ตอนที่ 387-388

大姐大 บทที่ 387 หมาป่าที่ถูกเลี้ยงโดยตระกูลเจี่ยน 1 หลังจากที่เขาออกจากตัวบ้าน เจี่ยนหยู่โป๋ไม่ได้ออกไปในทันที

กลับกัน เขาขึ้นไปนั่งบนต้นไทรแทน เขาพิิงหลังเข้ากับลำต้นไม้

ด้วยลมเบาๆพัดมาอย่างอ่อนโยนบนใบหน้าเขา เขาหลับตาลง ราวกับว่าเขากำลังหลับอยู่ ท่าทางของเขาดูเยือกเย็นเหลือเกิน

ในมือขวาของเขา เขาเคลื่อนนิ้วนับลูกปัดข้อมือที่เขาสวมบนข้อมือซ้ายของเขา

ภาพที่เข้ามาในความคิดของเขาก็คือเจี่ยนอีหลิงที่เขาได้พบกับเธอในตอนนั้น

อย่างแช่มช้า ท่าทางของเขาก็ค่อยๆเป็นสุขมากยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้น ภาพของเหอเยี่ยนที่ฉีกหนังสือและบันทึกเรื่องโกะก็ผุดขึ้นมาในใจเขาอีกครั้ง

จากนั้นเขาก็รู้สึกปวดแสบปวดร้อนของน้ำเดือดที่หลังเขา ราวกับว่าบริเวณหลังเขายังคงหดกระตุกด้วยความเจ็บปวดตลอดหลายปีที่ผ่านมา

เจี่ยนหยู่โป๋ลืมตาเบิกกว้างในทันที เขาลุกขึ้นและออกจากบ้านเก่าตระกูลเจี่ยน

###

เย็นวันนั้น ปู่เจี่ยนโทรหาเจี่ยนชูฉิงและเจี่ยนหยุ่นเฉิงให้มาที่ห้องทำงาน

ทั้งสามคนคุยกันเป็นเวลานานในห้องทำงานของปู่เจี่ยน

ธุรกิจของตระกูลเจี่ยนประสบปัญหาเล็กน้อย จนถึงตอนนี้ ธุรกิจได้รับการจัดการโดยเจี่ยนชูฉิงและเจี่ยนชูหง

สำหรับตอนนี้ มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่

อย่างไรก็ตาม เจี่ยนหยู่โป๋ก็ได้มาเยี่ยมปู่เจี่ยนวันนี้

ตอนนั้นเองที่ปู่เจี่ยนได้รู้ว่าปัญหาใหญ่แค่ไหน

อ่านตอนล่าสุดที่ mynovel.co หรือ www.thai-novel.com

เขายังเข้าใจด้วยเช่นกันว่าปัญหาเกิดขึ้นมาได้อย่างไร

ปัญหาไม่ได้เกิดขึ้นภายในวันเดียว มันเกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว มีการยักยอกภายในและการโจมตีจากภายนอก

และผู้ร้ายที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเจี่ยนหยู่โป๋

เจี่ยนหยู่โป๋ใช้เวลาหลายปีในการทำสิ่งที่เป็นอันตรายต่อธุรกิจตระกูลเจี่ยน

วันนี้เขาได้วางตัวเลือกทั้งหมดที่มีให้กับตระกูลที่ตรงหน้าปู่เจี่ยน

ก่อนที่เขาจะมา เห็นได้ชัดว่าเขาได้พิจารณาถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดแล้ว เขาได้ปิดกั้นเส้นทางที่เป็นไปได้ทั้งหมดสำหรับตระกูลเจี่ยนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกความเป็นไปได้ที่เขาให้มานั้นไม่ดีต่อตระกูล อย่างต่ำที่สุดก็จะทำให้ตระกูลได้รับความเสียหายอย่างหนัก

ในท้ายที่สุด เขาขอให้ปู่เจี่ยนส่งมอบธุรกิจให้เขา ถ้าปู่เจี่ยนทำเช่นนั้น เขาจะหยุดแผนการของเขา

