ตอนที่ 679-680

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 679 ฉันอยากเป็นพี่สะใภ้ของเธอ

เนื่องจากการมีอยู่ของเจียนอี้เฉิน ฉันหยุฝานจึงพิจารณาเรื่องของฉันชวนอย่างเป็นกลางและมีเหตุผลมากขึ้น

อาจเป็นเพราะการปรากฏตัวของเจียนอี้เฉิน ทําให้เธอไม่ต้องสู้ตัวคนเดียวอีกต่อไป

ความรู้สึกที่มีคนอยู่เคียงข้างคอยแบ่งปันความกังวลและช่วยแก้ปัญหานั้นวิเศษมาก

ฉันหยุฝานกําลังจ้องโทรศัพท์ของตัวเองอย่างงุนงง จู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็ส่งเสียงดังขึ้นมา

เป็นเจียนอี้เฉินที่ส่งข้อความหาเธอ

ฉันอารมณ์ไม่ดี เลยอยากดื่ม เธอว่างไหม?]

เฉินหยฝานตอบกลับทันที

[ว่างนะ ฉันก็อยากดื่มเหมือนกัน ที่บ้านก็มีไวน์อยู่พอดีเลย]

เนื่องจากเหตุการณ์ครั้งก่อน ทําให้บาร์ที่พวกเขาไปดื่มด้วยกันไม่ปลอดภัยอีกต่อไป

[ตกลง]

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจียนอี้เฉินก็มาถึงหน้าประตูบ้านของฉันหยุฝาน

ฉินหยฝานก็เตรียมไวน์ไว้เรียบร้อยแล้ว

เจียนอี้เฉินหยิบแก้วไวน์ขึ้นมา แล้วดื่มมันผ่านริมฝีปาก

แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเขาจะดูแยกไม่ออกระหว่างหญิงหรือชาย แต่เขาก็ดูมีเสน่ห์อย่างมาก เมื่อแต่งตัวเป็นผู้หญิง

แต่เมื่อเขาสวมเสื้อผ้าของผู้ชาย ทุกการเคลื่อนไหวของเขาก็เหมือนกับลูกผู้ชายอย่างเต็มตัว

อย่างไรก็ตาม วันนี้นอกจากเขาจะดูเป็นผู้ชายแล้ว ก็ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

“นายเจอกับเรื่องแย่ๆ อะไรมาเหรอ?”

เมื่อฉันหยุฝานเห็นความหงุดหงิดผ่านสีหน้าที่หดหูของเจี่ยนเฉิน เธอก็คาดเดาในใจได้เล็กน้อยว่าทําไมเจี่ยนอี้เฉินถึงอารมณ์เสีย

วันนี้ไม่ใช่วันธรรมดา แต่เป็นวันหมั้นของจํายหวินเชิงกับเจียนอหลิง

นี้เจียนอี้เฉินรู้สึกหดหูในวันพิเศษ…

อาจเป็นเพราะ…

ฉินหยุฝานจําได้ว่าเคยเห็นเจียนอีหลิงและเจี่ยนอี้เฉินยิ้มให้กันอย่างสนิทสนมในวอร์ด…

แต่ทว่า ฉันหยุฝานหวังว่าการเดาเธอจะไม่เป็นจริง

“ฉันรู้สึกเหมือนถูกควักหัวใจออกไปเลย” เจี่ยนอี้เฉินตอบ

เขาอกหักเหรอ?

เป็นเพราะเจี่ยนอีหลิงรึเปล่า?

เมื่อได้ยินคําพูดของเจี่ยนเฉิน ฉินหยฝานก็ไม่รู้ว่าทําไมเธอถึงรู้สึกอารมณ์เสียในใจ

มันเป็นความรู้สึกเดียวกัน เหมือนกับตอนที่เธอเห็นจํายหวินเชิงเอาใจใส่เจียนอหลิงอย่างอ่อนโยน

เมื่อมีคนดื่มเพื่อขับไล่ความเศร้า ก็ง่ายมากที่จะเมา

เจียนอี้เฉินเองก็ไม่มีข้อยกเว้น

หลังจากดื่มไวน์ไปทั้งขวด เขาก็ทรุดตัวลงบนโซฟาของฉันหยุฝาน

ฉินหยฝานไม่ได้เมา เพราะเธอไม่ค่อยดื่มมากนัก

เมื่อมองดูผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆ เธอก็เริ่มทุกข์ใจ

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันหยุฝานตัดสินใจส่งข้อความถึงเจี่ยนอีหลิง

[เจียนอีหลิง เธอรู้ไหมว่าอี้เฉินรู้สึกเสียใจกับงานหมั้นนั่น?]

เจียนอีหลิงตอบกลับอย่างรวดเร็ว [ฉันรู้]

[ครั้งที่แล้ว ตอนอยู่ในโรงพยาบาล เธอทําตัวสนิทกับเขามาก ถ้าเธอไม่ชอบเขาก็ไม่ควรให้ความหวังกับเขา เธอไม่ควรอยู่ใกล้เขาขนาดนั้น]

[?]

[ตอนนี้อี้เฉินอยู่กับฉัน ฉันรู้สึกว่าเขาเศร้ามาก]

[เขาอยู่ที่บ้านเธอเหรอ?]

นั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก ที่สําคัญก็คือเขาดื่มหนักเพราะเธอ เขาอกหักและผิดหวังในความรัก เลยดื่มเพื่อไล่ความเศร้าออกไป]

[เขาชื่อเจียนอี้เฉิน]

(ฉันรู้ว่าเขาชื่ออี้เฉิน]

[เจี่ยน]

ให้สนใจที่นามสกุล ไม่ใช่ที่ชื่อจริง

[ฉัน…]

ฉินหยุฝานจ้องไปที่หน้าจอโทรศัพท์และอึ้งไปทันที

เจียน

เขาสกุลเจียน? เขามีสกุลเดียวกับเจียนอีหลิง?

เจียนอี้เฉิน!

[พวกเธอมีความสัมพันธ์อะไรกัน?]

[พี่ชายกับน้องสาว ]

เจียนอหลิงส่งข้อความถึงฉันหยุฝานอีกครั้ง ทําไมเขาถึงอยู่ที่บ้านของเธอล่ะ?]