ตอนที่ 487-488

บทที่ 487 การประชุมแลกเปลี่ยนวิชาการ 4

ฉินหยูผ่านประหลาดใจที่เห็นว่าเป็นชายวัยกลางคนคนเดียวกับที่กําลังคุยกับเจียนอีหลิง

เจียนอีหลิงรู้จักกับคนจากโรงพยาบาลสั่วไห่เซินงั้นเหรอ

บนเวที ชายวัยกลางคนแนะนําตัวกับทุกคน

“สวัสดีท่านศาสตราจารย์และแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ผมชื่อหลีหัวเจีย และผมก็เป็นพนักงานของโรงพยาบาลรั่วไห่เซิน”

เพียงประโยคเดียว เสียงปรบมือก็ดังสนั่นจากผู้ชม

ต่อจากนี้เมื่อหลี่จั่วเจียถูกเพิ่มเข้าไปในฐานะผู้บรรยาย เขาก็ได้นําเสนอสั้นๆแก่ผู้ชม

เขาแสดงให้ทุกคนได้เห็นความรู้และความสําเร็จทางการแพทย์ของเขาในระดับหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้พูดถึงการรับสมัครที่ทุกคนต่างพากันพูดถึงอย่างลับๆ

ส่งผลให้หัวใจของทุกคนเริ่มคันคะเยอ

ผู้ชมหลายคนฟังคําปราศรัยของหลี่จั่วเจียอย่างไม่ค่อยตั้งใจนัก แต่พวกเขาให้ความสนใจไปที่ตัวตนของชายวัยกลางคนที่ชื่อหลีหัวเจีย

เมื่อการประชุมแลกเปลี่ยนสิ้นสุดลง ฉินหยุฝานก็รีบไปพบเจี้ยนอีหลิงอย่างรวดเร็วและขวางทางนางไว้

“เธอรู้จักมิสเตอร์หนึ่งั้นเหรอ” ฉินหยุฝานถาม เธอเคยเห็นเงี่ยนอีหลิงและหลี่จั่วเจียคุยกัน อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้ยินสิ่งที่พูดในการสนทนาของพวกเขา

“อือ” เงี่ยนอีหลิงยอมรับ

“ยังไงล่ะ…เธอรู้จักเขาได้ยังไง” ฉินหยุฝานถาม เธอเต็มไปด้วยความอยากรู้

เงี่ยนอีหลิงรู้จักคนแบบนี้ได้อย่างไร

ทุกคนจากโรงพยาบาลรั่วไห่เซินต่างเป็นที่รู้จักกันอย่างโด่งดังว่าเป็นคนลึกลับ

“ฉันได้พบกับเขา เมื่อตอนที่ฉันทําวิจัย”

อาา นี่มันสมเหตุผล ฉินหยุฝานรู้มาบ้างว่าเจียนอีหลิงเป็นนักเรียนของศาสตราจารย์ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติในต่างประเทศ ด้วยเหตุนี้ จึงมีแนวโน้มว่าเธออาจได้พบกับอีกฝ่ายผ่านศาสตราจารย์คนนั้น

ในกรณีนี้ทุกอย่างล้วนสมเหตุผล

“แนะนําฉันให้รู้จักกับเขา ฉันสามารถเสนอค่าตอบแทนให้เธอเท่าไหร่ก็ได้” ฉินหยุฝานกล่าวน้ําเสียงของเธอเย่อหยิ่งเหมือนเคย

อย่างไรก็ตาม เธอก็รู้สึกอายและประหม่าอยู่บ้าง ขณะที่เธอพูด ดวงตาของเธอไม่ได้ มองตรงไปที่เจียนอีหลิง

“ฉันปฏิเสธ” เจียนอีหลิงตอบโดยไม่ลังเล

เสียงของเธอค่อนข้างเบา ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

อย่างไรก็ตาม คนที่คุ้นเคยกับเจียนอีหลิงต่างก็รู้ดีว่า ถ้าเธอปฏิเสธที่จะทําอะไร นั่นไม่เกี่ยวข้องกับเสียงของเธอ

“เธอ…” ฉินหยุฝานตะลึง รู้สึกเหมือนมีลมหายใจติดขัดอยู่ที่หน้าอก

ทําไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้น่ารําคาญนัก

ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ แต่ว่าตอนนี้ เธอพบว่าอีกฝ่ายน่ารําคาญจริงๆ

หลังจากหายใจเข้าลึกๆแล้ว ฉินหยุฝานกล่าวว่า “ฉันแค่ขอให้เธอช่วยแนะนําฉันให้รู้จักกับเขาฉันจะไม่ทําอะไรให้เป็นที่เสียหายต่อมิสเตอร์หลี่ ฉันจะไม่บังคับให้เขาทําอะไรทั้งนั้นฉันแค่ต้องการทําความรู้จักเขา”

“เธอสามารถคุยกับเขาได้ด้วยตัวเอง หากเธอมีคําขอที่สมเหตุผล เขาจะจัดการให้”

หลี่จั่วเจียเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องภายนอก เป็นผลให้เขาเป็นคนที่มักจะติดต่อกับคนอื่น

โดยปกติแล้ว ผู้คนจะได้รับการคัดเลือกโดยหลี่จั่วเจียก่อน จากนั้น พวกเขาค่อยได้รับการแนะนําให้รู้จักกับเจี้ยนอีหลิง

ตอนนี้ฉันหยุฝานทําสิ่งที่ตรงกันข้ามกับคนอื่นโดยสิ้นเชิง

ฉินหยุฝานโกรธจนควันขึ้นอยู่ในใจ ทําไมนางถึงดื้อดึงนัก? นางสามารถหารายได้ได้อย่างง่ายดายผ่านวิธีนี้

“ฉันไม่อยากทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีให้เขา จะดีกว่ามากถ้ามีคนแนะนําให้ฉันรู้จักกับเขา”

ฉินหยุฝานรู้ว่าความประทับใจครั้งแรกของบุคคลนั้นสําคัญเหลือเกิน ส่งผลให้เธอไม่อยากเสี่ยงกับเรื่องนั้น นั่นคือเหตุผลที่เธอต้องการให้เจียนอีหลิงช่วยแนะนําเธอให้รู้จักกับเขา

เธอรู้ว่าเจียนอีหลิงคุยกับชายคนนั้นค่อนข้างนาน เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนรู้จักกันดีทีเดียวด้วยเหตุนี้ จะเป็นการดีที่สุดถ้าเจี้ยนอีหลิงแนะนําเธอให้กับเขา

“เธอไม่ทิ้งความรู้สึกแย่ให้กับเขาหรอก หากเธอทักทายเขาตามปกติ”

เจียนอีหลิงไม่ได้รู้สึกว่าจําเป็นต้องมีคนกลางเพื่อช่วยแนะนํา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่ฉินหยุฝานวางแผนที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องคอขาดบาดตายกับหลี่จั่วเจีย

บทที่ 488 แฟนรวย

ฉินหยุฝานมองไปที่ท่าทางที่จริงจังบนใบหน้าของเงี่ยนอีหลิง ยิ่งเธอมองอีกฝ่ายมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งโมโหมากขึ้นเท่านั้น

“อา พูดกับเธอไปก็ไร้ประโยชน์”