ตอนที่ 1191-1192

บทที่ 1191 ขัดแย้งกันในสํานักงาน

“ฉันไม่ได้มาเพื่อเกลี้ยกล่อม แต่มาเพื่อแจ้ง” เจี่ยนอีหลิงมีสีหน้าเยือกเย็นมาก เธอมองเฟียชิงเล็กน้อย และหลังจากตอบคําถามไปแล้ว เธอก็เบนสายตากลับไปที่คอมพิวเตอร์ของตัวเอง

“แจ้ง? เจี่ยนอีหลิง ขอบอกเธอไว้ก่อนนะว่าที่นี่คือสาขาเมืองเป่ยจิง ถ้าเธอไม่ได้อยู่ในสาขานี้ เธอก็อย่าเข้าไปยุ่งเรื่องของฉัน ฉันจะสื่อสารกับผู้ป่วยยังไง การผ่าตัดจะเป็นยังไง ฉันมีอํานาจของหัวหน้าแผนกศัลยกรรมนี้ เธอจะสอดมือเข้ามายุ่งแบบนี้ไม่ได้ เธอมีเจตนามาขัดขวางการทํางานปกติของฉันงั้นเหรอ?”

ตราบใดที่คนในครอบครัวของลุงหลี่กลับคํา และไม่เข้ารับการผ่าตัด การแข่งขันนั้นก็ไม่มีแพ้หรือชนะ เฟยชิงก็ตัดสินว่าเจี่ยนอีหลิงเป็นคนสร้างแนวคิดนี้ขึ้นมา

เจี่ยนอีหลิงฉันไม่อยากเถียงกับเฟ่ยชิง “มันขึ้นอยู่กับคุณ”

“ขึ้นอยู่กับฉัน คืออะไร? ถ้าเป็นจริงตามที่เธอบอกว่า ‘ขึ้นอยู่กับฉัน’ วันนี้เธอคงจะไม่ไปพูดเรื่องนั้นกับคนตระกูลหลี่” เฟ่ยชิงหัวเราะ

เพื่อนร่วมงานหญิงที่มากับเฟ่ยชิงถามเจียนอีหลิง “คุณบอกกับครอบครัวตระกูลหลี่ว่าอัตราความสําเร็จมีเพียง 10% คุณได้รับอัตราความสําเร็จนี้ได้ยังไง มันเป็นอัตราความสําเร็จของคนอื่น หรืออัตราความสําเร็จของด็อกเตอร์เฟีย?”

“คํานวณจากประสบการณ์ และประสิทธิภาพการผ่าตัดครั้งก่อนของด็อกเตอร์เฟีย” เจี่ยนอีหลิงตอบ

ในมือเธอมีข้อมูลการผ่าตัดทั้งหมดของเฟยชิง

“ที่คุณบอก ดูเหมือนว่าจะรู้จักประสบการณ์การผ่าตัดครั้งก่อนของด็อกเตอร์เฟียดี”

เพื่อนร่วมงานหญิงมีท่าทีไม่เชื่อ และรู้เพียงว่าเจี่ยนอีหลิงเป็นคนสร้างเรื่องโกหก เฟียชิงพูดกับเจี่ยนอีหลิงด้วยนําเสียงที่เยือกเย็น “ด็อกเตอร์เจี่ยน เราเป็นเพื่อนร่วมงานกัน แต่เธอไม่มีสถานะใดในสาขานี้ เราไม่มีความเกี่ยวข้องกันระหว่างเจ้านายและลูกจ้าง เธอจะทําอะไร ฉันก็สั่งไม่ได้ แต่อย่างน้อยเธอต้องเคารพฉันบ้างไม่ใช่รึไง? เธอทําแบบนี้เพื่อให้ป่วยดูเรื่องตลก และทําให้พวกเขารู้สึกว่าพวกเราไม่ลงรอยกันในโรงพยาบาลลั่วไห่เซิน”

เพื่อนร่วมงานคนอื่นเห็นด้วยกับคําพูดของเฟียชิง

“ฉันไม่ต้องการที่จะต่อต้านคุณ ฉันแค่ทําในสิ่งที่ฉันคิดว่าควรทํา” เจี่ยนอีหลิงตอบ “เธอคิดว่าเป็นคนของโรงพยาบาลใหญ่งั้นเหรอ? เธอจึงสามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสาขาอื่นได้ตามใจชอบ?” เฟยชิงถาม

เจี่ยนอีหลิงไม่อยากเถียงกับเฟ่ยชิง มันไม่สมเหตุสมผลสําหรับเธอ

“ใช้เวลา ความคิด และจิตใจทั้งหมดเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการผ่าตัด” เจี่ยนอีหลิงพูดกับเฟียชิง

