ตอนที่ 435-436

บทที่ 435 จํายหวินเซิ่งตามหาเจียนหยู่โป

จํายหวินเพิ่งไปที่โรงแรมที่เงี่ยนหยู่โปพักอยู่เพื่อตามหาอีกฝ่าย

ไม่ใช่เรื่องง่ายสําหรับคนอื่นที่จะค้นหาเจี้ยนหยู่โปแต่ทว่าจํายหวินเซึ่งสามารถหาเขาได้อย่างค่อนข้างง่ายดาย

นี่เป็นเพราะเงี่ยนหยู่โปทํางานภายใต้ลุงของจํายหวินเชิงลุงของจํายหวินเชิงยังเป็นที่รู้จักกันในนามท่านรองของตระกูลจําย

เจียนหยู่โปเป็นหมาป่าที่ถูกเลี้ยงโดยตระกูลเจียนแต่ทว่ากรงเล็บและเขี้ยวของเขานั้นได้รับการฝึกฝนโดยท่านรองของตระกูลจําย

ลุงของจํายหวินเพิ่งบอกจํายหวินเพิ่งว่า เจียนหยู่โปทํางานอยู่ภายใต้เขา มันเป็นเพราะธรรมชาติที่เหมือนหมาป่าของอีกฝ่าย เขาจึงยินดีที่จะพาอีกฝ่ายนั้นไปไว้ใต้ปีก

ต่อมาเมื่อเจียนหยู่โปต้องการทําบางสิ่งให้สําเร็จด้วยตัวเขาเอง ท่านรองของตระกูลจํายจึงไม่ได้รั้งเขาไว้ในคําพูดของเขานั้นกล่าวว่า เธอสามารถเลี้ยงหมาป่าได้ แต่ว่าเธอไม่สามารถกักขังมันไว้ได้

เมื่อจํายหวินเชิงพบกับเจียนหยุโป อีกฝ่ายนั้นก็ได้นั่งอยู่ที่หน้าหน้าต่างฝรั่งเศสในห้องพักของโรงแรม

มีกระดานโกะอยู่ตรงหน้าเขา แต่ทว่าเกมดังกล่าวนั้นอยู่ในสภาพยันกันไว้

นอกหน้าต่างเป็นเมืองที่คึกคัก มีรถยนต์และยานพาหนะอื่นๆเคลื่อนไหวไปมาไม่รู้จบ

แต่ถึงอย่างนั้น ก็มีแต่เพียงความเงียบกริบในห้องแห่งนั้น

เงี่ยนหยู่โปรู้ว่าจํายหวินเพิ่งมาที่นี่ ผู้ช่วยได้แจ้งให้เขาทราบก่อนที่จํายหวินเพิ่งจะมาถึงแล้ว

จํายหวินเฉิ่งไม่ได้พูดอะไร กลับกัน เขานั่งยังฝั่งตรงข้ามเงี่ยนหยู่โปและเริ่มเก็บตัวหมากสีดําบนกระดานโก

เงี่ยนหยู่โปดูจํายหวินเชิงสักครู่ จากนั้นเขาก็เริ่มเก็บตัวหมากสีขาวออกจากกระดาน

หลังจากนั้นทั้งสองก็เริ่มเล่นกัน

การปะทะกันครั้งแรกดําเนินไปค่อนข้างนาน แต่ทว่าในที่สุด เงี่ยนหยู่โปก็ชนะ

เงี่ยนหยู่โปเป็นมืออาชีพในด้านนี้

แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น จยหวินเซิ่งก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน จํายหวินเพิ่งเคยเล่นกับ เงี่ยนหยู่โปมาระยะหนึ่งแล้ว

“ไปอยู่ที่บ้านเก่าตระกูลเจียนหนึ่งสัปดาห์” จํายหวินเพิ่งบอกกับเงี่ยนหยู่โป

นี่เป็นคําสั่งไม่ใช่คําร้องขอ

ความต้องการของจํายหวินเพิ่งค่อนข้างแปลก

เงี่ยนหยู่โปมองนายท่านเชิงชั่วขณะก่อนจะถามว่า “เหตุผล?”

