ตอนที่ 1159-1160

X บทที่ 1159 การเดิมพัน 2

มู่หรูไห่รู้ว่าการตายของจ่ายป๋อเชิน เป็นอุปสรรคที่ไม่อาจผ่านพ้นไปได้ของจ่ายหวินเชิ่ง

“เดิมพันยังไง?” จ่ายหวินเชิงหรี่ตาลง

“ทําตามกฎสมาคมจงอี้ของพวกนายดีไหม?” มู่หรูไห่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

มู่หรูไม่รู้เรื่องกฎของสมาคมจงอี้มาจากพ่อแม่ของจ่ายหวินเชิ่ง เพราะทั้งสามคนเป็นเพื่อนกันมาก่อน

กฎของสมาคมจงอี้ ไม่ว่าจะเป็นการเดิมพันทั่วไปหรือการเดิมพันด้วยชีวิต ล้วนแล้วแต่ใช้กําลังเพื่อตัดสินผลแพ้ชนะ มีเพียงผู้ชนะและผู้แพ้

จะชนะหรือแพ้ก็ตัดสินในเกมเดียว

หยูซีรีบห้ามจ่ายหวินเชิ่ง “อย่าไปฟังเขานายท่านเชิ่ง ผู้ชายคนนี้เจ้าเล่ห์มาก เขามีความคิดที่จะเสนอให้ใช้กําลังตั้งแต่แรก และเขาต้องเตรียมการมานานแล้ว!”

ไม่อย่างนั้น ผู้ชายคนนี้จะมาท้าเดิมพันจ่ายหวินเชิ่ง โดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง

80% น่าจะเป็นกลลวงเสียมากกว่า

ร่องรอยของความกังวล ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่อ่อนโยนของเจี่ยนหยุ่นไม่

เขากลัวว่าจ่ายหวินเชิ่งจะกระโดดเข้าไป ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นกับดักของอีกฝ่าย

หลิวถิงไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะแสดงความคิดเห็นออกมา

รอยยิ้มลึกปรากฎอยู่บนใบหน้าของมู่หรูไห่ เขากําลังเดิมพันว่าจ่ายหวินเชิ่งต้องการรู้เกี่ยวกับการตายของจ่ายป้อเชินมากแค่ไหน

มู่หรูไห่รู้ดีว่า ไม่ว่าจ่ายหวินเชิ่งจะเสแสร้งทําเป็นไม่สนใจแค่ไหน แต่ในใจของเขาคงต้องการให้ฆาตกรที่ฆ่าพ่อของตัวเองในตอนนั้น ต้องชดใช้ด้วยเลือด

“ตกลงเดิมพัน” จ่ายหวินเชิ่งตอบ

“นายท่านเชิง?” หยูซีเริ่มกังวล

นายท่านเชิงท่าไมถึงได้ตอบตกลง?

เห็นได้ชัดว่าผู้ชายสกุลมู่คนนี้มีเจตนาไม่ดี!

มู่หรูไห่เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา

เขาเดิมพันถูก เพราะจ่ายหวินเชิ่งต้องการที่จะรู้เรื่องนี้จริงๆ บริเวณใต้โต๊ะ เจี่ยนอีหลิงจับมือจ่ายหวินเชิ่งไว้แน่น ส่วนจ่ายหวินเชิงก็จับมือเธอกลับเช่นกัน

เจี่ยนอีหลิงไม่ได้ห้ามปรามจ่ายหวินเชิ่ง เพราะถ้าเป็นเธอ เธอก็อยากรู้ค่าตอบเหมือนกัน หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เจี่ยนอีหลิงก็เงยหน้าและพูดกับมู่หรูไห่ว่า “ฉันจะเชิญท่านผู้เฒ่าตระกูลกู๊ดแมน และสมาชิกหลักของสมาคมจงอี้มาเป็นพยาน”

มู่หรูไห่มองไปที่เจี่ยนอีหลิงด้วยความสนใจ “เธอกลัวว่าฉันจะไม่รักษาสัญญาเหรอไง?” “คุณมีความน่าเชื่อถือด้วยงั้นเหรอ?” จ่ายหวินเชิ่งถามกลับทันที

“หึ ได้สิ งั้นก็เชิญพวกเขามาได้เลย ยังไงฉันก็เชิญพวกนั้นมาไม่ได้อยู่แล้ว แต่ถ้าเธอมีวิธีเชิญก็เชิญมาเลย แล้วฉันจะรอ” มู่หรูไห่กล่าว “พอดีฉันก็กลัวว่าอาเพิ่งและเธอจะไม่รักษาสัญญาเหมือนกัน”

“ไปได้แล้ว ฉันจะแจ้งให้คุณทราบทันทีเมื่อทุกคนมาถึง” บนใบหน้าของเจี่ยนอีหลิงปรากฎร่องรอยของความเคร่งขรึม และเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“โอเค” มู่หรูไห่ลุกขึ้นยืน และเดินออกจากลานบ้านพร้อมกับลูกน้องของเขา

บรรลุเป้าหมายของเขาแล้ว

มู่หรูไห่เดินเข้ามาอย่างวางท่า และจากไปอย่างรวดเร็ว

มันน่าโมโหมาก

“นายท่านเชิ่ง นายจะเดิมพันกับไอ้สารเลวนั้นจริงๆเหรอ? ไอ้สารเลวนั้น อาจกําลังวางแผนชั่วร้ายอยู่ก็ได้” หยูซีเต็มไปด้วยความกังวล

ดวงตาของจ่ายหวินเชิ่งดูลึกล้ํามาก

เจี่ยนอีหลิงจับมือจ่ายหวินเชิ่ง “ไม่เป็นไร ถึงนายจะแพ้ก็ไม่เป็นไร”

เจี่ยนหยุ่นโม่ก็มีสีหน้ากังวลไม่แพ้กัน เขาจึงเอ่ยออกมาด้วยน้ําเสียงอ่อนโยน “ฉันจะบอกให้อี้เหิงมาช่วย”

“นี่มันเรื่องอะไรกัน ทําไมทุกคนถึงทําหน้าบึ้งตึงแบบนี้ล่ะ?”

ผู้เฒ่าซุนมาหาจ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิงที่บ้านจินจิ่นตรงเวลา แต่พอเข้าประตูมาก็เห็นคนในลานบ้านหลังนี้ มีสีหน้าที่จริงจังอย่างมาก

หยูซีรีบบอกผู้เฒ่าซุนทันที “ท่านผู้เฒ่า พอดีศัตรูที่ฆ่าพ่อของนายท่านเชิ่งเพิ่งมาหานายท่านเชิ่ง และทั้งคู่ก็ได้เดิมพันชีวิตของพวกเขา!”