ตอนที่ 979-980

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 979 นายท่านเชิ่งก็มีตุ๊กตาถุงเท้า 2

มิสเตอร์ฮอลล์ยังกล่าวอีกว่า “มิสเจี่ยนและมิสเตอร์จ่ายเป็นคู่ที่เหมาะสมมาก ฉันไม่ได้ดื่มไวน์ ในงานหมั้นของพวกเธอ ดังนั้นเมื่อพวกเธอแต่งงานอย่าลืมเชิญฉัน ฉันอยากดื่มไวน์ในงานแต่งงานของพวกเธอ”

“อือ” เจี่ยนอีหลิงไม่ได้เงยหน้าขึ้นและเสียงของคําตอบก็เบาลงเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้นผมจะเชิญคุณอย่างแน่นอน” จ่ายหวินเชิ่งตอบกลับแทนเจี่ยนอีหลิง “งั้นก็อย่าปล่อยให้ฉันรอนานเกินไป!”

“ไม่น่าจะนานนัก”

มิสเตอร์ฮอลล์หัวเราะและพูดกับจ่ายหวินเชิ่งว่า “ฉันยังมีบางสิ่งบางอย่างที่ต้องการความช่วยเหลือจากนาย ไม่ทราบว่านายจะว่างเมื่อไหร่?”

มิสเตอร์ฮอลล์มีอะไรให้จ่ายหวินเชิ่งช่วยงั้นหรือ?

พ่อลูกกู๊ดแมนที่อยู่ข้างๆ ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกลึกลับ มีอะไรที่ตระกูลฮับส์บูร์กต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่น?

มีอะไรที่ตระกูลฮับส์บูร์กทําไม่ได้ แต่จ่ายหวินเชิ่งทําได้? “ตอนนี้ฉันว่าง” จ่ายหวินเชิ่งตอบ

“งั้นเราไปนั่งคุยกันดีกว่า”

ขณะที่สองพ่อลูกกําลังสงสัย มิสเตอร์ฮอลล์ จ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิงก็นั่งลงและพูดคุยกัน

พ่อลูกกู๊ดแมนยืนเงียบอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน

ผ่านไปครู่หนึ่ง เฮนรี่ก็ถามลูกสาวของเขาว่า “ลูซี่ ลูกรู้ไหมว่าจ๋ายหวินเชิ่งและมิสเตอร์ฮอลล์รู้จักกันได้ยังไง?”

ลูซี่ส่ายหน้า เธอไม่รู้

นอกเหนือจากการอยู่ที่สมาคมคณิตศาสตร์แอดดิงตันแล้ว เธอรู้ว่าจ่ายหวินเชิ่ง สนใจในวิชาคณิตศาสตร์ ส่วนเรื่องของจ่ายหวินเชิ่งด้านอื่นนั้นเธอรู้น้อยมาก

เฮนรี่รู้สึกกังวล “ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป แผนของเราน่าจะพัง” “แล้วลูกมีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม?”

“พวกเราจะล้มเหลวไม่ได้ พ่อจะกระตุ้นให้ตระกูลฉินเร่งดําเนินการและพยายามทําลายตระกูลจ่ายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ถ้าพวกเขาทําลายตระกูลจ่ายไม่ได้ กระกูลฉินก็จะต้องถูกท่าลาย”

แต่ถึงอย่างนั้น เฮนรี่ก็ยังกังวลอยู่

จ่ายหวินเชิ่งคนนี้ทําให้เขากังวลมาก

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฮนรี่มองไปที่ลูกสาวของเขาและทันใดนั้นก็นึกอะไรขึ้นมาได้

“ลูซี่ ลูกไม่ได้ชอบผู้ชายคนนั้นหรอกเหรอ? งั้นลูกก็ลองดูสิว่าลูกจะจัดการเขาได้ไหม” เฮนรี่ที่เคยคัดค้านลูกสาวของเขาเกี่ยวกับจ๋ายหวินเชิ่ง ในตอนนี้เขาเปลี่ยนใจทันทีเมื่อเขาพบว่าจ่ายหวินเชิ่งไม่ง่ายที่จะรับมืออย่างที่เขาคิด

ในความคิดของเขาลูกสาวไม่สําคัญเท่ากับสถานะของตระกูล

ลูซี่ลังเลเล็กน้อย “เขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว”

“คู่หมั้นของเขาดูก็รู้ว่าเป็นสาวน้อยที่ทําอะไรไม่ได้เลย ด้วยความสามารถของลูก การจัดการกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆแบบนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะไม่สามารถรับมือได้

คําพูดของพ่อทําให้ลูซี่รู้สึกประทับใจเล็กน้อย เธออดไม่ได้ที่จะมองไปที่จ่ายหวินเชิ่ง

เจี่ยนอีหลิงนั่งอยู่ข้างๆจ่ายหวินเชิ่งถือแก้วที่บรรจุนมและดื่มอย่างเงียบๆ

เมื่อมองจ่ายหวินเซิ่งอีกครั้ง ใบหน้าที่หล่อเหลาและชั่วร้ายนั้นเป็นสิ่งที่เธอไม่อาจลืมเลือนได้

ทุกการเคลื่อนไหวและรอยยิ้มของเขาถูกฝังอยู่ในจิตใจของเธอ

ทันใดนั้นลูซี่ก็รู้สึกว่าพ่อของเธอพูดถูก

ไม่มีเหตุผลที่เธอจะต้องแพ้ผู้หญิงแบบนี้

ลูซี่เป็นชาวตะวันตกและมุมมองความรักค่อนข้างเปิดกว้าง หลังจากแน่ใจว่าตัวเองไม่สามารถวางความรู้สึกที่มีต่อจ่ายหวินเชิ่งลงได้ ลูซี่ก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป