ตอนที่ 1155-1156

AE5 บทที่ 1155 นายท่านอยากทําแบบนี้มานานแล้ว

ในวันต่อๆไป จ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิงยิ่งยุ่งมากขึ้นไปอีก

จ่ายหวินเชิ่งเรียนรู้จากผู้เฒ่าซุน ขณะที่เจี่ยนอีหลิงกําลังยุ่งอยู่กับการรักษาจ่ายหวินเชิ่ง

สภาพร่างกายจิตใจของจ่ายหวินเชิ่งเปลี่ยนไปอย่างมากจากครั้งแรกที่ได้พบกัน ไม่เพียงแต่ร่างกายจะแข็งแรงขึ้น ผิวพรรณของเขาก็ดีขึ้น กล้ามเนื้อบนร่างกายค่อยๆกลับมาและมีพลังมากขึ้นด้วย

เขาตื่นนอนตอนหกโมงเช้าเพื่อฝึกกับผู้เฒ่าซุน ในตอนเย็นเขายังต้องให้เจี่ยนอีหลิงและเจี่ยนหยุ่นโม่ตรวจสอบร่างกายเพื่อรักษาเขา

ในตอนกลางคืนเจี่ยนอีหลิงเหนื่อยมากพอหัวแตะถึงหมอนก็ผล็อยหลับไป แต่เขายังมีเรี่ยวแรงเต็มที่

เมื่อสภาพร่ากายและจิตใจดีขึ้น เขาก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป

เจี่ยนอีหลิงนอนอยู่ข้างๆเขา เขาจับมือเธอ สักพักก็ลูบใบหน้าของเธอ

และยังดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนแล้วถึงจะนอน

เห็นได้ชัดว่าแต่ก่อนเขาเคยรักษาระยะห่างจากเจี่ยนอีหลิง

ต่อให้เป็นเมื่อสองปีก่อน เขาก็ไม่ทําอะไรแบบนี้

เจี่ยนอีหลิงง่วงนอนพึมพําว่า “นายไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน”

จ่ายหวินเชิ่งยกยิ้มมุมปาก กระซิบข้างหูเจี่ยนอีหลิงว่า “นายท่านอยากทําแบบนี้มานานแล้ว” ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างเมื่อก่อนและตอนนี้สามารถพัฒนาให้ดีขึ้นได้ ความเคร่งครัดดั้งเดิมไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว

“เบาๆ จะนอน เหนื่อย” เจี่ยนอีหลิงหลับตาลง สติสัมปชัญญะครึ่งหนึ่งผล็อยหลับไปแล้ว เฉพาะเมื่อจ่ายหวินเชิ่งอยู่เคียงข้างเธอเท่านั้น เธอจะลดความระมัดระวังลงและปล่อยให้ตัวเธอผ่อนคลาย

“พักผ่อนให้เพียงพอ” จ่ายหวินเชิ่งจูบลงบนหน้าผากขาวเนียนของเจี่ยนอีหลิง “เรื่องเล็กน้อย รอจนกว่านายท่านหายดี อย่าหวังว่าเธอจะสบายขนาดนี้”

ประโยคต่อมาเจี่ยนอีหลิงไม่ได้ยินแล้ว

จ่ายหวินเชิ่งมองดูเจี่ยนอีหลิง มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มและผล็อยหลับไป

รอมาครึ่งเดือนแล้ว คนในตระกูลเจี่ยนต่างก็รอไม่ไหวแล้ว

ตระกูลเจี่ยนน่าจะมารอที่นี่นานแล้ว

แน่นอนว่าท่านผู้เฒ่าจ่ายและนายท่านรองจ่ายไม่เพียงแต่เกลี้ยกล่อมให้ตระกูลเจี่ยนอย่าไป พวกเขาเองก็ต้องอดทนต่อการไม่ติดตามพวกเขาไป

เพื่อให้จ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิงมีสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น

หากทั้งสองตระกูลแห่กันไป สองคนนั้นคงยุ่งอยู่กับการพูดคุยเรื่องเก่าๆกับพวกคนแก่อย่างเขา แล้วก็จะไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันอีก

สิ่งที่สําคัญที่สุดในตอนนี้ คือการให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันก่อนเพื่อซ่อมแซมบาดแผลที่ทําให้พวกเขาได้รับในช่วงเวลาสองปีที่ผ่านมา

ตอนนี้หมู่บ้านจินซุยได้ส่งข่าวกลับมาว่าร่างกายของจ่ายหวินเชิ่งไม่เพียงแต่กลับสู่สภาพเมื่อสองปีก่อน แต่ปัญหาหัวใจก็สามารถแก้ไขได้เช่นเดียวกัน

และเจี่ยนอีหลิงก็ปกติดีทุกอย่าง

ยังบอกอีกว่าคู่หนุ่มสาวกําลังมีความสัมพันธ์ที่ดีในตอนนี้

คราวนี้ทั้งตระกูลจ่ายและตระกูลเจี่ยนต่างก็นั่งไม่ติดแล้ว

“ป๋า! ป้า!”

เด็กน้อยได้ยินครอบครัวพูดถึงป้าคนสวยของเขา และเขารู้ว่ากําลังจะได้ไปหาป้าคนสวยของเขา เขาโบกมือเล็กๆ อ้วนๆ อย่างตื่นเต้นและตะโกนว่า “ป๋า”

หลัวซิ่วเอินกังวลพอๆกับลูกชายเธอ “ไม่ ฉันรอไม่ไหวแล้ว ไปที่หมู่บ้านทางตะวันตกเฉียงใต้เดี๋ยวนี้ ฉันจะไปหาลูกคนโตของฉัน!”

หลัวซิ่วเอินอารมณ์ร้อน ที่เธอทนได้ครึ่งเดือนเป็นเพราะเจี่ยนหยู่หมิน

ถ้าไม่ได้เจี่ยนหยู่หมินเกลี้ยกล่อม ต่อให้มีกี่คนก็คงขวางเธอไม่ไหวแน่

พูดจบหลัวซิ่วเอินก็อุ้มลูกชายจะเดินออกไป

เจี่ยนหยู่หมินทนไม่ไหวแล้ว ไล่ตามเมียและลูกไปทันที

ย่าเจี่ยนตบต้นขา “ฉันไปด้วย!”

ปู่เจี่ยนถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ทําอะไรกัน? ไม่ใช่ว่าพูดไปแล้วเหรอว่าเดี๋ยวเสี่ยวหลิงกับอาเฉิงก็กลับมาเมืองหลวงแล้ว รอให้พวกเขากลับมาที่นี่เองไม่ดีกว่ารึไง?”