ตอนที่ 985-986

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อบทที่ 985 แต่สุดท้ายฉันก็ทําร้ายเธอ

“แล้วแม่กับน้องสาวของฉันล่ะ?” ฉินชวนถามคนในทีมอาชญากรรม

“มิสเตอร์ฉินโปรดวางใจ แม่และน้องสาวของคุณได้รับการช่วยเหลือแล้ว ตอนนี้พวกเขาปลอดภัยและกําลังเข้ารับการตรวจร่างกายในโรงพยาบาล”

หัวหน้าทีมหร่วนตอบ

อันที่จริง คนของพวกเขาไม่ได้ใช้ความพยายามมากนัก พวกเขาแค่ไปที่ประตูบ้านพักเพื่อรับ คน ตระกูลกู๊ดแมนก็ปล่อยคนออกมาและส่งพวกเขาไปที่หน้าประตู

หัวหน้าทีมหร่วนไม่ได้บอกถึงเหตุผลเพราะมีคนอธิบายไว้แล้ว และไม่จําเป็นที่จะต้องติดตาม

เรื่องพวกนั้น

“ขอบคุณ” ฉินชวนกล่าวขอบคุณเขา

“มิสเตอร์ฉินอย่าลังเลเลย นี่เป็นงานของพวกเราอยู่แล้ว หลังจากนี้เราจะไปโรงพยาบาลเพื่อสอบปากค่า ผมหวังว่ามิสเตอร์ฉินและคนในครอบครัวจะให้ความร่วมมือกับเรา”

“ผมเข้าใจแล้ว”

หลังจากนั้นฉินชวนก็หันกลับไปมองที่เจี่ยนอีหลิง

ดูเหมือนเขาจะยังรู้ไม่ชัดเจนว่าสิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับเจี่ยนอีหลิง

“ในเมื่อครอบครัวของมิสเตอร์ฉินไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นก็ไปดูก่อนเถอะ ครอบครัวของคนอื่นยังสบายดี เพราะงั้นมิสเตอร์ฉินไม่ต้องห่วงเรื่องนี้หรอก” จ่ายหวินเชิ่งรีบพูดขึ้นด้วยเสียงดังด้วยน้ําเสียงที่ไม่อดทน

ฉินชวนถอนสายตาของตัวเองกลับไป และเดินออกจากงานเต้นรําไปด้วยฝีเท้าที่มั่นคง จ่ายหวินเชิ่งพูดกับมิสเตอร์ฮอลล์ “มิสเตอร์ฮอลล์ไปคุยกันต่อที่อื่นเถอะ”

“โอเค” มิสเตอร์ฮอลล์ตอบด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นจ่ายหวินเชิ่งก็พาเจี่ยนอีหลิงออกจากงานเต้นรําพร้อมกับมิสเตอร์ฮอลล์ เหล่าคนที่มีชื่อเสียงจากเมืองหลวงที่มางานเต้นรําวันนี้ถูกทิ้งให้อยู่ในที่เกิดเหตุ

เจ้าของบ้านถูกนําตัวไปโดยคนของทีมอาชญากรรม งานเต้นรําจึงจบลงแค่นี้

ทุกคนยังไม่ได้สติจากสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

นี่คือตอนจบของการแสดงเยี่ยมยอดระหว่างตระกูลจ่ายกับตระกูลฉินเหรอ?

เจี่ยนอีหลิงไม่ใช่ฆาตกร และตระกูลจ่ายกับตระกูลฉินก็ไม่ต้องต่อสู้กันอีกต่อไป?

เจตนาของตระกูลกู๊ดแมนโหดร้ายเกินไปใช่ไหม?

เพราะตระกูลของตัวเองกําลังเตรียมเข้าสู่ตลาดทุน จึงวางแผนให้สองตระกูลดั้งเดิมในเมืองหลวงมาแย่งชิงกัน ช่างร้ายกาจจริงๆ!###

ในโรงพยาบาล ฉินชวนก็ไปพบกับแม่และน้องสาวเขา

ทั้งสองคนขาดสารอาหาร แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บในส่วนอื่น

เนื่องจากพวกเขาต้องส่งวิดีโอให้ฉินชวนเสมอ ตระกูลกู๊ดแมนจึงไม่ปฏิบัติต่อทั้งสองอย่างรุนแรงเกินไป

ผู้หญิงทั้งสองคนมีความเข้มแข็งมาก

“พี่ชาย ขอบคุณนะ” ฉินหยูผ่านตาแดงก่ํา แต่เธอก็ดื้อรั้นไม่ยอมให้น้ําตาไหลออกมา

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินหยูฝานเรียกฉินชวนว่า “พี่ชาย”

คราวนี้ตระกูลฉินประสบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พวกเขาสูญเสียพ่อ และตระกูลเกือบจะถูกทําลายโดยตระกูลกู๊ดแมน

ผู้ล่วงลับได้จากไปแล้ว และคนที่ยังเหลืออยู่จะต้องมีชีวิตที่ดีต่อไปให้ได้

และฉินชวนเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอมากที่สุดในโลกนี้

“เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?”

“ตอนที่อยู่ในห้องขังกับป้า เราคุยกันเยอะมาก พี่เลือกเกิดไม่ได้ และป้าก็ไม่รู้มาก่อนว่าตัวเองจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ฉันอยากเข้าใจให้มากๆ พ่อจากไปแล้ว และพี่คือคนที่ใกล้ชิดกับฉันมากที่สุด”

“เธอเองก็เป็นน้องสาวของฉัน” ฉินชวนได้รับการยอมรับจากฉินหยูฝาน

“พี่คะ พี่อารมณ์เสียรึเปล่า?”

“ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจทําให้พี่อารมณ์เสีย”

“เป็นเพราะ…อีหลิงใช่ไหม?”

ฉินหยูฝานคาดเดา

ฉันชวนเงียบไป

ฉินหยูผ่านก็รู้ได้เลยว่าตัวเองเดาถูก

“พี่ อีหลิงไม่ใช่คนที่ไม่แยกแยะถูกผิด เธอรู้ดีว่าที่พี่ทําเรื่องแบบนี้เพราะล่ามาก” “แต่สุดท้ายฉันก็ทําร้ายเธอ”

“พี่ อย่าคิดแบบนี้สิ อีหลิงไม่โทษเรื่องที่พี่ทําเพราะความลําบากใจหรอก”