ตอนที่ 607-608

บทที่ 607 ประโยชน์ของจี้ 1

จากนั้น พนักงานก็หยิบอินเตอร์คอมออกมาเพื่อติดต่อผู้บังคับบัญชา

ไม่นานนัก ชายวัยห้าสิบผมหงอกขาวก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องส่วนตัว

“มิสเตอร์เวินเฉิง คุณเป็นหนึ่งในลูกค้าเก่าของเราแต่ทว่าไม่ว่ายังไงก็ตามทําไมวันนี้คุณถึงไม่เคารพกฎ”

“ผู้จัดการ ผมขอโทษกับเรื่องนี้ เป็นความผิดผมเอง ผมไม่ได้อธิบายกฎให้ภรรยาฟังอย่างชัดเจน” เวินเฉิงกล่าวอย่างเร่งรีบ

แต่ถึงกระนั้น ท่าทางของผู้จัดการจูก็ไม่เปลี่ยนแปลง เขาตอบอย่างเคร่งขรึม

“นี่ไม่ใช่เรื่องแค่การขอโทษ กลับกัน นี่เป็นเรื่องของการไม่เคารพกฎที่เรามี หากคุณไม่เคารพกฎ คุณจะถูกขึ้นบัญชีดําจากทางไฉ่หนิงชวน นับจากนี้ไปคุณจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาที่นี่”

เวินเฉิงตื่นตระหนกเมื่อได้ยินคํานี้ การอยู่ในบัญชีดําของไฉ่หนิงชวนจะทําให้ไม่สามารถเข้ามาในอาคารแบบนี้ได้อีกในอนาคต

ที่เลวร้ายไปกว่านั้น เขาทํางานกับวัตถุโบราณ นี่ย่อมหมายความว่าผลที่ตามมานั้นร้ายแรงมากสําหรับเขา

นี่มันร้ายแรงกว่าการสูญเสียห้าสิบล้านหยวนมาก

เวินเฉิงรีบพูดขึ้นว่า “ผู้จัดการจู เรายินดีที่จะซื้อพัดด้ามนี้ เราจะจ่ายห้าสิบล้านหยวนอย่างแน่นอน ภรรยาผมเพิ่งพูดอะไรผิดไป โปรดยกโทษให้เธอด้วย โปรดทําเหมือนว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นได้ไหม”

“เสียใจ ผมไม่คิดที่จะฝ่าฝืนกฎ ผมจะไม่เปลี่ยนการตัดสินใจ ไม่สําคัญว่าคุณจะไม่พอใจกับไฉ่หนิงชวนหรือไม่”

ผู้จัดการวางตัวเป็นกลางและไม่เปลี่ยนแปลง เขาไม่ยินดีที่จะร่วมมือกับเวินเฉิง

เมื่อได้ยินแบบนี้ ใบหน้าของไช่ชิงเยว่ก็ซีดเผือดอย่างมากมาย

เมื่อเธอเห็นท่าทางกังวลใจของสามี เธอก็รู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรงแค่ไหน

ดูเหมือนว่าเธอได้ทําสิ่งที่โง่มาก

เธอรีบขอโทษสามี”ฉันขอโทษ…ฉันแค่… ฉันก็แค่มีท่าทางหุนหันพลันแล่น…ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทําสิ่งนี้… ฉัน..“

เธอเสียใจกับการตัดสินใจของตนเอง

แม้ว่าห้าสิบล้านหยวนจะเป็นเงินก้อนโต แต่ก็ไม่ได้มีความหมายมากเท่ากับอาชีพของสามี อาชีพของสามีเธอขึ้นอยู่กับของเก่า

แต่ยังไงก็ตาม ผู้จัดการจูก็ไม่หวั่นไหวไปกับคําพูดของไช่ชิงเยว่ ท่าทางของเขาจริงจังขณะที่เขาพูด” คุณนายเหวิน คุณก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว คุณควรรับผิดชอบต่อคําพูดและการกระทําของตนเอง”

