ตอนที่ 1051: การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของนางฟ้าเฮายู่ (2)

ตอนที่ 1051: การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของนางฟ้าเฮายู่ (2)

“นางอยู่ไหน ? นางหายไปได้อย่างไร…”

ทุก ๆ คนประหลาดใจเมื่อเห็นบัลลังก์ที่ว่างเปล่า พวกเขานิ่งอึ้งไปในทันที

ทันใดนั้นเอง หนึ่งในเซียนผู้คุมกฎที่ร่ายทักษะการต่อสู้ระดับเซียนก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างได้ สายตาของเขาเป็นประกาย และเขาก็บินไปที่บัลลังก์ทันที

แสงลาง ๆ สีขาวตัดผ่านมาทันทีที่เขาเข้าใกล้บัลลังก์ เสือขาวที่โชกเลือดจู่ ๆ ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา มันอ้าปากออกและปล่อยบอลพลังงานออกมา

ปัง ! เสียงอื้ออึงดังขึ้น บอลพลังงานระเบิดออกที่หน้าอกของคนนั้น บอลพลังงานทำให้หน้าอกของเขาแหลกเละ ทำให้เขาลอยถอยกลับไปพร้อมกระอักเลือด

หลายคนที่อยู่ในที่นี่เห็นสิ่งที่เซียนผู้คุมกฎคนนี้พยายามจะทำ พวกเขาคิดเล็กน้อย พวกเขาเริ่มกระโจนไปที่บัลลังก์อย่างไม่ลังเลเพื่อพยายามที่จะนั่งบนบัลลังก์

โฮ้ก ! เสือขาวคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้าและป้องกันไม่ให้ใครเข้าใกล้บัลลังก์ได้ แม้ว่ามันจะได้รับบาดเจ็บสาหัส ความยิ่งใหญ่ของมันก็ไม่ได้ลดลงไปเลย พลังแห่งการมีอยู่ของมันดูเหมือนจะทรงพลังกว่าก่อนหน้านี้อีกด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม มีเซียนผู้คุมกฎมากเกินไปที่พุ่งไปที่บัลลังก์ ยังมีเซียนสวรรค์บางคนในกลุ่มที่ลองด้วยเผื่อโชคดี ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่เสือขาวจะป้องกันทุกคนได้ด้วยตัวของมันเอง เซียนผู้คุมกฎ 3 คนผ่านเสือขาวไปได้และไปถึงตรงหน้าบัลลังก์ พวกเขาเบียดกันเข้าไปที่บัลลังก์ในเวลาเดียวกัน

บัลลังก์ลอยอยู่สิบเมตรเหนืออากาศในขณะที่มันเปล่งแสงพลังแสงจันทร์ออกมาอ่อน ๆ มันยิ่งใหญ่กว่าบัลลังก์มังกรที่จักรพรรดิใช้มาก มันใหญ่เหมือนเตียง มันกว้างเพียงพอที่จะให้คนสี่หรือห้าคนเข้าไปนั่งได้พร้อม ๆ กัน

ในขณะที่เซียนผู้คุมกฎ 3 คนนั่งไปที่บัลลังก์พร้อม ๆ กัน พวกเขาก็ลอบยินดี อย่างไรก็ตามก่อนที่พวกเขาจะได้ฉลอง ท่าทางของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที ในเวลาอันสั้น พลังของพวกเขาทั้งหมดก็หายไป และพวกเขาก็ซีดและอ่อนแรงมาก หลังจากนั้นพวกเขาก็ตกลงมาจากบัลลังก์และหล่นลงบนพื้นอย่างแรง พวกเขาอาจจะไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย

หลายคนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาทั้งสาม เซียนผู้คุมกฎกำลังจะนั่งลงที่บัลลังก์ก็หยุดทันที ในขณะที่พวกเขาจ้องไปที่คนทั้งสามที่ไม่เคลื่อนไหวอยู่บนพื้นด้วยความประหลาดใจ

“โอ้ ไม่ บัลลังก์นี้มันแปลกจรัง เจ้าจะนั่งบนมันไม่ได้ พลังเซียนทั้งหมดของพวกเขาทั้งสามถูกบัลลังก์ดูดไม่จนไม่เหลือ” เซียนผู้คุมกฎพูดออกมาด้วยความกลัว มันใดนั้นเอง ทุกคนรอบ ๆ บัลลังก์ก็หยุดเคลื่อนไหว พวกเขาหยุดในขณะที่มองไปที่บัลลังก์ด้วยความตกใจและสงสัย ไม่มีใครกล้าที่จะนั่งบนบัลลังก์ในตอนนี้

ในพริบตาเดียว โถงก็ตกอยู่ในความเงียบจากการต่อสู้ที่ดุเดือดก่อนหน้านี้ เสือขาวที่โชกเลือดก็หยุดโจมตีและจ้องเขม็งไปที่บัลลังก์

วัตถุเซียนกลับมาอยู่ในขนาดเท่ากำปั้นและบินมา มันหยุดอยู่เหนือหัวของเสือขาวและวนอยู่ช้าช้า ในตอนนี้ที่โหยวเยว่ได้หายไปจากโถงแล้ว วัตถุเซียนก็เปลี่ยนเป้าหมายในการปกป้องมาเป็นปกป้องเสือขาว

“พวกเจ้าทั้งหมดไปซะ ! ออกไปจากโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม ! ” ในตอนนี้ เสียงก็ดังชัดมาจากโถง หลังจากนั้น หญิงในชุดขาวจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาบนบัลลังก์ที่ว่างเปล่า นางเป็นภาพมายาและจับต้องไม่ได้ แต่ความงามของนางนั้นเทียบได้กับเทพเจ้าทีเดียว

“ทะ จะ ท่านคือนางฟ้าเฮายู่ ! ” ทุกคนเปลี่ยนท่าทางไปเมื่อเห็นหญิงลวงตานี้ ใบหน้าของพวกเขาแสดงความเหลือเชื่อออกมา

หญิงคนนี้ดูเหมือนกับรูปปั้นที่พวกเขาเห็นก่อนหน้านี้ในโถงศักดิ์สิทธิ์

นางฟ้าเฮายู่นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยท่าทางสบาย ๆ ท่าทางของนางเย็นชาเหมือนภูเขาน้ำแข็งที่ไม่ละลายมาหลายพันปี มันทำให้คนอื่นรู้สึกว่านางนั้นเข้าถึงไม่ได้และนางดูเหมือนจะดูถูกทุกคนที่อยู่ในโถง สายตาที่เย็นชาของนางหยุดไปที่เสือขาวแวบหนึ่ง

“นางฟ้าเฮายู่ ทะ ท่านยังมีชีวิตอยู่…”