ตอนที่ 613-614

บทที่ 613 คําสารภาพ 3

“เขาจะไม่ทิ้งฉัน” เจียนอีหลิงตอบ

ด้วยเหตุผลบางอย่างจึงทําให้เจี้ยนอีหลิงคิดแบบนี้ แต่ถึงกระนั้น เธอก็ไม่เข้าใจว่าทําไมถึงรู้สึกแบบนี้

ในใจของเธอ จํายหวินเซึ่งไม่ใช่คนเลว

“ซื้อ” หลัวซิ่วเอ็นอุทานด้วยความประหลาดใจ

หลังจากรู้จักกันมานานกว่าสามปี หลัวซิ่วเฉินรู้เป็นอย่างดีว่าการที่จะได้คํากล่าวแบบนี้ออกจากปากของเจียนอหลิงนั้นยากเพียงใด

ในตอนแรกนั้น หลัวซิ่วเฉินสันนิษฐานว่าสิ่งที่เจี้ยนอีหลิงเจอก็คือการสารภาพรักแบบมั่วๆ

แต่ว่าเมื่อได้ยินคําพูดรับรองของเงี่ยนอีหลิง เธอก็รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนพิเศษสําหรับเจียนอีหลิง

หลัวซิ่วเฉินรู้ว่าเจียนอีหลิงไม่ใช่คนที่จะไว้ใจคนอื่นง่ายๆ

ดังนั้นหลัวซิ่วเอินจึงหยุดอยู่ชั่วขณะก่อนจะถามว่า “เธอแน่ใจเหรอ? ถ้าเธอมั่นใจ เธอก็ควรเลือกที่จะอยู่กับเขา”

“นั่นไม่ใช่คําถาม…” เงี่ยนอีหลิงพึมพําเบาๆ

“อา… ฉันเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน…ฉันไม่ได้คบกับใครเลยตอนนี้…”

หลัวซิ่วเฉินสามารถช่วยเจี้ยนอีหลิงระบุพวกคนเจ้าชู้ได้ แต่ไม่ว่ายังไง เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์แล้วหลัวจิ๋วเอ็นก็ช่วยเจียนอีหลิงไม่ได้เช่นเดียวกัน ในเมื่อหลัวซิ่วเอินเองก็เป็นโสดมาเกือบสามสิบปีแล้ว

ด้วยเหตุนี้เจี้ยนอีหลิงจึงพูดคุยกับหลัวซิ่วเฉินอีกเล็กน้อย จากนั้นเธอก็วางสายโทรศัพท์

หลังจากนั้นเธอก็ไปถามหลงเยว่เทียน

เธอถามคําถามเดียวกัน จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อผู้ชายชอบผู้หญิง]

หลงเยว่เทียนตอบกลับมาอย่างรวดเร็วเหลือเกิน ตามความเป็นจริง เธอได้ส่งข้อความจํานวนมากตอบกลับมา

จะเกิดอะไรขึ้นได้อีกล่ะ? แน่นอนว่าพวกเขาก็ต้องทําสิ่งที่พวกเขาทั้งคู่ชอบ ที่รัก เธอเก่งชีววิทยามาก เธอไม่รู้เรื่องนี้เหรอ? เธอไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการสืบพันธุ์ของสัตว์เหรอ?]

(ในกรณีแบบนี้ นี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการสืบพันธุ์ของมนุษย์ แน่นอนเธอต้องแยกพวกคนเจ้าชู้ออกพวกคนเจ้าชู้ไม่นับว่าเป็นคนเสียด้วยซ้ํา]

[โอ ใช่แล้ว ทําไมเธอถึงถามคําถามนี้กับฉันเหรอ? มีคนสารภาพรักกับเธอเหรอ? ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นเรื่องปกติอย่างมาก เธอน่าทิ้งที่สุดอยู่แล้ว แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องสารภาพรักกับเธอ]

[แต่ไม่ว่ายังไง หากเธอสนใจ ฉันสามารถแนะนําผู้ชายอีกสองสามคนให้เธอได้รู้จัก เธอสามารถตัดสินใจได้ว่าเธอชอบใครมากกว่า อันที่จริง ถ้าเธอชอบผู้หญิง ฉันก็อาสาเป็นของแถมให้ได้นะ เธอช่วยชีวิตฉันไว้ ดังนั้น ฉันจึงยอมมอบหัวใจให้เธอ]

ในความคิดของหลงเยว่เทียน ผู้ชายเป็นเพียงนางสนมในฮาเร็มเท่านั้น

อื่ม… ดูเหมือนว่าการถามหลงเยว่เทียน คําถามนี้ไม่ค่อยเหมาะสมนัก

จากนั้นเจี้ยนอีหลิงก็ส่งข้อความเดียวกันถึงหูเจียวเจียว

หูเจียวเจียวตอบเร็วมาก

[อีหลิง ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเก็บซ่อนความสัมพันธ์กับอันหยางไว้จากเธอ]

[?]

[อีหลิงอย่าอารมณ์เสียนะ เราควรจะบอกเธอได้แล้ว…แต่ว่าฉันต้องการยืนยันให้มั่นใจในความสัมพันธ์กับเขาก่อน… นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่ได้บอกเธอในทันที…]

[เธอกับอันหยางเหรอ?]

(อื้อ… โปรดฟังคําอธิบายก่อนนะ…ฉันรู้ว่าเธอคงจะแปลกใจกับเรื่องนี้ ฉันเองก็แปลกใจเหมือนกัน ฉันไม่เคยคิดเลยว่า…อาา ฉันยอมรับว่าก่อนหน้านี้ฉันก็สนใจเขาบ้างนิดหน่อย… ฉันก็แค่…]

[ฉันไม่ได้ถามเรื่องนี้]

[ซื้อ]

(ฉันแค่ถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อผู้ชายชอบผู้หญิง]

[…]

ทันใดนั้น หูเจียวเจียวก็รู้ตัวว่าเธอสารภาพออกมาโดยไม่ได้ถูกคุกคามอะไรเลย เธอต้องการขุดหลุมเพื่อกลบความอับอาย

ผ่านไปครู่หนึ่งหูเจียวเจียวก็เยือกเย็นและตอบเงี่ยนอีหลิงว่า

[พวกเขาจะจูบและอยู่ด้วยกัน]

นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างหูเจียวเจียวและอันหยาง

จะจูบ…

เจียนอีหลิงนึกขึ้นได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันเกิด เธอกับจํายหวินเพิ่ง..

แก้มเธอเริ่มร้อนขึ้น..

เงี่ยนอีหลิงพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงขณะที่เธอนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

บทที่ 614 เธอหลบหน้าฉันเหรอ?

จํายหวินเจ๋งไม่รู้ว่าเจียนอีหลงคิดอะไรอยู่

หลังจากที่เจียนอหลิงเข้าไปในห้องเมื่อคืนนี้ เขาก็ใช้เวลาทั้งคืนในห้องทํางาน

เขาไม่ได้นอนทั้งคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อเขาได้ยินเสียงประตูห้องเงี่ยนอีหลิงเปิดเขาก็ออกมาจากห้องทํางาน