เพื่อนร่วมงานหญิงฟังจบก็โมโหมาก “ด็อกเตอร์เจี่ยน เธอยืนยันแล้วนี่ เป็นเพราะเธอที่ทําให้ด็อกเตอร์เฟียต้องเตรียมตัวผ่าตัดให้ แต่สุดท้ายเธอก็ไปคุยกับคนตระกูลหลี่เพื่อขัดขวางการผ่าตัด” เพื่อนร่วมงานหญิงโกรธมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้ “ด็อกเตอร์เจียนท่าแบบนี้ซ้ําแล้วซ้ําเล่า เป็นคุณที่ทําให้ด็อกเตอร์เฟียเตรียมการผ่าตัด แต่ก็เป็นคุณที่ไปหาครอบครัวหลี่เพื่อพูดอะไรที่ขัดขวางการผ่าตัด”

“ถ้าไม่มีอะไรอื่น ฉันจะเลิกงานแล้ว”

ได้เวลาเลิกงานแล้วเจี่ยนอีหลิงหยุดทํางานชั่วคราว และเตรียมพร้อมที่จะกลับบ้าน

เจี่ยนอีหลิงลุกขึ้นและกําลังจะจากไป ทุกคนในห้องทํางานต่างก็มองมาที่เธอ

เพื่อนร่วมงานหญิงถามเจี่ยนอีหลิง “สีหน้าท่าทางแบบนี้เป็นอะไรไป?”

เจี่ยนอีหลิงมีท่าทางเยือกเย็น และน้ําเสียงที่สงบ “คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะยุ่งเรื่องของฉัน คุณไม่ใช่พนักงานอย่างเป็นทางการของลั่วไห่เซิน”

เพื่อนร่วมงานหญิงที่อยู่ตรงหน้า ชื่อไป๋ผิงผิง เป็นพยาบาลฝึกหัดในกลุ่มพยาบาล

เธอไม่ใช่แพทย์ของลั่วไห่เซิน หรือพนักงานอย่างเป็นทางการของลั่วไห่เซิน

“ฉันไม่มีสิทธิ์ยุ่งเรื่องของเธอ แล้วเธอมีสิทธิ์ยุ่งเรื่องของด็อกเตอร์เฟยเหรอ?” ไป่ผิงผิงถาม “เธอสามารถยอมรับความท้าทายตรงไปตรงมาและแข่งขันกับด็อกเตอร์เฟยเหรอ ดังนั้นไม่ว่าจะชนะหรือแพ้พวกเราก็จะยังดูเธออยู่ ตอนนี้เธอจะทําให้เราดูถูกเธอได้เพียงเท่านั้น” “ไม่จําเป็นต้องให้พวกเธอดูถูก” เจี่ยนอีหลิงน้ําเสียงไม่แยแส

เมื่อพูดจบเจี่ยนอีหลิงเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ปล่อยให้เฟียชิงและไป๋ผิงผิงโกรธอยู่ในสํานักงาน

บทที่ 1192 พี่ชายสามก็อยากถูกเรียกด้วย

เจี่ยนหยุ่นน่าวรู้แล้วว่าเจี่ยนอีหลิงเรียกเจี่ยนหยุ่นเฉิงว่า “พี่ชายใหญ่”

ครั้งแรกเขาเห็นว่าพี่ชายของเขาอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ที่ผ่านมาเขาที่ไม่เคยแสดงสีหน้าใดๆเลย เพิ่งมายิ้มบ่อยเมื่อไม่นานมานี้

หลังจากซักถามถึงได้รู้ว่าที่แท้น้องสาวเริ่มสนิทสนมกับพี่ชายใหญ่ และยอมเรียกพี่ใหญ่ และบอกพี่ชายใหญ่ให้แต่งงาน

เจี่ยนหยุ่นน่าวรู้สึกอิจฉามาก

เขาก้มลงมองเปียโนที่อยู่ตรงหน้าของตัวเอง และนําอารมณ์ของตัวเองทั้งหมดไปใส่เปียโน อารมณ์ของผู้เล่นหลั่งไหลออกมาพร้อมกับตัวโน้ตด้วยปลายนิ้วสัมผัส

เจี่ยนหยุ่นโม่ได้ยินเสียงเปียโนนอกประตูและหยุดเป็นเวลานาน หลังจากที่เจี่ยนหยุ่นน่าวเล่นจบเจี่ยนหยุ่นโม่ก็เดินเข้าไปในห้องเปียโน

“พี่ชายรอง?”