ตอนที่ 1217-1218

บทที่ 1217 การนัดบอดของนายท่านรอง 1

“พาเธอเข้ามา ”

นายท่านรองจ่ายรีบพูด

เจี่ยนอีหลิงเข้าไปในห้องภายใต้การนําของผู้ช่วย

“เสี่ยวหลิง เธอมาได้ยังไง? ถ้ามีธุระอะไรก็โทรหาอารองได้เลย ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา

เมื่อนายท่านรองจ่ายพูดกับเจี่ยนอีหลิงน้ําเสียงจะนุ่มกว่าปกติ

เนื่องจากหลานของตัวเอง หาหลานสะใภ้มาได้อย่างยากล่ามากดูอ่อนหวานและนุ่มนวนมาก จึงไม่กล้าพูดเสียงแข็งกระด่าง

“แนะนําให้คุณ หาอาหญิงให้ฉันกับอาเชิ่ง” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับ

วันนี้ทั้งคู่ได้ปรึกษากันแล้ว มาทํางานทางความคิดนายท่านรองจ่ายด้วยกัน เพื่อให้แน่ใจว่า เขาจะเชื่อฟัง และทําในสิ่งที่ถูกบอกเลย

นายท่านรองจ่ายยังสามารถทําอะไรกับจ่ายหวินเชิ่งได้ แต่ไม่มีทางจัดการกับเจี่ยนอีหลิงได้

“โอเค โอเค ฉันสัญญากับพวกเธอ ว่าวันนี้ฉันจะไปนัดบอดหลังจากเลิกงาน” นายท่านรองจ่ายประนีประนอม เขาไม่มีความคิดใดๆเกี่ยวกับการแต่งงานของตัวเอง และเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ด้วย

แต่เขาต้องฟังความคิดเห็นของหลานชายและหลานสะใภ้ของเขา

นัดบอด ไปนัดบอดกันเถอะ

ไม่จําเป็นต้องพยายามเป็นพิเศษ

“อือ ฉันจะมีลูกให้อาเชิ่งโดยเร็วที่สุด” เจี่ยนอีหลิงยังมอบตั๋วให้กับนายท่านรองจ่าย

เรื่องการมีลูกออกมาจากปากของเจี่ยนอีหลิงมักจะจริงจังอยู่เสมอ

“เอาล่ะ พรุ่งนี้อารองนัดพบกับพระอาจารย์เพื่อดูฤกษ์วันมงคล และกําหนดเวลาสําหรับงานแต่งงานพวกคุณทั้งสองของคน”

นายท่านรองจ่ายก็ชัดเจนเช่นเดียวกัน ในเมื่ออีกฝ่ายรับปากว่าจะนัดบอดแล้ว งานแต่งของทั้งคู่ก็ไม่ควรล่าช้า

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะต่อรองกับนายท่านรองจ่าย

นายท่านรองจ่าย เจี่ยนอีหลิง และจ่ายหวินเชิ่งออกจากตรงนี้แล้วขึ้นรถไปด้วยกัน ที่ตําแหน่งข้างคนขับ เจี่ยนอีหลิงอดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลงมองท้องของตัวเอง และลูบมันด้วยฝ่ามือที่ขาวเนียน

“เธอกําลังคิดอะไรอยู่?” มีอะไรอยู่ในเมล็ดแตงโม(สมอง)ของกระต่ายน้อยตัวนี้?

“เมื่อไหร่เราจะได้มีลูก” เจี่ยนอีหลิงกระซิบ

จ่ายหวินเชิงหัวเราะเบาๆ “ฉันยังไม่ได้ปลูก เธอจะมีได้ยังไง?”

“แล้วเมื่อไหร่นายถึงจะหว่านเมล็ดล่ะ?” เจี่ยนอีหลิงเงยหน้าขึ้นมอง ตั้งตารอจ่ายหวินเชิ่งอย่างจริงจัง การถูกคนรักกระตุ้นให้หว่านเมล็ดนี่เป็นประสบการณ์แบบไหนกัน?

คนอื่นๆไม่รู้ จ่ายหวินเชิ่งก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี*

(Bass ku xiào bù dé ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี (สํานวน); ทั้งตลกและน่าอายมาก ระหว่างเสียงหัวเราะและน้ําตา)

เขาอดทนอย่างมาก แต่กลับถูกเธอเพิกเฉย

จ่ายหวินเชิ่งวางฝ่ามือลงบนหน้าท้องแบนราบเจี่ยนอีหลิงลูบเบาๆ “การคลอดลูกยากลําบากมากนะ ฉันไม่อยากให้เธอเจ็บเร็วเกินไป รู้ไหม?”

“ไม่ช้าก็เร็ว ต้องเจ็บ”

ไม่ต้องรอช้า กับสิ่งที่ต้องประสบไม่ช้าก็เร็ว

“ทําให้เธออารมณ์เสียมาหลายวันแล้ว เธอจะทนอีกไม่นาน”

หลังจากที่ทั้งคู่จากไป นายท่านรองจ่ายที่ไร้หนทางก็ทําได้เพียงโทรหาพ่อที่แก่ชราของตัวเอง และบอกกับพ่อว่าตัวเองยอมตกลงที่จะนัดบอด

ท่านผู้เฒ่าจ่ายมีความสุขขึ้นมาทันที

ช่วงนี้มีแต่เรื่องดีจริงๆ

แน่นอนว่าเจี่ยนอีหลิงเป็นดาวนําโชคของตระกูลจ่ายของพวกเขา มีเธออยู่เป็นสิ่งที่ดีสําหรับพวกเขาตระกูลจ่าย

ผู้เฒ่าจ่ายหยิบรายการนัดบอดฉบับอิเล็กทรอนิกส์ที่เขาเตรียมไว้ออกมาอย่างรวดเร็ว และส่งไปให้ลูกคนที่สอง เพื่อให้เขานัดหมายทานอาหารค่ําทีละคน

ทั้งยังก่าชับเป็นพิเศษว่าเขาต้องดูแลการนัดบอดทุกๆคนอย่างดี และอย่าทําเป็นพูดนอกลู่นอกทาง

คืนถัดไปนายท่านรองจ่ายมาถึงสถานที่ที่นัดพบ