ตอนที่ 511-512

บทที่ 511 แต่ว่า ฉันก็ได้สูญเสียคนในตระกูลไป

ทุกคนบอกว่าพวกเขาไม่ควรเลี้ยงดูเอาอกเอาใจเจี่ยนอีหลิงถึงขนาดนี้ เจี่ยนอีหลิงไปยุ่งผิดคน นั่นคือเหตุผลที่ชะตากรรมของเธอและตระกูลจบลงเช่นนี้

พวกเขาบอกว่านี่คือการลงโทษต่อตระกูลเจี่ยน พวกเขาสมควรได้รับการลงโทษสําหรับการกระทําของพวกเขา

ถ้าตระกูลเจี่ยนไม่สปอยเจี่ยนอีหลิง สิ่งเหล่านี้คงไม่เกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม เจี่ยนอี้เหิงไม่สนใจเรื่องพวกนั้น ต่อให้เจี่ยนอีหลิงจะทําสิ่งเลวร้ายมากมาย แต่เธอก็ยังคงเป็นน้องสาวเขา เธอยังคงเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวพวกเขา

“อีหลิงฉันไม่เคยคิดเลยว่ามันเป็นความผิดของเธอที่ครอบครัวของเรากลับกลายเป็นแบบนี้ มันไม่เกี่ยวว่าเธอเข้าไปยุ่งกับตระกูลฉินหรือไม่ อันที่จริง เราได้แต่ตําหนิตัวเองว่ามีความสามารถไม่เพียงพอเท่านั้น เราได้แต่ตําหนิตัวเองที่ไม่รู้จักหัวใจและความตั้งใจที่แท้จริงของคนเท่านั้น”

“อีหลิง ฉันรู้ว่าน้องเกลียดเรา อย่างไรก็ตาม เราหวังว่าน้องจะไม่เกลียดปู่เจี่ยน เขาผ่านอะไรมามากมาย ฉันรู้ว่าเขารักเธอมากที่สุดเช่นเดียวกัน แม้ว่าเขาจะรักเธอ แต่เขาก็ยังคงเป็นหัวหน้าตระกูลของเรา ก่อนนี้ เขาต้องปกป้องทั้งตระกูล เป็นผลให้เขาไม่สามารถปกป้องเธอได้ ย้อนกลับไปตอนนั้น… ย้อนกลับไปตอนนั้น ถ้าปู่เจี่ยนไม่ทําอย่างนั้น พ่อฉันก็คงตายไปแล้ว เขาไม่ต้องการให้พวกเราทุกคนต้องทนทุกข์… นั่นเป็นสาเหตุที่เขาขับไล่เธอออกจากครอบครัว”

“ฉันเกลียดตระกูลฉิน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉินชวน ทุกคนบอกฉันว่าตระกูลฉินไม่ได้ทําอะไรผิด แต่ว่าฉันก็ได้สูญเสียคนในตระกูลไป และสูญเสียสิ่งที่เรียกว่าบ้าน”

เจี่ยนอี้เหิงอยู่หน้าสุสานเป็นเวลานาน

เมื่อเขากําลังจะจากไป เขาก็ไปเจอเข้ากับเจี่ยนหยุ่นเฉิง

ทั้งสองคนจบลงด้วยการทะเลาะกัน

แม้ว่าทั้งสองคนจะสวมสูท แต่พวกเขาก็ยังปลุกปล้ําต่อสู้ไปรอบๆราวกับเด็กๆ

หลังจากการต่อสู้ ทั้งสองคนตัดสินใจนอนราบกับพื้น พวกเขาแหงนมองท้องฟ้าด้วยดวงตาแดงฉาน

แม้ว่าที่พวกเขาต่อสู้นั้นเป็นคนอื่น แต่คนที่พวกเขาเกลียดมากที่สุดก็คือตัวเขาเอง

เช้าตรู่ เจี่ยนอี้เหิงถูกปลุกให้ตื่นด้วยโทรศัพท์จากที่ทํางาน

เจี่ยนอี้เหิงขยี้ตาขณะที่พยายามดิ้นรนลุกขึ้น เขาสวมชุดนอนลายสก๊อต ผมเขายุ่งเหยิงและไม่ได้แต่งหน้า เขาดูไม่เหมือนผู้หญิงเซ็กซี่ในไนท์คลับนั้นเลย อันที่จริงเขามีหน้าเด็กอยู่เล็กน้อย

ดวงตาเขาพร่ามัวขณะที่เขาฟังคนที่ปลายสาย คนผู้นั้นกําลังบอกเขาเกี่ยวกับปัญหาที่บริษัทพบเจอ

อันที่จริง จู่ๆก็มีหลายสิ่งที่ทําให้บริษัทหนักใจ

หน้าตาง่วงนอนของเจี่ยนอี้เหิงถูกกองปัญหาที่มาจากไหนไม่รู้ฟาดจนแตกกระจาย

บ้าแล้ว ทั้งหมดนี้มันอะไรกัน

แค่มองปัญหาก็ทําให้เขาปวดหัวแล้ว

หลังจากที่วางสายแล้ว เจี่ยนอี้เหิงก็ลุกขึ้นล้างหน้าบ้วนปาก จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้า ขณะที่เขากําลังทําสิ่งเหล่านี้ เขาก็คิดไปถึงกองปัญหาที่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลก

ทําไมจู่ๆก็มีเรื่องน่าเบื่อมากมายปรากฏขึ้นมา?

เชี่ย คงไม่ใช่ไอ้เวรนั่นที่อยู่ห้องตรงข้ามทําเรื่องนี้หรอกนะ?

อา มีความเป็นไปได้นั้นจริงด้วย

ชิ เพื่อที่จะจองตัวน้องสาว เขาถึงกับทําสิ่งที่น่ารังเกียจขึ้นมาจริงๆ

อาา ผู้ชายคนนั้นสามารถทําอะไรก็ได้จริงๆ

อีหลิงยังเด็กมาก เขาไม่ได้รับอนุญาตให้พาเธอไปจากพวกเขา

หลังจากที่เจี่ยนอี้เหิงรู้ตัว เขาก็ไม่รีบร้อนและกังวลอีกต่อไป

เขาเปลี่ยนเป็นชุดลําลองและเดินออกจากประตูด้วยรอยยิ้ม

เขาปรากฏตัวต่อหน้าจํายหวินเชิงและเจี่ยนอีหลิงในเวลาเดียวกันกับเมื่อวาน

“อีหลิงฉันจะไปส่งเธอเข้ามหาวิทยาลัย ฉันจะแนะนําเธอให้กับคนที่ฉันรู้จัก เขาหล่อและมีอนาคตที่สดใสเหลือเกินเช่นเดียวกัน อันที่จริงเขาเป็นมนุษย์ที่ดีและมีเกียรติ”

เจี่ยนอี้เหิงเน้นเฉพาะส่วนสุดท้ายของประโยค

ราวกับว่าเจี่ยนอี้เหิงกําลังบอกว่าจํายหวินเชิงไม่หล่อและไม่มีความสามารถเพียงพอ

ไม่ว่าอย่างไร จํายหวินเซิ่งก็สามารถได้ยินเจตนาเบื้องหลังคําพูดของเจี่ยนอี้เหิงได้

ยังไม่บรรลุนิติภาวะ

ดังนั้นจํายหวินเชิงจึงไม่ใส่ใจที่จะโต้แย้งกับเจี่ยนอี้เหิงเรื่องนี้

เจี่ยนอี้เหิงพูดต่อ “อย่างไรก็ตาม คนนั้นค่อนข้างโด่งดังอยู่บ้าง เขาเป็นนักร้อง เขาเคยอยู่วงเดียวกับเจี่ยนหยู่หมินมาก่อน เขาชื่อลั่วซวินเขาเป็นคนที่เชื่อถือได้”

ลั่วซวิน เป็นชื่อที่จํายหวินเชิงและเจี่ยนอีหลิงรู้จักทั้งคู่

สามปีที่แล้ว ที่คอนเสิร์ตจูปีเตอร์ เจี่ยนอีหลิงมอบของขวัญให้ลั่วซวิน นั่นก็คือหมวกไหมพรมแฮนเมด