ตอนที่ 645-646

เจ้าพ่อ บทที่ 645 การแข่งขันปาเป้า 2

หากเจียนอีหลิงยังคงเล่นในระดับนี้ต่อไป เธอจะจบเกมทันทีหากลูกดอกครั้งต่อไปพุ่งเข้าเป้า

ในทางตรงกันข้าม เหยาโม่ผิงยังคงขาดไปเก้าสิบแปดคะแนน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะจบเกมด้วยลูกดอกเพียงดอกเดียว

วิธีเดียวที่เหยาโม่ผิงจะชนะก็คือถ้าเจี้ยนอีหลิงพลาดในการปาครั้งต่อไป

แต่ทว่าด้วยวิธีที่เธอเล่นก่อนหน้านี้ นั่นจะเป็นไปได้ยังไง?

จากนั้น เจียนอีหลิงก็ทําท่าปา เธอกําลังจะปาลูกดอกในดอกต่อไป

ทันใดนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งก็ถลามาจากฝูงชนแล้วชนเข้ากับเจียนอีหลิง

การทําเช่นนี้ทําให้ลูกดอกของเจียนอีหลิงทําคะแนนได้สิบแต้มแทนที่จะเป็นเป้าหมาย

ทันใดนั้นบรรยากาศก็หยุดชะงักค้าง

สีหน้าของหานหมิงอวและซิงเหว่ยก็เปลี่ยนไปเช่นเดียวกัน

หญิงที่ชนเข้ากับเจียนอีหลิงนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเหยาโม่ผิง ที่จริงก็คือเธอเป็นลูกน้องของเหยาโม่ผิง

ดังนั้นจึงค่อนข้างแปลกอยู่บ้าง ที่เธอถลาออกมาจากฝูงชนในช่วงเวลานี้ การถลาล์มของเธอทําให้ลูกดอกของเจี่ยนอีหลิงพลาดเป้า

ดังนั้นการกระทําของเธอจึงค่อนข้างน่าสงสัย

เจียนอหลิงหันไปมองหญิงสาวคนนั้น

หญิงสาวที่ชนเจี่ยนอีหลิงรีบขอโทษ “ฉันขอโทษ ฉันสะดุดขาตัวเอง”

“ฉันไม่รับคําขอโทษ” เจียนอีหลิงตอบ

คําตอบของเจี่ยนอีหลิงเยือกเย็นไม่ขาดสติ ดูเหมือนเธอจะไม่โกรธ

แต่ทว่าคําพูดของเธอนั้นทําให้บรรยากาศแข็งตัว

คําพูดนี้ทําให้หญิงสาวที่ชนเข้ากับเจียนอีหลิงถึงกับตะลึงงัน

คนอื่นในห้องต่างก็จ้องไปที่เชี่ยนอีหลิงเช่นเดียวกัน

แทนที่จะอธิบาย เจียนอีหลิงค่อยๆเดินไปที่กระดานปาเป้า จากนั้นเธอก็ดึงลูกดอกที่เธอเพิ่งขว้างออกมา

ในที่สุด หลังจากที่ดึงลูกดอกออกมา เธอก็กลับไปยังจุดเดิมก่อนที่จะปามันอีกครั้ง

คราวนี้ลูกดอกพุ่งเข้าเป้า นั่นหมายความว่าเธอได้รับห้าสิบแต้ม

เจียนอีหลิงไม่ต้องการคําขอโทษจากหญิงสาวคนนั้น ในทางกลับกัน เธอต้องการปาลูกดอกที่พลาดเป้าอีกครั้ง

เด็กผู้หญิงที่ถลามาชนเจี้ยนอีหลิงยืนอยู่ตรงนั้นอย่างกระอักกระอ่วน

เจียนอีหลิงเดินไปที่จ่ายหวินเชิงแล้วพูดว่า “ฉันชนะ”

“อื้อ”

จากนั้นสายตาของจํายหวินเซิ่งก็กวาดสายตาไปทั่วฝูงชน

ดูเหมือนว่าเขาต้องการจะถามว่ามีใครคัดค้านกับผลลัพธ์สุดท้ายนี้หรือไม่

เมื่อฝูงชนเห็นสายตาที่จับจ้องมองมาของจํายหวินเชิง พวกเขาต่างก็ส่งเสียงเชียร์และปรบมือให้เจียนอีหลิงอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น กรรมการก็ประกาศชัยชนะของเจี่ยนอีหลิง

เมื่อได้ยินแบบนี้ เหยาโม่ผิงก็รู้สึกอับอายเหลือเกิน

เธอคือคนที่ต้องการแข่งขันกับเจียนอีหลิง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังแพ้อยู่ดี

ทุกคนต่างก็มองไปที่เธออย่างกระอักกระอ่วนเช่นเดียวกัน

พวกเขารู้ว่าเธอกําลังคิดอะไรอยู่ พวกเขายังรู้ด้วยว่าเธอพยายามจะพิสูจน์อะไรจากการทําแบบนี้

แต่ทว่าเธอกลับแย่ลงไปกว่าเดิมอีก เธอกลายเป็นแบคกราวด์ที่ดึงความยอดเยี่ยมของเจียนอีหลิงออกมา

เพื่อบรรเทาความกระอักกระอ่วน หานหมิงอวี่รีบเสนอให้เริ่มห้องหลบหนี

สถานที่ห้องหลบหนีนั้นอยู่ติดกัน งานนี้จัดโดยหานหมิงอวและซิงเหว่ยเป็นพิเศษ

ห้องหลบหนีนี้เข้มข้นกว่าห้องหลบหนีปกติเป็นอย่างมาก เจ้าของห้องหลบหนีนี้เป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนคดีอาชญากรรมที่เกษียณอายุแล้ว เป็นผลให้เขามีประสบการณ์มากมายในการสอบสวนคดีอาญา

ห้องต่างๆในธุรกิจของพวกเขาจะได้รับการอัปเดตเป็นระยะๆ ทําให้ผู้ที่ชื่นชอบห้องหลบหนีหลายคนต่างพากันมาเล่น

แต่ไม่ว่ายังไง ห้องหลบหนีที่นี่นั้นยากเหลือเกินเมื่อเทียบกับห้องหลบหนีที่อื่น

หลังจากเข้าไปในบริเวณงานแล้ว หานหมิงอวก็เตือนเจียนอีหลิงว่า “อีหลิง เจ้าของร้านชอบเอาของน่ากลัวไปไว้ในห้อง ยิ่งไปกว่านั้นในบางกรณี เขาถึงกับพยายามจําลองสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม บางทีก็อาจมีคราบเลือดมากมาย ถ้าเธอกลัวก็แค่หลับตา นายท่านเชิงสามารถนําทางเธอออกไปข้างนอกได้”