อยากให้สามีเอาใจ

ก่อนเข้านอนดูเหมือนว่าใบบุญจะยังคงงอนกวิน เพราะในเวลานี้ริสาได้โทรเข้ามาหาเขาไม่ขาดสาย ทั้งที่ชายหนุ่มไม่ยอมกดรับสายของหล่อน ซึ่งตอนนี้เขาเริ่มหงุดหงิดจึงตัดสินใจกดปิดสมาร์ตโฟนเครื่องแพง เพื่อตัดปัญหา แต่ทว่ายิ่งทำให้ใบบุญเข้าใจผิดไปใหญ่ เมื่อเธอกำลังคิดว่ากวินกำลังมีลับลมคมใน

ชายหนุ่มคงกำลังปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างเขากับริสาอยู่แน่ ถึงไม่กล้ากดรับสาย ในเวลาที่เขาอยู่กับเธอแบบนี้ บนเตียงขนาดคิงไซซ์หรูหราราคาแพง ที่เคยมีแค่ชายหนุ่มได้ใช้เป็นที่หลับนอนในทุกค่ำคืน แต่ทว่าวินาทีนี้ทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว เมื่อสิ่งที่เคยขาดหายในชีวิตของเขาได้มีหญิงสาวร่างเล็กเข้ามาเติมเต็ม กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตชายหนุ่มไปแล้ว

ซึ่งกวินพอจะเดาได้ เมื่อใบบุญนอนตะแคงข้างหันหน้าไปอีกทาง พร้อมกับท่าทีที่ดูเหมือนว่าเธอนั้นได้หลับไปแล้ว เพื่อเลี่ยงการสนทนากับเขา เธอดึงผ้าห่มมาคลุมไว้ที่ระดับอก ที่สำคัญกวินไม่รู้ว่าภรรยาของเขาแอบไปหยิบผ้าห่มผืนนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ชายตัวโตที่ใส่เสื้อยืดสีขาว พร้อมกับกางเกงขายาวเอวยืดหลวมๆ เพราะมันสวมใส่สบายๆ จนกลายเป็นชุดนอนที่เขาโปรดปรานไปแล้ว

กวินค่อยๆ โน้มตัวนอนลงไปข้างๆ ใบบุญ พลางดึงผ้าห่มผืนบางออกจากร่างอรชรอย่างเบามือ เพื่อที่เขาจะได้เบียดกายกำยำเข้าหาคนตัวเล็กได้ถนัดขึ้น

“นี่คุณถอยไปเลยนะ ฉันง่วง พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า” หญิงสาวรีบโวยวายออกมาเสียงดัง มิหนำซ้ำเธอยังดันชายตัวโตออกห่าง พลางขยับตัวให้พ้นจากอ้อมกอดของเขาจนชิดขอบเตียง

“นึกว่าหลับไปแล้วเสียอีก”

“ฉันตื่นก็เพราะคุณนั่นแหละ” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงห้วนๆ จนทำให้กวินรู้ว่าเธอยังคงงอนเขาไม่หาย

“คุณขยับมาเดี๋ยวตก เป็นอะไรไป ก็ไหนคุณบอกว่าจะให้ผมนอนกอดทั้งคืนไงครับคนดี หืม” เสียงทุ้มที่ดังอยู่ข้างหู ช่างอ่อนโยนนุ่มนวลจนหญิงสาวอยากใจอ่อน แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นทีไร เธอก็อดที่จะน้อยใจไม่ได้ เมื่อริสาสวยเซ็กซี่คู่ควรกับกวินมากกว่าเธอในทุกด้าน

“ลูกหลับหรือยัง ฉันจะไปเล่านิทานให้ใบพลูฟัง ปล่อยค่ะ” น้ำเสียงของคนตัวเล็กช่างแฝงไปด้วยความดื้อรั้น เมื่อเธอยังคงคิดว่ากวินมีเรื่องปิดบังเอาไว้

“นอนได้แล้ว พรุ่งนี้คุณต้องตื่นแต่เช้าไม่ใช่เหรอ หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จ ผมก็สอนการบ้านลูกต่อ ตามด้วยเอาลูกเข้านอน พร้อมกับเล่านิทานเรื่องโปรดให้ยัยหนูฟัง ลูกหลับปุ๋ยไปแล้วครับคุณแม่” น้ำเสียงของชายหนุ่มฟังดูเขามีความสุขมาก เมื่อได้ทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ให้กับใบพลู เพราะในเวลานี้สองพ่อลูกเริ่มติดกันแจ

“ฉันก็จะนอนอยู่นี่ไง คุณก็ขยับไปสิค่ะ” แม้ว่าถ้อยคำเหล่านั้นจะยังคงแฝงไปด้วยความไม่ชอบใจ แต่อย่างน้อยเธอก็พูดมีหางเสียง จนทำให้กวินแอบยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อภรรยากำลังหึงเขากับริสา ทั้งที่ชายหนุ่มไม่มีทีท่าว่าจะนอกกายนอกใจเธอเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่เขาไม่รับสายริสา เธอคิดเองเออเองเป็นจริงเป็นจัง เสียจนกวินอดที่จะง้อไม่ได้

“นอนหันหลังให้ผมแบบนี้ แสดงว่าคุณกำลังหึงผมกับริสาอยู่ใช่ไหมครับ จริงเหรอเนี่ยดีใจจัง คุณหึงผมแสดงว่าคุณรักผมมาก” กวินคิดหาถ้อยคำที่จะทำให้คนตัวเล็กนอนตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาเขา ซึ่งมันก็ได้ผลจริงๆ ด้วย เมื่อในเวลานี้ใบบุญได้พลิกกายหันมาสบตาคนตัวโต

“ใครหึงคุณมิทราบ ฉันก็แค่อยากพักผ่อน เพราะพรุ่งนี้ต้องสวมวิญญาณของสาวโรงงาน ทำงานถวายชีวิตห้ามลาห้ามขาดห้ามตาย เพราะไม่เช่นนั้น อย่าหวังว่าจะได้เบี้ยขยัน” ถ้อยคำที่เปล่งออกจากปากของหญิงสาวนั้น ยังคงแฝงไปด้วยความประชดประชันในตัวสามี เมื่อเธอกำลังคิดว่าตัวเองคงไม่มีดีกรี ที่จะไปสู้กับริสาได้เลย นอกจากทะเบียนสมรส ซึ่งมันคือกระดาษแผ่นเดียว จะมีค่าก็ต่อเมื่อคนสองคนซื่อสัตย์มั่นคงต่อกันเท่านั้น