จากนั้นผู้จัดการจูก็หันไปพูดกับคนของเขา”โปรดพามิสเตอร์เวินเฉิงและครอบครัวออกไป”

การประมูลเพิ่งมาถึงครึ่งทางเท่านั้น

แต่ยังไงก็ตาม เนื่องจากกฎถูกทําลาย พวกเขาจึงไม่ถือว่าเป็นแขกของไฉ่หนิงชวนอีกต่อไป

“ผู้จัดการจูโปรดละเว้นพวกเราด้วย“เวินเฉิงอ้อนวอน ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

แต่ไม่ว่ายังไง ผู้จัดการจูก็ไร้ความรู้สึก ราวกับว่าเขาไม่เคยได้ยินคําพูดของเวินเฉิง

จากนั้น คนของเขาก็เดินไปยังผู้คนที่นั่งในห้องส่วนตัว เพื่อทําการเชิญออกไป

การกระทําของผู้จัดการจูนั้นทําลายความหวังสุดท้ายของตระกูลเวิน

วันนี้พวกเขาถึงขั้นล่มจมที่ต้องเข้าบัญชีดําของไฉ่หนิงชวน

นอกจากนี้ เวินเฉิงยังมีแนวโน้มสูงที่จะถูกขึ้นบัญชีดําโดยธุรกิจวัตถุโบราณอื่นๆอีก

เวินเฉิงไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น

แต่ในเมื่อสิ่งต่างๆได้ทวีความรุนแรงขึ้นแล้ว เขาก็ไม่สามารถทําอะไรกับมันได้อีกต่อไป

ไช่ชิงเยวรู้สึกสํานึกผิดจนไส้เขียว

เวินรั่วกัมหน้าลง เธอไม่กล้าจะพูดอะไรออกมาสักคํา

แต่ถึงกระนั้น ร่างกายของเธอก็สั่นเทา เธอกลัวเหลือเกิน

ในทางตรงกันข้าม เวินน่วนก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเช่นเดียวกัน เธอครุ่นคิดอยู่ในใจลึกๆ

เธอรู้ว่าเหตุการณ์ในวันนี้จะส่งผลเสียต่อพี่ชาย

แต่ไม่ว่ายังไง เธอก็ไม่สามารถที่จะทําอะไรกับมันได้ หากคําพูดของพี่ชายไม่สามารถส่งผลกระทบต่อสถานการณ์ได้ เธอก็ไม่สามารถทําให้ไฉ่หนิงชวนเปลี่ยนความคิดได้

เจี่ยนอีหลิงไม่ได้พูดอะไรสักคํา หลังจากที่เธอมั่นใจว่าพวกเขากําลังเชิญ ออกไป เธอก็ลุกขึ้นจากไปพร้อมกับคนอื่น

เจี่ยนอีหลิงเดินผ่านผู้จัดการ

ทันใดนั้น จี้ตรงที่คอของเจี่ยนอีหลิงก็ได้รับความสนใจจากผู้จัดการจูในทันที

มันเป็นที่ดูธรรมดา

เนื่องจากภายในอาคารค่อนข้างอบอุ่น เจี่ยนอีหลิงจึงถอดเสื้อแจ็คเก็ตออก เมื่อเธอลุกขึ้นเดินจากไป จึงห้อยอยู่ด้านนอกเสื้อผ้า

“เดี๋ยวก่อน” ทันใดนั้นผู้จัดการจูก็เรียกออกมา

บทที่ 608 ประโยชน์ของ 2

ทุกคนหยุดเดินและหันกลับมามองผู้จัดการ

แต่ว่าผู้จัดการจูกลับไม่ได้มองไปที่ผู้ใดจากตระกูลเวินเลย ในทางกลับกันความสนใจของเขานั้นอยู่แต่ที่เจี่ยนอิหลิง

เดิมที เด็กหญิงคนนี้ไม่ได้รับความสนใจเลยแม้แต่น้อย