อดใจไม่ไหว2

เมื่อใบบุญเดินเข้ามาภายในห้อง ที่กวินเปิดเชื้อเชิญให้เธอเดินเข้าไปยังกับเจ้าหญิง ซึ่งทำให้หญิงสาวถึงกับตกตลึงในความสวย เตียงนอนขนาดคิงไซซ์กับผ้าปูสีน้ำเงินที่ดูเรียบหรูอบอุ่น รอบห้องที่ตกแต่งด้วยม่านลอนโทนสีน้ำตาลอ่อนบวกกับม่านลอนโปร่งสีขาว ยิ่งทำให้ห้องนอนดูมีเสน่ห์ ไม่ต่างจากกวิน แม้ว่าเขาจะแต่งตัวสไตล์ไหนก็ทำให้ใบบุญตกหลุมรักได้ทุกครั้งไป

“คุณฉันนอนกับลูกก็ได้” ใบบุญพูดขึ้น เพื่อทำให้ความเขินที่มีลดน้อยลงไปได้บ้าง

“ลูกหลับไปแล้ว คุณนอนห้องนี้กับผมนั่นแหละ”

“ฮ่ะ! หมายความว่ายังไง” ตอกแรกเธอคิดว่าเขาจะให้เธอนอนห้องนี้ จึงพูดออกไปด้วยความเกรงใจ แต่คาดไม่ถึงว่ากวินจะให้เธอนอนร่วมห้องเดียวกันกับเขา

“ก็หมายความตามที่ผมพูดไง นี่ผ้าเช็ดตัว ส่วนนี่ชุดนอนของคุณผมเตรียมไว้ให้แล้ว ไปอาบน้ำสิ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสายเข้างานไม่ทันไม่รู้ด้วยน๊า” กวินหยิบผ้าเช็ดตัวพร้อมกับชุดนอนกระโปรงที่แสนบางยัดใส่มือผู้หญิงหญิงที่เขาต้องการให้เธอมาทำหน้าที่ภรรยา ก่อนจะนั่งลงที่เตียงอย่างสบายใจ

“ทำไมฉันต้องทำตามที่คุณสั่งด้วย” ใบบุญเริ่มใจคอไม่ดี เมื่อเธออยู่กับเขาสองต่อสองภายในห้องนอนแบบนี้ ถ้าหากวินจะทำอะไรดั่งที่หัวใจปรารถนา หญิงสาวเองก็กลัวว่าเธอจะใจอ่อนยอมเขาง่ายๆ ทั้งที่พยายามห้ามใจไม่ไห้คิดไปไกลเกินกว่านี้

“ผมบอกให้ไปอาบน้ำ หรืออยากให้ผมอาบให้ หืม” กวินพูดจบประโยค เขาแกล้งลุกขึ้นโน้มตัวเข้าใกล้ใบบุญจนเธอรีบถอยหลังกรูด

“คนบ้า! ทำไมชอบวางอำนาจกับฉันจัง” ใบบุญพูดพร้อมกับรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อหญิงสาวต้องยอมจำนนทำตามที่กวินบอกอย่างไม่มีทางเลือก เมื่อใบบุญเดินเข้าไปในห้องน้ำ ชายหนุ่มได้สั่งให้แม่บ้านจัดอาหารมาขึ้นโต๊ะที่ระเบียง

ซึ่งในเวลานี้มันมีทั้งเครื่องดื่ม ที่เขาตั้งใจจะมอมใบบุญ เพื่อให้เธอยอมเผยความรู้สึกที่มีออกมา ซึ่งเขาเองก็พร้อมที่จะบอกรักแม่ของลูก เมื่อกวินพร้อมจะเริ่มต้นใหม่กับเธออีกครั้ง ไม่ใช่สิเรื่องของเขากับเธอมันกำลังจะเริ่มขึ้นต่างหาก ใบบุญอาบน้ำเสร็จ เธอรู้สึกขัดใจกับชุดนอนที่สวมใส่ ซึ่งมันดูเซ็กซี่จนเกินงาม

แต่เมื่อนึกถึงชุดชั้นในที่กวินเลือกมาให้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเขินหนักกว่าเดิม จนใบหน้าร้อนผ่าว เธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มรู้ไซซ์เธอได้ยังไง แต่ชุดนอนนี่สิดูเหมือนเขาจะจงใจให้เธอใส่แล้วไม่ได้นอน

“ชุดบ้าอะไร ไอ้คนโรคจิต ตั้งใจจะให้ฉันยั่วนักใช่ไหม แม่จะจัดท่านประธานให้พูดไม่ออกเลยดีไหมเนี่ย จะเอาให้หลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลยคอยดูสิ”

เมื่อใบบุญเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอได้บ่นพึมพำออกมาด้วยใบหน้างอ แต่ทว่าถ้อยคำเหล่านั้นกำลังทำให้กวินยิ้มกรุ้มกริ่มแสดงความดีใจอยู่ในที เพราะประตูระเบียงที่เปิดเอาไว้นั้น ทำให้ชายหนุ่มได้ยินในสิ่งที่ใบบุญพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ แต่ทว่าเจ้าตัวกลับคิดว่าชายหนุ่มคงไปรอเธอรับประทานอาหารที่ด้านล่างแล้ว

เวลานี้ใบบุญได้มองหาเสื้อคลุม เพื่อปกปิดไหล่ที่เผยกว้าง เพราะมีเพียงสายเดี่ยว จนทำให้เธอรู้สึกว่ามันโป๊เปลือยเกินไป ถ้าใครเห็นอาจจะมองเธอไม่ดี แต่ทว่าเธอก็หาเสื้อคลุมไม่เจอ

“ทำอะไรอยู่ ผมรอทานข้าวจะแย่แล้ว จนอยากกินอย่างอื่นแทน” กวินเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงทุ้มที่ดังอยู่ข้างหูของใบบุญด้วยประโยคที่มีนัยแอบแฝง ซึ่งหญิงสาวเองไม่รู้ว่าเขาได้เดินเข้ามายืนอยู่ทางด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำเอาคนตัวเล็กเขินหนักมาก เมื่อลมหายใจอุ่นๆ ได้รดลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