ตอนที่ 344
ตอนที่ 505-506
October 22, 2026
บทที่ 505 เจียนอีเหิงสร้างปัญหา 3
จากนั้นเขาก็พูดกับจ๋ายหวินเชิ่งว่า “นายท่านเชิ่ง ขอโทษที่รบกวนนายก่อนหน้านี้ โดยทั่วไปแล้ว แพทย์ดูแลส่วนตัวมีหน้าที่รับผิดชอบด้านสุขภาพของนายจ้างเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ นายไม่จําเป็นต้องขับรถให้กับพนักงานของนายไปทั่ว นายสามารถให้ผมไปรับส่งน้องสาวเองได้”
เจี่ยนอีเหิงขมวดคิ้วขณะที่พูด แม้ว่าเขาจะดูสุภาพและเกรงใจมากเหลือเกินในระดับผิวเผิน แต่ในท้องเขากลับเต็มไปด้วยกลอุบายที่ชั่วร้าย
ถ้าจ๋ายหวินเชิ่งสามารถพูดถึงหน้าที่และภาระผูกพันของแพทย์ดูแลส่วนตัวได้ เขาก็สามารถพูดถึงเรื่องพวกนั้นได้เช่นเดียวกัน
จากนั้นทั้งสามก็เข้าไปในลิฟต์ ไม่นานลิฟต์ก็มาถึงที่จอดรถใต้ดิน
เจี่ยนอีเหิงนําเจี่ยนอีหลิงให้เข้าไปในรถเขา
เจี่ยนอีหลิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเข้าไป
จากนั้นเจี่ยนอีเหิงก็สตาร์ทรถแล้วขับออกไป
เมื่อเขาผ่านจ๋ายหวินเชิ่ง เขาก็ลดกระจกลงและแสยะยิ้มอย่างพอใจ
เมื่อรถออกจากที่จอดรถใต้ดิน เจี่ยนอีเหิงก็หันไปมองเจียนอีหลิง เจียนอีหลิงนั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้า
ใบหน้าเธอดูเหมือนเยือกเย็นและไม่แยแส
ขณะที่เขาเหลือบมองเธอ รอยยิ้มในดวงตาของเจี่ยนอีเหิงก็หายไป ราวกับว่าดวงตาเขากําลังครุ่นคิดอยู่ลึกๆ
ภาพของหลุมฝังศพปรากฏขึ้นในใจเขา มีรูปถ่ายขาวดําอยู่บนป้ายหลุมศพนั้น
ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ เจี่ยนอีเหิงก็ไปถึงมหาวิทยาลัยเปยจิง และยามที่เจี่ยนอีหลิงลงจากรถไปเรียน เขาก็นั่งอยู่ที่นั่นและมองเธอเดินจากไป
มีอยู่ขณะหนึ่งที่เขาต้องการถามเจี่ยนอีหลิงว่า เธอพอจะเรียกเขาว่า “พี่สาว” อีกครั้งได้ไหม เขาอยากจะถามเธอว่า เธอพอจะยิ้มอย่างสบายใจเหมือนเมื่อก่อนได้ไหม
สุดท้าย เขาก็อยากจะถามว่าตระกูลของพวกเขาจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกได้ไหม..
