ตอนที่ 815-816

บทที่ 815 ลูกสาวหยิบ ขึ้นมา กระเป๋าที่รัก

หูเจียวเจียวไม่ลังเลเลยที่จะจ่ายเงินให้คนมาช่วยเธอกรีดร้อง และจ้างคนมาช่วยแก้ต่างให้

“โอ้อีหลิง…”

หูเจียวเจียวกอดเจียนอีหลิงแน่นและหอมแก้มเจียนอีหลิงอย่างแรง

จากนั้นเธอก็เลือกกระเป๋าใบที่มีราคาไม่แพงนักและเตรียมส่งกลับบ้านให้แม่ของเธอ

แต่ว่าการกระทําของเจี่ยนอีหลิงกลับตรงกันข้าม เธอหยิบกระเป๋าอีกสองสามใบแล้วใส่ลงในถุงแล้วยัดใส่มือของหูเจียวเจียว

“อ่า ฉันไม่ได้ใช้มากขนาดนั้นหรอกนะ” หูเจียวเจียวรีบโบกมือปฏิเสธ

“ฉันก็ไม่ได้ใช้งานมากขนาดนั้นเหมือนกัน” ยกเว้นในโอกาสพิเศษ เจี่ยนอีหลิงจะสะพายเป้สีดําใบเล็กเสมอเมื่อเธอต้องออกไปข้างนอก

ในความคิดของเจียนอีหลิงกระเป๋าที่ดีคือกระเป๋าที่สามารถนําไปใช้งานได้จริงใส่ของได้เยอะ และไม่ได้จํากัดว่าจะเป็นสไตล์แบบไหนและแบรนด์อะไร

เหตุผลที่เลือกสีดําเพราะทนทานต่อสิ่งสกปรก

หูเจียวเจียวที่ได้รับกระเป๋าที่เซียงตั๋วลี่ผลิตออกมาแค่ห้าใบจากเจียนอีหลิงก็รีบโทรหาแม่ของเธอทันที

“แม่คะ หนูเพิ่งได้เซ็ทที่แม่อยากได้มาให้แม่ด้วยล่ะ” “ทําไมถึงมาบอกแม่เกี่ยวกับห้องชุด บ้านของแม่ใหญ่ไม่พอเหรอ?”

“ไม่ใช่แบบนั้น หนูหมายถึง หนได้กระเป๋าที่ราคาแพงมากมาเซ็ทหนึ่ง ล้วนเป็นกระเป๋าที่เซียงตัวลู่ไม่ผลิตแล้ว”

“อะไรนะ จริงเหรอ?” “จริงค่ะ มีกระเป๋าหนังจระเข้ที่แม่อยากได้เป็นพิเศษเมื่อครั้งก่อนด้วย” “เดี๋ยวนะ แม่จะซื้อตั๋วเครื่องบินเดี่ยวนี้”

หูหม่าตื่นเต้นมากเธอจองตั๋วเครื่องบินออนไลน์ และคิดที่จะบินไปยังเป่ยจิงในชั่วเวลาข้ามคืน เพื่อไปหาหูเจียวเจียว

หเจียวเจียววางสายแล้วถอนหายใจ “ฉันไม่เคยเห็นแม่ตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อนเลยตอนที่มาเป่ยจึงเพื่อเข้ามหาวิทยาลัยยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้เลยนะ”

รีบมาอ่านเรื่องนี้กันนะ อาจจะจบลงไปก่อนจะทันรู้ตัวเสียอีก

ในตอนที่ลูกสาวของเธอหยิบกระเป๋ามาให้ อาจจะเป็นกระเป๋าที่ได้รับจูบจากเธอก็ได้

เนื่องจากตระกูลเจียนเพิ่งหันเหความสนใจทางธุรกิจไปที่เมืองหลวง ผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลเจียนจึงอยู่ในเมืองหลวงด้วยการจัดการของหลานชายเจี่ยนหยุ่นเฉิงและไม่ได้กลับไปที่เมืองเหิงหยวนอีก

นายท่านจํายกลัวว่าปู่เจียนย่าเจี่ยนจะไม่คุ้นเคยกับชีวิตในเป่ยจิง เขาจึงมาหาปู่เจียนเพื่อเล่นไพ่นกกระจอกเมื่อมีเวลา

นอกจากนี้ เขายังพาชายชราอีกสองคนมารวมกันเพื่อเล่นไพ่นกกระจอกด้วย

บ่ายวันหนึ่ง เขาได้เล่นไพ่นกกระจอก หลังจากที่แพ้ไปสามครั้ง เขาเอาชนะป์เจียนได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

นายท่านจํายเล่นไพ่ได้แย่มาก เขาสามารถชนะได้ทุกรอบ แต่เขากลับมอบไพ่ใบที่จะทําให้เจียนชนะในทุกตา มันจึงยากมากที่ปู่เจียนจะไม่ชนะ

อีกสองคนที่มาด้วยไม่กล้าพูดอะไร

แค่นายท่านจํายมีความสุข เสียเงินบ้างก็ไม่เป็นไร

จริงๆแล้วนายท่านจ่ายคิดมากเกินไป ปู่เจียนและย่าเจี่ยนก็ไม่ได้ดูเบื่อเลย

ตระกูลเจียนมีผู้คนมากมาย และโดยเฉลี่ยแล้ว จะเป็นคนรุ่นใหม่ๆที่มาหาพวกเขาทุกวัน ซึ่งค่อนข้างจะเสียงดังกว่าตอนที่พวกเขาพักที่บ้านเก่าของตระกูลเจียนในเมืองเหิงหยวน

นอกจากนี้ งานอดิเรกของปู่เจียนคือการปลูกดอกไม้ จัดสวน และเขาอยู่คนเดียวได้อย่างเพลิดเพลินในช่วงบ่าย

ย่าเจี่ยนก็ไล่ตามดละครทุกวัน คุยโทรศัพท์กับพี่สาว ชีวิตเติมเต็มมากขึ้น ไม่น่าเบื่อ

หลังจากทําซอสงาเสร็จแล้วนายท่านจํายก็พักคุยกับปู่เจียนต่อไป

“พี่เจี่ยน เมื่อไม่กี่วันก่อนผมนึกภาพดอกโบตั๋นในกระถางสองสามใบ ผมคิดว่าพี่จะชอบมัน ดังนั้นผมจะให้คนขุดมันมาให้พี่วันนี้”

นายท่านจํายได้ค้นพบความชื่นชอบของปู่เจียนแล้ว

และยังพบว่าเขาเก็บสะสมดอกไม้หายากและพันธุ์หายากเป็นพิเศษอีกด้วย “ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนด้วย” ปู่เจี๊ยนก็ไม่สุภาพกับนายท่านจํายเช่นเดียวกัน

ทําไมเขาต้องสุภาพ ในเมื่อเขาต้องยกหลานสาวของเขาให้กับตระกูลจําย?