ตอนที่ 571-572

บทที่ 571 ความอิจฉาของทั้งสองฝ่าย 2

เวินรั่วตาลุกเป็นไฟเมื่อเธอมองไปทางจํายหวินเชิง แต่ว่า เมื่อเธอมองไปในทิศทางนั้นผู้ชายคนนั้นก็ได้ย้ายออกไปจากตําแหน่งเดิมของเขาแล้ว

ไช่ชิงเยว่กวาดสายตาไปทั่วบริเวณ สายตาเธอจับจ้องไปที่ฉินหยุฝาน

จากนั้น เธอก็พูดกับเงินรั่วว่า “หญิงสาวคนนั้นคือฉินหยูฝาน เธอคือหญิงสาวของตระกูลฉินหากลูกมีโอกาสลูกก็ควรพยายามไปเป็นเพื่อนกับเธอนะ”

เวินรั่วพยักหน้าก่อนจะมองไปที่ฉินหยูฝาน

ฉินหยุฝานกําลังพูดคุยกับบรรดาคนใหญ่คนโตและนักธุรกิจชั้นนํา เธอเต็มไปด้วย ความมั่นใจเมื่อเธอพูดกับพวกเขา อันที่จริงเธอไม่ได้ขลาดเขลาเลย กลับกันเธออยู่ในตําแหน่งที่โดดเด่น ราวกับว่าเธอเป็นราชินี

อาา นั่นหรือคือหญิงสาวแห่งตระกูลฉิน

โดยไม่คาดคิด จํายหวินเพิ่งเห็นเจี้ยนอีหลิง

วันนี้เจี้ยนอีหลิงสวมชุดราตรีสีดําซึ่งเน้นรูปร่างที่บอบบางของเธอ

ชุดเดรสยาวถึงเข่าดูเรียบง่ายมีสไตล์ มีสายคล้องไหล่และสายคาดเอว

ผมเธอที่มักจะมัดเป็นหางม้าก็ปล่อยลงเช่นเดียวกัน นอกจากนี้ก็ยังมีการตกแต่งที่เรียบง่ายที่ช่วยทําให้ผมเธอเข้าที่ อ่านนิยายได้ที่ wwwcat2auto.com

เจียนอีหลิงหุ่นเพรียวเหมือนเดิม

แต่ไม่ว่ายังไง เธอก็มักจะสวมเสื้อผ้าที่ใส่สบาย เสื้อผ้าเหล่านั้นไม่ได้เน้นรูปร่างเธอ

เจียนอีหลิงไม่เห็นจํายหวินเยิ่ง ดังนั้นฉันหยุฝานจึงได้ถือโอกาสไปทักทายเจียนอีหลิง

“โอ้ เธอมาจริงๆด้วย” ฉินหยุฝานแสดงความเห็นด้วยรอยยิ้ม

“อือ”

“เพชรสีดําบนผมของเธอสวยมาก” ฉินหยุฝานชมเชย

เครื่องประดับที่ดูธรรมดาบนผมของเจียนอีหลิงเป็นเพชรสีดําที่หายากมาก

เพชรสีดําสามารถพบเจอได้ แต่ไม่สามารถซื้อหาได้ แม้จะมีเงินจํานวนมาก แต่บางครั้งก็ไม่สามารถซื้อเพชรเหล่านี้ได้

ถ้าฉันหยุฝานจําไม่ผิด เครื่องประดับผมของเจียนอีหลิงเป็นเครื่องประดับที่ขายในงานประมูลเจียชื่อเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว

หากเธอจําไม่ผิด เพชรนั้นถูกประมูลไปโดยบุคคลลึกลับ บุคคลนั้นเป็นสมาชิกของตระกูลเงี่ยนงั้นเหรอ

” ขอบคุณ”

“เธอมาที่นี่วันนี้เพราะฉินชวนเหรอ”

“เป็นอย่างนั้น”

เมื่อได้ยินคําตอบนี้ ฉันหยุฝานก็มีความรู้สึกว่าเธอจะได้เห็นดราม่าในวันนี้

ขณะที่ฉินหยูฝานกําลังคุยกับเจียนอีหลิงอยู่นั้น ใช่ชิงเยว่และเวินรั่วก็เข้ามาหาเช่นเดียวกัน

“อีหลิง” เป็นรั่วเรียก จากนั้นเธอก็มองไปที่ฉันหยุฝานและถามว่า “คนนี้เป็นใครเหรอ? เป็นเพื่อนเธอเหรอ”

“ไม่ใช่” เจียนอีหลิงตอบ

เจียนอีหลิงไม่ได้จัดหมวดหมู่ผู้คนเป็นเพื่อนเธออย่างมั่วๆ

นอกจากนี้ เธอก็คาดเดาว่าฉันหยุฝานคงไม่ต้องการให้คนอื่นจัดเธอเป็นเพื่อนเช่นเดียวกัน

คําพูดของฉันหยุฝานติดอยู่ที่ริมฝีปาก

โดยปกติ เธอมักจะตอบว่าไม่สําหรับคําถามประเภทนี้ แต่ว่าวันนี้เจี้ยนอีหลิงตอบว่าไม่แทนเธอ

อืม… ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถในการกวนใจผู้คนจริงๆ

ฉินหยุฝานยื่นมือออกมา เธอถือโอกาสจับมือกับเวินรั่ว จากนั้นเธอก็แนะนําตัวเอง “สวัสดีฉันชื่อฉันหยุฝาน”

เป็นรั้วรีบตอบว่า “สวัสดี ฉันชื่อเป็นรั่ว เป็นลูกพี่ลูกน้องของเงี่ยนอีหลิง”

เมื่อมือของเวินรั่วสัมผัสกับฉินหยุฝาน เป็นรั่วก็ค่อนข้างจะตื่นเต้น

ด้านข้าง หน้าของใช่ชิงเยว่ก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกัน

“อีหลิง ทําไมเธอมาคนเดียวล่ะ” ไช่ชิงเยวถาม น้ําเสียงเธอเต็มไปด้วยความห่วงใย

ฉันชวนเชิญเฉพาะเงี่ยนอีหลิงงั้นเหรอ มีเหตุผลหรือเปล่า?

หรือว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น?

เจี้ยนอีหลิงดึงดูดฉินชวนด้วยรูปร่างหน้าตาอะไรทํานองนั้นหรือเปล่า

หากเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็ดูเหมือนว่านกกระจอกจะกลายเป็นหงส์

“มีเรื่องบางอย่าง” เจียนอีหลิงตอบ

“อืม เธอควรอยู่กับเราต่อไป เราสามารถดูแลเธอได้” ไช่ชิงเยว่กล่าว เธอเชิญเจียนอีหลิงให้นั่งกับพวกเธอด้วยความกระตือรือร้น

“ไม่ เธอมากับฉัน ฉันรู้จักเพื่อนที่เธอตั้งใจจะเจอ” ฉินหยุฝานพูดด้วยรอยยิ้ม