ตอนที่ 1003: กำจัดราชาเสือ (3)

ตอนที่ 1003: กำจัดราชาเสือ (3)

เจี้ยนเฉินจ้องไปที่ราชาเสือที่กำลังตกตะลึงอยู่ด้วยความเย็นชาและเขาก็เหยียดออกไป “ราชาเสือ ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าจะหนีข้าได้หรือไม่ในวันนี้ ชดใช้สิ่งที่เจ้าทำมาเมื่อหลายปีก่อนหน้านี้ซะ” หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็เคลื่อนไหวเล็กน้อยและเคลื่อนไปได้หลายสิบเมตรในพริบตา เขาปรากฏขึ้นตรงหน้าราชาเสือทันที เขาโจมตีไปที่ราชาเสืออีกครั้งด้วยมือที่เปล่งรัศมีไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้าง

ราชาเสือคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้าและแสงสีทองแสบตาก็เคลือบไปที่ร่างของเขาทันที มันเปล่งแสงออกไปรอบ ๆ และมันก็เจิดจ้าแสบตามาก

ราชาเสือเปลี่ยนไปเป็นเสือขนสีทองทันทีภายใต้แสงสว่างนั้น ร่างจริงของเขาเป็นราชาพยัคฆ์ขนทอง แม้ว่าสายพันธุ์ของเขาจะไม่ได้ใกล้เคียงกับระดับสัตว์อสูรโบราณเลย แต่มันก็ถูกเรียกว่า ‘ราชา’ ภายในหมู่สัตว์อสูรเสือ

ราชาเสืออ้าปากกว้างของมันออกมาและคำรามดังเหมือนแผ่นดินไหวไปที่เจี้ยนเฉิน บอลที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานธาตุความมืดขนาดเท่ากำปั้นพุ่งออกมาจากปากของราชาเสือ มันพุ่งไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความเร็วแสง

รอบ ๆ มืดลงเล็กน้อยด้วยการปรากฏขึ้นมาของบอลพลังงาน แม้แต่อุณหภูมิรอบ ๆ ก็ยังดิ่งลงไปด้วย

บู้ม !

หมัดของเจี้ยนเฉินโจมตีเข้าไปที่บอลพลังงานและเสียงดังมากก็เกิดขึ้นทันที พลังงานที่เหลืออยู่ที่น่ากลัวกวาดไปรอบ ๆ ทำให้ท้องฟ้าสั่นไหวและมิติแตกแยกออก

มิติของทวีปเทียนหยวนไม่ได้ใกล้เคียงกับความแข็งแกร่งของมิติในอาณาจักรทะเลเลย แค่เซียนผู้คุมกฎก็เพียงพอที่จะทำให้มิติที่ทวีปเทียนหยวนแตกออกได้แล้ว ดังนั้นทุกครั้งที่เซียนราชาปะทะกัน มันก็จะแสดงให้เห็นถึงการทำลายล้างอย่างรุนแรงไปรอบบริเวณ

ในครั้งนี้ การปะทะของการโจมตีระหว่างเจี้ยนเฉินและราชาเสือทำให้ทั่วทั้งเทือกเขาสั่นไหว ภูเขาทั้งหมดในส่วนลึกของเทือกเขาแตกออกและพังทลายลงมาพร้อม ๆ กัน เสียงร้องที่น่ากลัวของสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนเต็มไปทั่วท้องฟ้า

เจี้ยนเฉินต้านพลังงานมืดด้วยร่างกายของเขาและไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย ในอีกด้านหนึ่ง ราชาเสือก็อ่อนแอลงเล็กน้อยหลังจากที่เขายิงบอลพลังงานออกมา แม้แต่ในสภาพที่ดีที่สุดของเขา เขาก็ไม่ได้ใกล้เคียงที่จะเป็นคู่มือของเจี้ยนเฉินเลย อย่าว่าแต่ในตอนนี้ที่เขาบาดเจ็บและความแข็งแกร่งของเขาลดลงในตอนนี้

“จอมยุทธมนุษย์ได้เข้ามาที่เทือกเขาครอสของพวกเรา จัดการเขา ผู้อาวุโสของตระกูลกิลลิกัน ขับไล่มนุษย์อกไป ราชาเปิง ทำไมเจ้าถึงไม่ช่วยด้วยหล่ะ?” ราชาเสือพูดด้วยภาษามนุษย์หลังจากที่เขาหันไปหาราชาเปิงและผู้อาวุโสคนอื่นอื่น เสียงของเขาแหบ และเขาพยายามที่จะให้ตระกูลกิลลิกันทั้งเผ่าสู้กับเจี้ยนเฉิน

ราชาเปิงยืนกอดอกอยู่ในขณะที่เขามองดูอยู่ไกลไกล เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความสนใจแต่เขาก็ไม่ได้ออกไปช่วยใคร เขาไม่ได้แสงความตั้งใจที่จะไปยุ่งเช่นกัน เขาไม่สนใจคำพูดของราชาเสือ

ผู้อาวุโสของตระกูลกิลลิกันถูกกระแทกถอยไปไกลจากพลังงานน่ากลัวที่เหลืออยู่ พวกเขาทั้งหมดกระจายออกไปไกลจากตรงที่เจี้ยนเฉินและราชาเสือสู้กัน พวกเขาทั้งหมดจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ ในตอนนี้ ทุกคนบอกได้เลยว่าเจี้ยนเฉินนั้นเป็นเซียนราชามนุษย์และเป็นคนที่ราชาเสือไม่สามารถเอาชนะได้

ผู้อาวุโสทุกคนมองหน้ากันและกันในขณะที่พวกเขาลอยอยู่ไกล พวกเขาเริ่มลังเล การที่มนุษย์ผ่านเข้ามาเทือกเขาครอสเป็นอะไรที่พวกเขายอมไม่ได้ แต่ผู้ที่มาในครั้งนี้นั้นน่ากลัวเกินไป พวกเขาไม่กล้าที่จะพุ่งเข้าไปอย่างไม่คิด มันเหมือนว่าพวกเขากำลังรนหาที่ตาย

หลังจากนั้น ผู้อาวุโสทั้งหมดก็มองไปที่ราชาเปิง พวกเขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปยุ่งเช่นกันเพราะว่าพวกเขาเห็นการกระทำของราชาเปิง เช่นนั้น พวกเขาจึงทำเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ยินที่ราชาเสือพูด

“ราชาเสือ เจ้ากล้าที่จะวางแผนต่อต้านเทพเจ้าของทวีปของเจ้า นี่เป็นบาปนัก ข้าอยากจะรู้ว่าใครจะช่วยเจ้าในตอนนี้” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเย็นชา เขาต่อยออกไปอีกครั้งที่หลังของราชาเสือ มันทะลุเข้าไปในตัวราชาเสือ ในขณะที่พลังที่รุนแรงก็กระแทกให้เขากระเด็นไป เขากระแทกลงที่พื้นอย่างแรง พื้นเต็มไปด้วยรอยแยกและทำให้เกิดหลุมใหญ่

เจี้ยนเฉินไม่ได้หยุดและลดระดับลงมา ในตอนที่ราชาเสือจะลุกขึ้นมา เจี้ยนเฉินเตะไปที่หัวของราชาเสืออย่างรุนแรง ทำให้เขากระเด็นไปที่อากาศอีกครั้ง