ตอนที่ 251-252

大姐大 บทที่ 251 รอเซี่ยวหลิง ขณะที่ชายชราพูด เขายังคงถือกระถางกล้วยไม้อยู่ในมือ และมองมันอย่างระมัดระวัง ดูท่าทางเป็นห่วงอย่างมาก

“ตาแก่น่าตาย แกไม่ต้องห่วงหลานของแกเหรอ จะมีประโยชน์อะไรกับการเป็นห่วงกล้วยไม้ที่จะตายของแก” หญิงชราโกรธ

“กล้วยไม้หักอะไรกัน นี่คือสายพันธุ์ใหม่ที่หลานรักปลูกให้ฉัน เธอเข้าใจเทคโนโลยีการผสมข้ามพันธ์ไหม เข้าใจพันธุวิศวกรรมไหม มันยากนะ หลานรักใช้เวลาคิดเรื่องนี้นานมาก นี่ไม่เหมือนใครเลยนะ ฉันไม่ประคบประหงมมันได้เหรอ”

ชายชราโต้กลับ

กล้วยไม้มีค่า ความรักของหลานสาวยิ่งมีค่ามากกว่า

“ตาแก่น่าตาย หลานรักได้ช่วยแกผสมพันธุ์กล้วยไม้สายพันธุ์ใหม่ แล้วแกยังไม่สนใจเรื่องเธออีกเหรอ”

“คุณผู้หญิงชรา ทำไมเธอไม่ช่วยให้พวกเขาคืนดีถ้าเธอเป็นห่วงมาก”

“ฉันไม่สนใจ” หญิงชราทำท่าหยิ่ง “พวกเขาทำร้ายหลานรักของฉัน แล้วจะมาคาดหวังให้หญิงชราอย่างฉันช่วยพวกเขานะรึ ไม่มีทาง”

ย่าเจี่ยนห่วงใยเรื่องนี้ แต่เธอก็จะไม่ช่วย

ทำไมเธอถึงจะช่วยให้พวกเขาคืนดี ในเมื่อพวกเขาลงโทษหลานรักด้วยการพาหลานรักไปขอโทษเซี่ยวน่าว พวกเขาไม่แม้จะถามความคิดเห็นของเธอล่วงหน้า

###

เจี่ยนหยุ่นเฉิงกับเจี่ยนหยุ่นน่าวมาถึงหน้าสนามกีฬาที่วงจูปีเตอร์จัดคอนเสิร์ต

แน่นอนว่าเป็นไปตามที่หญิงชราคาดไว้ แม้ว่าเจี่ยนหยุ่นเฉิงจะได้ตั๋ว แต่ในรายการคอนเสิร์ตใหญ่ จะหาเจี่ยนอีหลิงและคนอื่นๆนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

คอนเสิร์ตของวงจูปิเตอร์ประสบความสำเร็จด้วยดี และแฟนๆก็ตอบรับอย่างกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก

นี่นับเป็นครั้งแรกที่เจี่ยนอีหลิงเข้าร่วมในความตื่นเต้นประเภทนี้ และได้ดูคอนเสิร์ตเป็นครั้งแรก

เจี่ยนอีหลิงรู้สึกไม่สะดวกสบายอยู่บ้าง แต่เธอก็ยืนหยัดอยู่ได้

หลังจากการแสดงจบลง เจี่ยนอีหลิงและคนอื่นๆก็เดินไปหลังเวที

เมื่อเจี่ยนหยู่หมินก้าวลงจากเวที เขาก็เป็นคนแรกที่รีบวิ่งไปหาเจี่ยนอีหลิง

บนเวทีเมื่อกี้นี้ เจี่ยนหยู่หมินร้องเพลงและเต้น ต้องใช้พลังงานมหาศาลและ ตอนนี้คนยังคงเหงื่อออกและหอบหายใจ