ไม่เช่นนั้น ทุกสิ่งที่เขาวางแผนไว้จะเกิดขึ้น วิกฤตการณ์ทั้งหมดที่เจี่ยนหยู่โป๋เล่าให้ฟังจะกลายเป็นความจริง

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ปู่เจี่ยนรู้สึกถูกคุกคาม และเขากำลังถูกหลานชายข่มขู่

ปู่เจี่ยนโกรธจนทุบทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเขา

อย่างไรก็ตามเจี่ยนหยู่โป๋ยังคงดูเยือกเย็นอย่างน่าประหลาดใจเมื่อเกิดสิ่งนี้ขึ้น เขามีท่าทางไร้ความรู้สึก ราวกับว่าเขาคาดหวังปฏิกิริยาดังกล่าวจากปู่ของเขาไว้แล้ว

จากนั้นเขาก็บอกกับปู่เจี่ยนอย่างเย็นชาว่า ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงหรือแทรกแซงแผนการใดๆของเขาได้ แม้ว่าจะฆ่าเขาในตอนนี้ก็ตาม

“ทำไมหยู่โป๋ถึงทำอย่างนั้น” เจี่ยนชูฉิงถาม เขาสับสนเหลือเกิน “ถ้าเขาต้องการธุรกิจของตระกูลเจี่ยน เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น เขาสามารถสืบทอดธุรกิจของครอบครัวได้อย่างน้อยครึ่งหนึ่งตั้งแต่แรก เขาต้องการทุกอย่างเหรอ นั่นคงเป็นเหตุผลว่าทำไม…”

ทั้งเจี่ยนหยู่หมินและเจี่ยนหยู่เจี๋ยไม่ต้องการสืบทอดธุรกิจของตระกูลเจี่ยน

ก่อนหน้านี้เจี่ยนชูหงได้วางแผนที่จะส่งมอบส่วนหนึ่งของธุรกิจตระกูลเจี่ยนที่เขาจัดการให้กับหลานชาย เจี่ยนหยุ่นเฉิง ภายหลังจากนี้

อย่างไรก็ตาม หากเจี่ยนหยู่โป๋ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจครอบครัว เขาก็สามารถเข้ามามีส่วนที่เจี่ยนชูหงกำลังจัดการอยู่ได้อย่างง่ายดาย เขาไม่จำเป็นต้องต่อสู้เพื่อให้ได้มันมา

ปู่เจี่ยนส่ายหัวแล้วพูดว่า “ถ้าเขาทำมาไกลถึงขนาดนี้แล้ว แสดงว่าพลังที่เขาสะสมมาตลอดหลายปีนี้ ไม่จำเป็นต้องด้วยกว่าของตระกูลของเราเสมอไป”

แม้ว่าจะเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อ แต่ความเป็นจริงก็อยู่ตรงหน้า ปู่เจี่ยนอดไม่ได้ที่จะเชื่อในสิ่งที่เขาบอก

นั่นหมายความว่าสิ่งที่เจี่ยนหยู่โป๋ครอบครองอยู่ในตอนนี้ อย่างน้อยก็สามารถเทียบเคียงได้กับตระกูลเจี่ยน เป็นไปได้ด้วยซ้ำว่าเขาอาจจะก้าวล้ำนำหน้าธุรกิจของตระกูลเจี่ยนอยู่ในตอนนี้ ถ้าเขาทำไม่ได้ ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดสิ่งที่เขามีในตอนบ่าย

“แล้วทำไมเขาถึงทำเช่นนี้ เหตุผลเบื้องหลังการกระทำนั้นคืออะไร” เจี่ยนชูฉิงถาม คำพูดของปู่เจี่ยนทำให้เขายิ่งสับสน

บทที่ 388 หมาป่าที่ถูกเลี้ยงโดยตระกูลเจี่ยน 2ถ้าเจี่ยนหยู่โป๋มีพลังมากมายขนาดนั้นอยู่แล้ว เขาจะพึ่งพาความสามารถเขาในการสร้างอาณาจักรของตัวเองไม่ได้หรือไง ทำไมเขาต้องกลับมาบังคับปู่เจี่ยนให้ส่งมอบทั้งตระกูลให้กับเขา เขามีจุดประสงค์อะไรในการการทำสิ่งนั้น