ตอนที่ 637-638

บทที่ 637 ท่านผู้เฒ่าจ่ายเยือนว่าที่ตร…

นี่ทําให้ดูเหมือนว่าเขาสนิทกับตระกูลเจียนมาก

เจตนานี้ไม่ชัดไปหน่อยหรือไง?

เมื่อได้ยินดังนั้น ไปชิงเยว่ก็ขมวดคิ้ว

มีเหตุผลบางอย่างที่ทําให้ตระกูลเจี้ยนอยู่กับตระกูลเป็นได้

และด้วยเหตุนี้ เธอจึงยินดีรับพวกเขาให้มาอาศัยอยู่ในบ้าน แต่ถึงกระนั้นหากตระกูลเจียนเกี่ยวข้องกับพวกเจ้าชูไก่แจ้เธอคงไม่เต็มใจที่จะทนต่อเรื่องนั้น

ปู่เจียนเชิญท่านผู้เฒ่าจํายนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น

ท่านผู้เฒ่าจํายเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าเขากําลังพยายามประจบประแจง “ที่จริงผมมาที่นี่ก็เพื่อพูดคุยเรื่องการหมั้นของหลานเรา”

อะไรนะ?

การหมั้นหมายเหรอ?

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนในห้องก็ตกใจ

จากนั้นปู่เจี๊ยนก็พูดอย่างยากลําบากว่า “ไม่ใช่ว่าเราพูดถึงเรื่องนี้ถึงเรื่องนี้ไปแล้วเหรอก่อนหน้านี้? นี่… นี่ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดในการรับมือกับเรื่องพวกนี้”

ท่านผู้เฒ่าจํายจริงจังกับเรื่องนี้งั้นเหรอ

“ไม่ ไม่ คราวนี้พวกเด็กๆเป็นคนที่พูดถึงเรื่องนี้กับผม มันเป็นความจริง” ท่านผู้เฒ่าจํายเน้นย้ํา

เขากลัวที่จะถูกปู่เจียนและย่าเจียนเข้าใจผิด

“อะไรนะ?” ย่าเงี่ยนอุทานด้วยความตกใจ เธอลืมมารยาทไปในขณะที่เธอพูดออกมา “เดี๋ยวก่อน ท่านหมายถึงหลานรักเห็นด้วยงั้นเหรอ”

น้ําเสียงของท่านผู้เฒ่าจํายนั้นแน่วแน่ในขณะที่เขาพูดว่า “ใช่ เจ้าเด็กตัวเหม็นนั่นบอกผมอย่างนั้น แม้ว่าปกติแล้วเขาจะค่อนข้างไม่ค่อยน่าเชื่อถือ แต่เขาจะไม่โกหกเรื่องแบบนี้”

ในเรื่องนี้ ท่านผู้เฒ่าจํายรู้จักหลานชายเป็นอย่างดี

ตัวเขามาที่นี่เพื่อกําหนดนัดการหมั้นหมายกับตระกูลเจียนงั้นเหรอ?

และเงี่ยนอีหลิงเองก็เห็นดีเห็นงามไปด้วยงั้นเหรอ?

เมื่อได้ยินดังนั้น ไช่ชิงเยว่ก็อยากจะหัวเราะ

เด็กหญิงนั่นกําลังคิดอะไรอยู่?

เธอยังไม่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย แทนที่เธอจะสนใจแต่เรื่องเรียน เธอกลับจะหมั้นแล้วงั้นเหรอ?

นอกจากนี้ ยังต้องให้คนอื่นมาบอกตระกูลเจียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่างหาก

เธอไม่มีคุณธรรมจริยธรรมเลย

เวินเฉิงรีบพูดว่า “เรื่องนี้ทําไม่ได้ อีหลิงยังเด็กอยู่ ไม่ต้องรีบร้อนที่จะหมั้นหมาย”

ท่านผู้เฒ่าจํายยังคงยิ้ม“ไม่เด็กหรอก ไม่เด็กเกินไปหรอก เธออายุสิบแปดแล้ว ถ้านับตามปฏิทินจีนเธอก็อายุถึงยี่สิบแล้ว เป็นวัยที่เหมาะสมที่จะหมั้นหมายจากนั้นเมื่อเธออายุครบยี่สิบปีพวกเขาก็จะได้แต่งงานกันอย่างเป็นจริงเป็นจัง”

คือ เขาคิดจะเอาทะเบียนสมรสเลยเหรอ?

ท่านผู้เฒ่าจํายไม่รีบร้อนไปหน่อยเหรอ?

ปู่เจี้ยนและย่าเงี่ยนหันไปมองหน้ากัน

“ฉันจะโทรไปหาหลานรัก”

จากนั้นย่าเงี่ยนก็เดินออกไป หาที่เงียบๆโทรหาเจียนอีหลิง

เธอต้องขุดคุ้ยออกมาให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ทันทีที่โทรติดย่าเงี่ยนก็ถามเงี่ยนอีหลิง

“อีหลิง ตอนนี้หลานกําลังคบกับใครอยู่หรือเปล่า”

ย่าเจียนถามเงี่ยนอีหลิงอย่างผ่านๆ

“เอ่อ ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น” เจียนอีหลิงตอบ

“ดูเหมือนเป็นอย่างนั้นเหรอ”

ทําไมถึงเป็น “ดูเหมือนเป็นอย่างนั้น”

“อืม ฉันสัญญาว่าจะหมั้นกับจํายหวินเซิ่ง”

เดี๋ยวก่อน? ท่านผู้เฒ่าจํายพูดจริงงั้นเหรอ

อีหลิงตกลงเรื่องนี้จริงงั้นเหรอ

ย่าเงี่ยนรู้สึกราวกับว่ามีใครบางคนควักเนื้อออกจากหัวใจ

“หลานรัก ทําไมเธอถึงตอบตกลงกับเขาล่ะ”

“ฉันไม่ต้องการแยกกับเขา เขาปฏิบัติต่อฉันเป็นอย่างดี ฉันเป็นหนี้เขามาก”

เจียนอีหลิงให้เหตุผลง่ายๆสามประการ