ตอนที่ 93

大姐大 บทที่ 93: พบตัวคนที่สามารถผ่าตัดได้

ย่าเจี่ยนเน้นเป็นการเฉพาะว่าเจี่ยนอีหลิงทำด้วยตัวเอง ไม่เช่นนั้นเจี่ยนหยู่เจี๋ยก็อาจจะคิดว่าเจี่ยนอีหลิงนั้นสั่งซื้อทางออนไลน์

เจี่ยนอีหลิงไม่ได้ว่างทุกวัน และเธอยังต้องคิดเรื่องการถักนิตติ้งเสื้อกันหนาวให้กับหยู่เจี๋ย ซึ่งนี่ก็จะเป็นการสื่อถึงใจหยู่เจี๋ยได้เป็นอย่างดี

ให้เขารู้ว่าไม่ใช่แต่เขาที่รักน้อง แต่น้องก็รักเขาเหมือนกัน

“ย่าใจดีมากกับคุณหนูกับคุณชายหยู่เจี๋ย” คนขับรถกล่าว

“เฮ้อ ยังไงก็ตาม หยู่เจี๋ยมีความฝันและมีงานอดิเรกเป็นนักมายากล คนชราอย่างฉันก็เพียงได้แต่มอง และก็ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้จะเดินไปอย่างไรในอนาคต”

ย่าเจี่ยนยังคงพูดถึงเจี่ยนหยู่เจี๋ยด้วยความห่วงใย

แต่ก็ใช่ว่าย่าเจี่ยนต้องการจะล้ำเส้นก้าวก่ายเข้าไปในเรื่องของหลานชาย ซึ่งนั่นก็จะทำให้ครอบครัวเกิดรอยร้าว

ถ้าเธอเข้าไปแทรกแซงข้ามรุ่น โต้เถียงกับลูกสะไภ้ นั่นย่อมจะทำให้ลูกชายคนที่สองของเธอ ชูหง เกิดความไม่สบายใจ

ย่าเจี่ยนเขียนโน๊ตเสร็จและซ่อนมันไว้ในตัวเสื้อ คนขับรถก็ขับรถต่อไปจนถึงบ้านของลูกชายคนที่สองของเธอ เจี่ยนชูหง ไม่นานหลังจากนั้น เธอก็ให้เสื้อกับของอื่นๆที่นำมาจากบ้านตอนเช้ากับเหอเยี่ยน

ย่าเจี่ยนมักจะส่งสิ่งของต่างๆ มาที่บ้านของลูกชายทั้งสามคน สิ่งต่างๆที่เธอส่งมานั่นไม่ได้มีค่ามากมายอะไรนั แต่ทั้งหมดก็เป็นของที่ย่าเจี่ยนให้ด้วยความรักในบรรดาหลานๆ

ไม่ว่าตระกูลจะมีธุรกิจใหญ่โตเพียงไหนและไม่ได้ต้องการเงินทองอะไรมากมาย แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นตัวแทนความรักของผู้ชรา และก็ไม่สามารถวัดได้ด้วยเงินทอง

###

หงไป่จาง* ถือโอกาสติดต่อเจี่ยนหยุ่นเฉิงและให้ข่าวใหญ่แก่เจี่ยนหยุ่นเฉิง

ผู้แปล : อาจจะลืมกันไปได้ หงไป่จางก็คือผู้อำนวยการโรงพยาบาล เป็นคนที่เจี่ยนหยุ่นเฉิงติดต่อไปขอข้อมูลน้องชาย ในบทที่ 72

“นายน้อยเฉิง ข่าวดี ผมพบคนที่สามารถผ่าตัดน้องชายคุณได้แล้ว”