สุดจะหักห้ามใจ

ท่ามกลางบรรยากาศของห้องจัดเลี้ยงต้อนรับหุ้นส่วนของบริษัทกวินชู ซึ่งเอเดนไม่ได้มาด้วยเพราะเขาติดงาน แต่ดูเหมือนว่าคชาบิดาของริสากำลังประกาศให้ใครต่อใครรับรู้ว่าอีกไม่นาน ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขาก็จะได้แต่งงานกับกวิน เมื่อถึงวันนั้นทุกคนก็ต้องเกรงใจว่าที่พ่อตาของท่านประธานหนุ่ม เพราะหุ้นส่วนใหญ่จากที่มีเพียงแค่กวินมันก็จะกลายเป็นของริสาลูกสาวของเขาไปด้วย โดยที่นายคชานั้นไม่ต้องทำอะไรให้ยุ่งยาก

“ดื่มกันสบายเลย เต็มที่นะครับทุกคน” นายคชายังคงชวนให้คณะผู้บริหารดื่มด่ำกับบรรยากาศและเครื่องดื่มที่แสนจะนุ่มลิ้น

“ท่านครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ” ตะวันพูดออกมาอย่างรู้ทันนักธุรกิจสูงวัย เมื่อเขากำลังพยายามถ่วงเวลาให้คนสนิทของกวินอยู่ต่อ

“นายจะรีบไปไหน ฉันยังมีเรื่องที่จะคุยด้วยอีกหลายเรื่องเลยทีเดียว ดื่มก่อนสิตะวัน” ดูเหมือนว่านายคชาจะรู้ทัน เขาจึงพยายามรั้งตะวันเอาไว้ เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มมีโอกาสไปแทรกกลางระหว่างริสากับกวิน ซึ่งลูกน้องคนสนิทของท่านประธานหนุ่มก็ไม่มีทางเลือก เขาจำใจนั่งลงที่เดิมอย่างลำบากใจ

ทางด้านริสาหล่อนเริ่มแปลกใจที่กวินไปเข้าห้องน้ำนานจนผิดปกติ หญิงสาวจึงค่อยๆ ดันตัวเองลุกขึ้นยืน เมื่อริสาคิดว่าเขาคงหนีหล่อนกลับห้องไปแล้ว พอเดินมาถึงล็อบบี้โรงแรม ริสาหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องแพงออกมาจากระเป๋าถือ นิ้วมือเรียวบรรจงกดโทรออกหาเขตแดนทันที

ซึ่งหล่อนนั่งรอไม่นานชายหนุ่มก็ได้เดินตรงมาที่หญิงสาวหุ่นเซ็กซี่มองยังไงริสาก็ดูดี ในสายตาของคนรอบข้าง

“พี่แน่ใจแล้วเหรอ ผมว่าพี่เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะครับ แล้วนี่พี่เป็นอะไรทำไมใบหน้าถึงเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ อากาศก็ไม่ร้อนนี่ครับ” เขตแดนถึงกับแปลกใจ เพราะอุณหภูมิในโรงแรมค่อนข้างเย็นมาก

“อย่าถามมากหน่อยเลยน่า สิ่งที่พี่ต้องการได้มาหรือเปล่า” คราวนี้ริสาได้พูดออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจ เมื่อถูกเขตแดนถามออกมาแบบนั้น

“พี่ว่าผมเป็นใคร เรื่องแค่นี้ทำไมผมจะทำไม่ได้ ผมลูกชายเจ้าของโรงแรมนะครับ ว่าแต่พี่เถอะอย่ามาโทษผมก็แล้วกัน ผมแค่ทำตามในสิ่งที่พี่ต้องการ อีกอย่างผมว่าวิธีแบบนี้ ถ้าจะให้ผมพูดตามตรงมันดูแย่มากเลยนะพี่”

“หุบปาก! แล้วกลับไปทำงานของนายซะ” ริสาตะคอกใส่หน้าเขตแดนออกมาเสียงดัง โดยที่ไม่สนใจว่าพนักงานที่อยู่บริเวณนั้นเลยสักนิด

จากนั้นหล่อนก็รีบเดินเข้าไปในลิฟต์ เพื่อทำภารกิจพิชิตตำแหน่งนายหญิงของกวินชู เมื่อสิ่งที่ปรารถนาอยู่เหนือความถูกต้อง หัวใจจะมีค่าอะไรเมื่อเทียบกับผลประโยชน์จากการที่จะได้มาซึ่งอำนาจ ความจริงแล้วริสาก็ไม่ต่างจากหมากตัวหนึ่งที่อยู่ในเกม ตั้งแต่เล็กจนโตหญิงสาวไม่เคยได้รับความรักความเอาใจใส่จากบิดาเท่ากับผลประโยชน์ที่นายคชาจะได้รับ ความจริงแล้วเธอเกลียดการมีครอบครัวด้วยซ้ำ

เมื่อริสาคิดว่าบ้านไม่ใช่ความสุขสำหรับทุกคนเสมอไป เธอเองก็คงเป็นหนึ่งในนั้น เมื่อบิดาบ้างานและหลงอยู่ในอำนาจของเงินมากกว่าสิ่งอื่นใด แม้แต่ความรู้สึกของลูกสาว ที่กำพร้ามารดามาตั้งแต่เล็ก

“ฉันขอโทษนะคะคุณกวิน ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลย แต่พ่อบีบบังคับให้ฉันต้องทำ ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ” เมื่อหญิงสาวแตะคีย์การ์ดเข้าภายในห้องของกวิน เธอได้พร่ำเพ้อพรรณนาออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แต่มันก็ดังพอที่จะทำให้คนอยู่ภายในห้องนอนได้ยิน เมื่อประตูห้องนอนได้เปิดแง้มเอาไว้ราวกับจงใจรอใครเข้ามา

แสงไฟภายในห้องนอนที่หรี่ลงพอสลัว ทำให้หญิงสาวที่เปิดประตูเข้ามายืนชั่งใจ ก่อนที่เธอจะโฟกัสไปที่เตียงนอนมองชายหนุ่มที่บิดาของหล่อนหมายตาอยากได้มาเป็นลูกเขยซึ่งเขากำลังนอนห่มผ้านอนตะแคงข้างอยู่ตรงหน้าหญิงสาว เมื่อหัวใจกับสมองกำลังเริ่มขัดแย้งกันให้เธอไตร่ตรองก่อนจะทำในสิ่งที่น่าละอาย แต่ทว่าร่างกายของริสานั้น กลับมีความร้อนวูบวาบยากที่จะเดินถอยหลังกลับไปได้

“คุณกวิน ทำไมหนีริสากลับห้องมาแบบนี้ละค่ะ” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน พลางนั่งลงบนเตียงนอนอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวชายหนุ่มที่นอนอยู่เลยสักนิด บางทีริสาก็อยากให้กวินเข้าใจหัวอกของเธอบ้าง ที่หญิงสาวจำใจต้องทำตามความปรารถนาของบิดา