ท่านประธาน2

“คุณอายหรือเปล่า ถ้าหากใครต่อใครรู้ว่าฉันเป็นแม่ของใบพลู เด็กผู้หญิงที่เกิดจากความไม่ตั้งใจของคุณ” หญิงสาวยังคงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ เพราะความน้อยใจ ตอนนี้กวินไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงเธอ ใบบุญถึงได้คิดเองเออเองแบบนั้น ที่สำคัญเขาไม่เคยอายเลยที่จะบอกใครว่ามีเธอเป็นภรรยา เป็นแม่ของลูกที่เขาเฝ้าคิดถึงตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา

“วันนี้เป็นอะไร ที่ผมเดินทางไปต่างจังหวัด เพราะมีงานด่วน อย่างอนเลยนะ”

“ฉันไม่ได้งอนคุณ ความจริงฉันต้องรีบกลับไปทานมื้อเที่ยงก่อนเข้างานในตอนบ่าย แค่จะถามว่า...”

จุ๊บ! จ๊วบ! จ๊วบ! กวินอดใจไม่ไหวที่จะกดจูบเธอ เมื่อเขาเฝ้าคิดถึงใบบุญมาหลายวัน ซึ่งท่านประธานหนุ่มกดจูบได้ไม่นานเสียงลิฟต์ดังขึ้น ทำให้เขาจำใจต้องผละจูบออกอย่างเสียดาย

“ไปคุยกันที่ห้องทำงานของผมดีกว่า” พูดจบกวินก็เดินนำหน้าหญิงสาวออกไปจากลิฟต์ ซึ่งทำให้ใบบุญถึงกับเอามือขึ้นมากุมใบหน้าของตัวเองเอาไว้ เมื่อมันกำลังร้อนผ่าวเพราะความเขินอาย คงแดงเป็นลูกตำลึงสุกแล้วมั้ง โชคดีที่เวลานี้พนักงานออฟฟิศลงไปรับประทานมื้อเที่ยงกันหมด จึงทำให้เธอนั้นไม่ต้องตกเป็นเป้าสายตาของใคร

“ดะ...ดะ เดี๋ยวก่อน!” ตอนนี้ใบบุญได้ร้องเรียกชายตรงหน้าออกมาด้วยน้ำเสียงห้วน เมื่อกวินกำลังจะเดินเข้าไปในห้องของท่านประธาน แน่นอนชื่อกับตำแหน่งของเขาที่ระบุเอาไว้หน้าห้องนั้น มันชัดเจนยิ่งกว่ามองด้วยแว่นขยายเสียอีก

“มีอะไรหรือเปล่า หิวไหมเดี๋ยวผมสั่งให้แม่บ้านจัดอาหารขึ้นมาให้” กวินยังคงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นเคย

“คุณทำงานที่นี่ในตำแหน่งอะไรกันแน่ ฉันคงกลายเป็นตัวตลกให้คุณได้นั่งหัวเราะ ผู้ชายอย่างคุณคงเห็นฉันเป็นแค่หมากตัวหนึ่งในเกมของคุณสินะ” คราวนี้ใบบุญพูดออกมาทั้งน้ำตา เมื่อเธอกำลังรู้สึกว่าตัวเองต้อยต่ำและดูด้อยค่าสำหรับกวิน

“มานี่!”

“ไม่!” ใบบุญรับชักมือกลับ เมื่อกวินเอื้อมมาคว้า เพื่อพาเธอเข้าไปคุยในห้องสองต่อสองเป็นการส่วนตัว

“ถ้ายังดื้อ ผมจะอุ้มคุณเข้าไป”

“คุณมันบ้าอำนาจ!” ใบบุญตะคอกใส่หน้าท่านประธานหนุ่ม พร้อมกับเปิดประตูเดินเข้าไปในห้องของเขา เมื่อเขาเธอถูกกวินขู่ว่าจะอุ้มเข้าไป ซึ่งชายหนุ่มไม่รอช้า เขาตามเธอไปพร้อมกับรีบล็อกประตูทันที

“มานั่งลงก่อน ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกตั้งแต่แรก คุณคือภรรยาของท่านประธานเชียวนะไม่ดีใจบ้างเลยรึไง” กวินเอ่ยถามออกไป ทั้งที่รู้ว่าใบบุญกำลังโรธเขาเป็นฟืนเป็นไฟ

“ดีใจเหรอ ฉันจะดีใจทำไม ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ความสัมพันธ์ที่มี ก็แค่พ่อกับแม่ของลูกเท่านั้น” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงคล้ายคนกำลังจะร้องไห้อีกครา ทั้งที่พยายามบอกกับใจว่าเธอไม่มีอะไรคู่ควรกับเขาแม้แต่น้อย