหลิง
วันนี้เจี่ยนอีหลิงตื่นเช้ามาก นวดแป้ง ทําไส้ ท่าเกี๊ยวนึ่ง แล้วก็ปรุงอาหาร
แม้ว่าจะนั่งรถเข็น มือข้างหนึ่งก็ไม่สามารถอยู่เฉยๆได้