ตอนที่ 661-662

บทที่ 661 การฝึกงาน 2

ด็อกเตอร์จุ่ยังคงดุเจียนอีหลิงต่อไป “แล้วไง? ทําไมเธอถึงไม่พูด เธอเป็นใบ้เหรอ? เป็นใบก็ไม่ควรเป็นแพทย์แพทย์ต้องเรียนรู้ที่จะสื่อสารกับผู้ป่วย คนอย่างเธอรู้แค่คุยกันบนกระดาษ เข้าใจเพียงแค่ข้อมูลและตัวเลขเท่านั้นแต่ยังไงก็ตามนั่นจะไม่ทําให้เธอเป็นแพทย์ที่ดีได้”

“เธอควรเรียนรู้ที่จะพูดและสื่อสารกับผู้ป่วย หากเธอไม่สามารถเรียนรู้เรื่องนั้นได้ ก็อย่าเป็นแพทย์ให้กลับบ้านไปฉันให้คําปรึกษาแก่แพทย์ฝึกหัดมามากมายแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยเจอใครที่แย่เท่าเธอมาก่อน เห็นชัดว่าเธอเป็นแพทย์ฝึกหัดที่แย่ที่สุดที่ฉันเคยมีมา”

“ทําไมเธอถึงยังยืนอยู่ตรงนั้น? ทําไมถึงไม่เรียนรู้วิธีสื่อสารกับคนรอบข้างบ้างล่ะ?” ด็อกเตอร์ฉ่เร่งรัดอย่างหมดความอดทนเมื่อเห็นเจี้ยนอีหลิงยืนนิ่ง

หลังจากที่เงี่ยนอีหลิงออกไปแล้ว แพทย์อีกคนก็พยายามเกลี้ยกล่อม ด็อกเตอร์ฉ่ “ด็อกเตอร์ฉ่าเธอยังเด็กมากควรแสดงความเมตตาให้เธอเห็น อย่าทําให้เธอร้องไห้”

“ร้องไห้เหรอ? ใครกันที่ส่งเธอมาที่โรงพยาบาลนี้? พวกเขาเสียเวลาเปล่าจริงๆ” ดรฉ่บ่น มีน้ําเสียงรังเกียจในขณะที่พูดแบบนี้

โรงพยาบาลของพวกเขาเป็นโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ ยิ่งไปกว่านั้น แพทย์ฝึกหัดทุกคนที่มาที่นี่ล้วนเป็นนักศึกษาชั้นยอดในกลุ่มแพทย์

แต่ว่า แพทย์ฝึกหัดคนนี้กําลังทําอะไรอยู่? เธอไม่สื่อสารกับผู้ป่วยด้วยซ้ํา ยิ่งไปกว่านั้น เธอมีความมั่นใจว่าผู้ป่วยต้องผ่าตัดทันที

เมื่อได้ยินแบบนี้ แพทย์อีกคนก็พูดว่า “แต่ไม่ใช่ว่าเธอคือเจียนอีหลิงเหรอ? เธอเป็นนักศึกษาชั้นยอดในบรรดาแพทย์ ยิ่งไปกว่านั้น เธอข้ามเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัย อีกทั้ง เธอยังสําเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้วด้วยผมมีความคาดหวังสูงมากสําหรับเธอ”

ด็อกเตอร์ฉ่เยาะเย้ยคําพูดเหล่านี้ “คุณรู้ไหมว่าเธอทําอะไรเมื่อกี้นี้?เธอบอกว่าเด็กที่เป็นโรคกระเพาะและลําไส้อักเสบคนนั้นต้องผ่าตัด ผ่าตัดเหรอคุณคิดเหรอว่าเธอสามารถทําได้จริง? เธอเพิ่งเรียนแพทย์มาไม่กี่ปีเธอเห็นผู้ป่วยมากคนเชียว?หรือเธอคิดว่าตัวเองเป็นแพทย์มืออาชีพเหรอ”

จากนั้นด็อกเตอร์ฉ่แค่นเสียงขึ้นจมูก

แพทย์อีกคนในแผนกได้แต่ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้

อาา เจียนอีหลิงรับมือกับผู้คนไม่เก่งจริงๆ

ในฐานะนักศึกษา เธอควรถามถ้าเธอไม่เข้าใจอะไร

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าเธอจะมีความคิดเห็นก็ตาม เธอก็ควรแนะนําพวกเขาอย่างอ่อนโยน แนะนําให้ไปพบแพทย์เธอไม่ควรจะมั่นใจขนาดนั้น

ในเบื้องต้นแล้วเธอกําลังตั้งคําถามถึงอํานาจของแพทย์ที่ให้คําปรึกษากับเธอ ไม่น่าแปลกใจที่ด็อกเตอร์ลู่วิจารณ์เธอด้วยตัวเอง

ในช่วงพักกลางวัน เด็กสาวคนหนึ่งที่ฝึกงานอยู่กับเงี่ยนอีหลิงก็พยายามเกลี้ยกล่อมเธอ“เจี้ยนอีหลิงทําไมเธอไม่ขอโทษด็อกเตอร์จี้ล่ะ”

“ขอบคุณ แต่ฉันไม่มีปัญหา” เจียนอหลิงตอบ เสียงเธอนุ่มนวลและเยือกเย็น

ยิ่งไปกว่านั้น สีหน้าเธอทําให้ดูเหมือนว่าเธอสบายดีไม่มีปัญหาจริงๆ

เจียนอีหลิงมีหลายสิ่งที่ต้องทําเมื่อเร็วๆนี้ เธอต้องมองไปข้างหน้าถึงการสร้างสาขาใหม่ของโรงพยาบาลถั่วไห่เซิน ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่มีเวลาวิตกกังวลและโกรธเคืองกับแพทย์ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเธอมากนัก

“แต่ถ้าเธอเป็นแบบนี้ เธอจะต้องอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลําบากในอนาคตนะ” หญิงสาวคนนั้นกล่าวต่อ

“ไม่เป็นไร” เจียนอีหลิงตอบ ราวกับว่าไม่ได้กังวลเรื่องนี้มากนัก

“อาา ฉันไม่รู้จริงๆว่า จะดีหรือไม่ดีกับที่เธอเป็นแบบนี้” หญิงสาวคนนั้นพูดขณะที่ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้แล้วก็หันหลังกลับไปจดจ่อกับงานของตัวเอง

เธอไม่รู้จักเจียนอีหลิงดีตั้งแต่แรก และด้วยเหตุนี้ เธอจึงช่วยไม่ได้ถ้าอีกฝ่ายไม่เต็มใจรับฟัง

บทที่ 662 เงินเฉิงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

หลังจากที่ด็อกเตอร์ฉ่บ่นเจียนอหลังเสร็จแล้ว เขาก็ไปทานอาหารกลางวันที่ห้องทํางาน

“ด็อกเตอร์จี้ ด็อกเตอร์จี้ เกิดเรื่องร้าย ผู้ป่วยเมื่อกี้นี้หมดสติไปแล้ว” หัวหน้าพยาบาลรีบพูดกับด็อกเตอร์จี่

“คนไข้คนไหน” ดรอู่ถามขณะที่ลุกขึ้นในทันที

“เป็นคนไข้ที่คุณวินิจฉัยว่าเป็นโรคกระเพาะลําไส้อักเสบ แต่ว่าแพทย์ฝึกหัดคนหนึ่งยืนกรานให้คนไข้ผ่าตัด”

โดยปกติโรคกระเพาะลําไส้อักเสบจะไม่ทําให้ผู้ป่วยหมดสติ

เมื่อได้ยินแบบนี้ ใบหน้าของดรรู่ก็ซีดเผือด เขารีบวิ่งออกไป

ผู้ป่วยเป็นลมหมดสติ

โชคดีที่ผู้ป่วยไม่ได้ออกไปจากโรงพยาบาล จึงทําให้ผู้ป่วยถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉินในทันที

ผู้ป่วยมีแผลในลําไส้เคสหายาก เงื่อนไขนี้ไม่ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆจากการตรวจเลือดด้วยเหตุนี้ ด็อกเตอร์จี้จึงสันนิษฐานว่าเป็นเพียงโรคกระเพาะลําไส้อักเสบ