ฉินหงจื้อเข้าไปหาหลี่จั๋วเจียอีกครั้ง
ครั้งก่อน ฉินหงจื้อได้ส่งลูกน้องไปเชิญหลี่จั๋วเจีย แต่ทว่า ลูกน้องเขาล้มเหลวในการทําเช่นนั้น
ด้วยเหตุนี้ ฉินหงจื้อจึงตัดสินใจที่จะไปด้วยตัวเองในครั้งนี้
ทั้งสองคนมองหน้ากันเงียบๆ ด้านหนึ่งเป็นประธานของฉินกรุ๊ป เขาเป็นชายผู้แข็งแกร่งที่มีกลิ่นอายที่น่าเกรงขาม ในอีกด้านหนึ่ง เป็นชายวัยกลางคนธรรมดาคนหนึ่งที่ดูไม่สง่างามเลย
ดูจากรูปร่างหน้าตาของพวกเขา ดูไม่เหมือนว่าทั้งสองคนจะนั่งลงพูดคุยกันอย่างเท่าเทียม
คราวนี้ หลี่จั๋วเจียไม่ได้ปฏิเสธการเชื้อเชิญ เขาตกลงที่จะสนทนากับฉินหงจื้อ
ดังนั้นทั้งสองคนจึงหาจุดที่เหมาะสมที่จะนั่งลงพูดคุยกัน
หลี่จั๋วเจียและฉินหงจื้อนั่งอยู่ในลานตึกตระกูลฉิน การออกแบบของลานตึกนี้ค่อนข้างคลาสสิก
โต๊ะและเก้าอี้ในลานบ้านมีร่องรอยของกาลเวลา
เมื่อทั้งสองนั่งลงแล้ว ฉินหงจื้อก็ตรงไปยังประเด็น “มิสเตอร์หลี่ ผมได้ยินมาว่าคุณยอมรับเคสของฉินหงรุ่ยแล้วงั้นเหรอ”
หลี่จั๋วเจียตอบด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเยือกเย็น เขาไม่ได้อ้างถึงสิ่งสําคัญใดในคําพูดเขา “มิสเตอร์ฉิน ผมไม่คิดว่าคุณเพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้ หากคุณสนใจเรื่องนี้ คุณสามารถพูดคุยกับลูกพี่ลูกน้องของคุณในเรื่องนี้ได้ เขาสามารถบอกคุณได้ถึงสิ่งที่คุณต้องการจะรู้”
ฉินหงจื้อไล่บี้หลี่จั๋วเจียต่อไปด้วยการพูดว่า “มิสเตอร์หลี่ ผมดีใจมากนะที่คุณยอมรับเคสของลูกพี่ลูกน้องของผม”
“ว่าแต่ก็ค่อนข้างชัดเจนอยู่ว่าคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อพูดถึงความสุขของคุณ”
“ใช่” ฉินหงจื้อตอบ เขาตัดสินใจที่จะชักแม่น้ำทั้งห้าอีกต่อไป “ผมต้องการขอให้คุณทําข้อตกลงกับผมแทน ถ้าลูกพี่ลูกน้องของผมให้หุ้นที่เขาถือไว้เป็นค่าตอบแทนแก่โรงพยาบาลลั่วไห่เซิน ผมพอจะจ่ายราคาสูงเพื่อซื้อหุ้นเหล่านั้นจากคุณได้ไหม”
“มิสเตอร์ฉิน ถ้านี่เป็นธุรกิจที่คุณกําลังพูดถึง สิ่งที่คุณต้องการนั้นยังไม่อยู่ในมือเรา ด้วยเหตุนี้เราจึงไม่สามารถให้คําตอบที่แน่นอนแก่คุณได้กับสิ่งที่เราไม่มีอยู่จริง”
“ผมเข้าใจ ยังไงก็ตาม มิสเตอร์หลี่ ผมรับรองกับคุณได้ว่าโรงพยาบาลลั่วไห่เซินจะไม่ประสบความสูญเสียจากข้อตกลงนี้อย่างแน่นอน”
บทที่ 506 ขึ้นอยู่กับผู้อํานวยการ
“ณ ตอนนี้ ผมไม่สามารถให้คําตอบที่ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้แก่คุณได้ ผู้อํานวยการของเราบอกให้ทําตามกฏ ดังนั้น แน่นอนว่าผมก็ต้องปฏิบัติตามกฎของโรงพยาบาลของเรา การทําข้อตกลงกับมิสเตอร์ฉินไม่เป็นไปตามกฎของโรงพยาบาลของเรา ดังนั้นผมจึงไม่สามารถตอบตกลงได้”
“ผู้อํานวยการของคุณเหรอ”