ตอนที่ 138

大姐大 บทที่ 138: อีหลิงป่วย 2

“ทำไมไข้ไม่ลดลงเลยล่ะ”

เจี่ยนหยู่หมินแตะหน้าผากของเจี่ยนอีหลิงเป็นระยะๆ จนน้ำเกลือในถุงน้ำเกลือเกือบหมด แต่อุณหภูมิก็ยังสูงอยู่

ย่าเจี่ยนก็กระวนกระวายเช่นเดียวกัน แต่เธอรู้ว่ากระวนกระวายไปก็ไม่มีประโยชน์ ด้วยยาที่มีอยู่เหล่านี้เป็นไปไม่ได้ที่จะหายในทันที มันต้องใช้เวลาเพื่อที่จะทำให้ไข้ลด

เจี่ยนอีหลิงรู้สึกเนื้อตัวหนักและตกอยู่ในห้วงฝันร้ายอันสับสน

ภายในห้วงความฝัน เธอนั้นกลายเป็นเจี่ยนอีหลิงคนก่อนหน้านั้น ตอนที่เธอป่วยหนัก เธอนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล เธอได้เปิดหมายเลขโทรศัพท์ติดต่อ แต่ก็ไม่มีใครให้เธอติดต่อได้

ในห้วงความฝันนั้น เธอรู้ว่าตัวเธอนั้นกำลังจะตาย แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเธอจะบอกถ้อยคำสั่งเสีย คำพูดสุดท้ายก่อนตายของเธอให้กับใคร

ในห้วงแห่งความเคลิบเคลิ้มมึนงงนั้น เจี่ยนอีหลิงก็ได้ตื่นขึ้นมาและก็ได้เห็นหอผู้ป่วยเดียวกับที่เห็นภายในความฝันนั้น

“เธอตื่นแล้วเหรอ”

เสียงของเจี่ยนอยู่หมินที่ดังอยู่ข้างกายเธอนั้นได้ขัดจังหวะความคิดของเจี่ยนอีหลิง

เจี่ยนอีหลิงหันหน้าไปมองดูเขา

เจี่ยนหยู่หมินยังคงสวมชุดนอนและมองดูเธออย่างเป็นกังวล

ย่าเจี่ยนที่นั่งอยู่บนโซฟาในหอผู้ป่วยก็ยืนขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน

“เป็นยังไงบ้าง หลานรัก”

ย่าเจี่ยนรีบเข้ามาหา

เจี่ยนอีหลิงจึงค่อยรู้ตัวว่าเธอนั้นป่วย

เธอลืมไปว่าภูมิต้านทานของร่างกายเธอนั้นต่ำมาก และเธอไม่สามารถที่จะทนฝืนรับได้

“ไม่เป็นไร”

เจี่ยนอีหลิงพูดขึ้น เสียงของเธอนั้นเบากว่าปกติและแต่ละคำพูดที่เปล่งออกมานั้นค่อนข้างยากลำบาก