เจี่ยนหยู่เจี๋ยวิจารณ์พี่ชายเขาอยู่ข้างๆ “พี่ใหญ่ การแสดงของพี่วันนี้ธรรมดามาก”

สำหรับพี่ชายเขาแล้ว เขามีความคาดหวังอย่างสูง และไม่สามารถชมได้พร่ำเพรื่อ มิฉะนั้นพี่ชายเขาจะเหลิง

เจี่ยนหยู่หมินไม่สนใจเจี่ยนหยู่เจี๋ย และหันไปถามเจี่ยนอีหลิง “แล้วเด็กขี้แยล่ะ การแสดงของพี่ชายคนนี้โอเคไหม”

“ดีมาก” เจี่ยนอีหลิงตอบตามความเป็นจริง

เจี่ยนหยู่หมินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “น้องสาวของฉันมีทัศนวิสัย”

หลังจากนั้นเขาก็จ้องไปที่เจี่ยนหยู่เจี๋ยที่อยู่ข้างๆ น้องชายตัวเหม็นไม่น่ารัก

เจี่ยนหยู่เจี๋ยพึมพัม “น้องสาว น้องคงทนอับอายขายหน้าเกินไปไม่ไหว”

มีหลายคนพูดคุยสนุกสนานอยู่เบื้องหลัง จากนั้นผู้ช่วยก็มาหาเจี่ยนหยู่หมินและพูดว่า

“ประธานของบริษัทหัวเหยาเทคโนโลยีขอพบคุณครับ”

“เอ่อ … ให้เขาเข้ามา” ทันทีที่เจี่ยนหยู่หมินได้ยินชื่อนี้ เขาก็รู้ว่าคนๆนี้ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นเจี่ยนหยุ่นเฉิง

เจี่ยนหยุ่นเฉิงถูกพาเข้ามาที่หลังเวที

“พี่หยุ่นเฉิง ทำไมพี่ถึงมาที่นี่ได้” เจี่ยนหยู่หมินจำได้ว่าเจี่ยนหยุ่นเฉิงไม่ได้เป็นญาติกับเพลงป๊อป และเขาก็ไม่ได้เป็นมิตรกับสถานที่ที่มีเสียงดัง การฟังคอนเสิร์ตไม่ใช่สไตล์เขา

“มารอเซี่ยวหลิง” ขณะที่เจี่ยนหยุ่นเฉิงตอบคำถามของเจี่ยนหยู่หมิน สายตาเขาก็จ้องมองไปที่เจี่ยนอีหลิง

วันนี้เจี่ยนอีหลิงแต่งตัวหนาไปหน่อยเพราะกลัวหนาว

เธอถูกหุ้มด้วยเสื้อผ้าที่นุ่มและฟู ใบหน้าที่เล็กอยู่แล้วก็ยิ่งดูเล็กลงไปอีก

“พี่หยุ่นเฉิงไม่ต้องกังวล ผมจะกลับไปบ้านเก่ากับเซี่ยวหลิงในอีกสักพัก”

เจี่ยนหยู่หมินจะกลับไปที่บ้านเก่าในคืนนี้ และจะพาเจี่ยนอีหลิงกลับบ้านด้วยตัวเอง ไม่จำเป็นต้องรบกวนเจี่ยนหยุ่นเฉิงในการเดินทางครั้งนี้

คอนเสิร์ตจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ และเจี่ยนหยู่หมินสามารถพักผ่อนได้สักพัก

เดี๋ยวนี้เจี่ยนอีหลิงกลับไปที่บ้านเก่า ไม่ใช่คฤหาสน์ตระกูลเจี่ยน

บทที่ 252 ของขวัญจากน้องสาว“ฉันรู้ แต่ฉันก็จะมาดูการแสดงของนายด้วย” เจี่ยนหยุ่นเฉิงกล่าวอีกครั้ง

เจี่ยนหยู่หมินไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เจี่ยนหยุ่นเฉิงเกิดสนใจอาชีพของเขามากขนาดนี้