น้ําเสียงของจํายหวินเชิงก็ค่อนข้างไม่แยแสในขณะที่เขาพูดว่า “มีกระต่ายตัวน้อยอาศัยอยู่ บ้านถัดไป แม้ว่าพวกเราจะมีตารางงานที่แน่นหนา แต่เธอก็ยังใช้เวลาว่างในแต่ละวันเพื่อทําฬิกเกอร์น้ําตาลปั้นตัวเล็ก”

เงี่ยนหยู่โปรู้ว่าจํายหวินเชิงกําลังพูดถึงใคร อันที่จริงเขาก็เคยเห็นฟิกเกอร์น้ําตาลปั้นเล็กๆที่จํายหวินเพิ่งพูดถึงแล้ว

แต่ทว่าเจียนหยู่โปก็ยังคงนิ่งเงียบ เขาไม่ได้ให้คําตอบในทันที

รอยยิ้มผุดพรายที่มุมริมฝีปากของจํายหวินเซิ่ง น้ําเสียงของเขาดูไร้กังวลและชั่วร้ายในขณะที่เขาพูด“ให้คําตอบฉัน อย่าให้ฉันทําอะไรกับนายเหมือนกับสิ่งที่นายเคยทํากับเจี้ยนชูหงและเหอเยี่ยน”

จํายหวินเพิ่งรู้ชัดเจนมากเกี่ยวกับสถานการณ์นั้น แม้ว่าเงี่ยนหยู่โปจะดูเหมือนเลือดเย็นแต่ก็ยังมีสิ่งที่เขาห่วงใย

ตราบใดที่คนเรายังห่วงใยในบางสิ่งบางอย่าง นั่นก็คือจุดอ่อนของเขา

เงี่ยนหยู่โปดูจํายหวินเซิ่งอีกครั้ง คราวนี้เขาพยายามอ่านชายที่อยู่ตรงหน้า เขาพยายามอ่านความตั้งใจและแรงจูงใจจากคําพูดและการกระทําของอีกฝ่าย

หลังจากพิจารณาการตัดสินใจที่เป็นไปได้แล้ว เงี่ยนหยู่โปก็ตอบกลับไปว่า “ตกลง ผมสัญญากับนายท่าน”

“ดีมาก ย้ายไปที่นั่นวันนี้เลย”

จํายหวินเชิงคาดหวังคําตอบนี้จากเงี่ยนหยู่โป เขารู้ว่าเงี่ยนหยู่โปจะตกลงด้วย

นี่เป็นเพราะความต้องการของเขานั้นไม่ได้ขอร้องอะไรมากนัก ยิ่งไปกว่านั้น เงี่ยนหยู่โปก็รู้ว่า จํายหวินเซึ่งจะทําอะไรหากเขาไม่ตกลงกับความต้องการของเขา

จํายหวินเชิงไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่เจียนหยู่โปย้ายไปที่บ้านเก่าตระกูลเจี้ยน

หยูซี่กําลังรอจํายหวินเชิงอยู่ที่ประตู เมื่อจํายหวินเพิ่งเดินออกไป หยูซีก็ถามด้วยเสียงแผ่วเบา

“นายท่านเชิงเป็นห่วงเทพหลิงเหรอ?”

“ไม่” จํายหวินเพิ่งปฏิเสธ

“ถ้าท่านไม่เป็นห่วงเธอ แล้วทําไมท่านถึงมาที่นี่เพื่อตามหาเจียนหยู่โป? ทําไมท่านถึงขู่เขา”

หยูซีไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“เพื่อทีมของเรา ฉันไม่ต้องการให้สุขภาพร่างกายและจิตใจของเพื่อนร่วมทีมส่งผลต่อการเล่นเกมโดยรวมของเรา”

จริงเหรอ? หยูชีสงสัยเมื่อได้ยินเรื่องนี้

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่สักเล็กน้อย คําพูดของจํายหวินเซิ่งก็ทําให้เขารู้สึกว่ามีเหตุผล

เรื่องของเจียนหยู่โปมีผลกระทบต่อเทพหลิง มันมีผลกระทบต่อเจียนหยู่เจี๊ยด้วยเช่นกัน