ตอนที่ 1055: เจ้านายคนใหม่ของโถงศักดิ์สิทธิ์ (3)

ตอนที่ 1055: เจ้านายคนใหม่ของโถงศักดิ์สิทธิ์ (3)

บรรพชนตระกูลหวงกู่จากไป และประตูก็ปิดลงอย่างช้า ๆ มีเพียงหวงหลวนที่อยู่ในห้องมืดสลัวเท่านั้น

หวงหลวนไม่ได้แสดงท่าทางวิตกหรือกลัวแม้ว่านางจะถูกเชื่อมโยงด้วยตราประทับทาสโลหิต นางสลดมาก นางยินยอมที่จะตายมานานแล้ว ดังนั้นนางจึงไม่สนใจเลยว่าชีวิตของนางจะไปตกอยู่ในมือของคนอื่น

หวงหลวนกลับไปที่กึ่งกลางห้องและนั่งลง นางมึนงงในขณะที่ความทรงจำก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของนาง นางพึมพำ “เจี้ยนเฉิน ข้าอยากรู้ว่าเจ้าอยู่ที่ไหนกัน เจ้าเป็นอย่างไรในหลายปีที่ผ่านมานี้ ? เจ้าเคยคิดถึงข้าบ้างหรือไม่ ? “

“เจี้ยนเฉิน ทุก ๆ ขณะที่พวกเราอยู่ด้วยกัน เช่นเดียวกันกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเรานั้นได้ฝังลึกลงไปในหัวของข้า ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้า ทั้งหมดที่จะโทษได้ก็คือโชคชะตาเท่านั้น ข้าไม่สามารถอยู่กับเจ้าได้ตลอดไป ในอนาคต พวกเราอาจจะไม่ได้พบกันเลยก็ได้…”

“ข้าไม่คิดว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกันตอนที่เราแยกจากกันไปเมื่อหลายปีที่แล้ว…”

หวงหลวนเศร้าโศกขึ้นมาทันที น้ำตาสองสายไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ลงมาที่แก้มของนาง มันกระทบลงที่พื้นเย็น ๆ และกระเด็นหายไป

ความเศร้าโศกอย่างสุดซึ้งเต็มไปทั่วทั้งห้อง น้ำตาที่ร่วงหล่นลงไปคือจิตใจที่แตกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยของหวงหลวน

..

ในพริบตาเดียว ครึ่งเดือนก็ผ่านไป เซียนราชาทั้งหมดจากตระกูลผู้พิทักษ์และตระกูลโบราณ เช่นเดียวกันกับเซียนผู้คุมกฎ ยืนกันอยู่อย่างกระจัดกระจายกลางอากาศรอบ ๆ โถงศักดิ์สิทธิ์

ในระหว่างเวลาครึ่งเดือนนี้ ไม่มีใครจากไปไหนเลย พวกเขายังอยู่ที่เดิม ในขณะที่คนของตระกูลผู้พิทักษ์และเมืองทหารรับจ้างก็พยายามที่จะคิดหาทางที่จะช่วยคนที่ติดอยู่ด้านใน เซียนผู้คุมกฎที่ยังเหลืออยู่ที่นั่นดูเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นและก็รู้แล้วว่าโถงศักดิ์สิทธิ์จะเป็นของใครในท้ายที่สุด

ในระหว่างช่วงเวลานี้ คนจากตระกูลผู้พิทักษ์ใช้วิธีการนับไม่ถ้วนและความพยายามหลายต่อหลายครั้ง แต่มันก็ไม่ได้ผล ความแข็งแรงของโถงศักดิ์สิทธิ์นั้นเทียบกันไม่ได้กับโถงศักดิ์สิทธิ์ธรรมดา พวกเขาไม่สามารถเปิดโถงศักดิ์สิทธิ์ได้แม้พวกเขาจะพยายามอย่างหนัก พวกเขาไม่สามารถทำให้มันเป็นรอยได้เลยด้วยซ้ำ

“หลายวันก็ผ่านไปแล้วและพวกเขาก็ยังไม่ออกมา ไม่มีข่าวเกี่ยวกับโหยวเยว่เช่นกัน ข้าสงสัยว่าสถานการณ์ด้านในเป็นอย่างไร ถ้าสถานณ์การยังเป็นแบบนี้ต่อไป มันจะเป็นอันตรายกับคนที่ติดอยู่ด้านใน” ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายเฉินเซียวคำรามออกมา เขาเคร่งเครียดมาก

“พวกเราร้องเรียกมาหลายวันและยังแม้แต่โจมตีไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์อีก แต่โถงศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่มีการตอบสนองเลยแม้แต่น้อย ทั้งหมดที่มันทำคือลอยอยู่และดูดซับพลังแสงจันทร์ ข้าคิดถึงการตายของนางฟ้าเฮายู่ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป คนด้านในต้องเผชิญกับอันตรายถึงตายแน่ นี่เป็นเหตุผลที่ข้าคงต้องพูดว่า ทำไมพวกเรา ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบถึงไม่ใช้สมบัติของพวกเรา ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ และทำลายทางเข้าของโถงศักดิ์สิทธิ์ไปภายในการโจมตีครั้งเดียว ? ” ชายวัยกลางคนร่างกำยำในชุดดำพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหยางจิ

ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งหมดของตระกูลผู้พิทักษ์มีท่าทางเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อพวกเขาได้ยินเกี่ยวกับการใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ พวกเขาลังเล ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของตระกูลผู้พิทักษ์ไม่ใช่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเก่าแก่ทั่วไป พวกมันเป็นอาวุธที่สร้างและเสริมความแข็งแกร่งจากการหลอมรวมยุทธภัณฑ์จักรพรรดิหลายสิบอันหรืออาจจะเป็นร้อยผ่านทักษะลับมายาวนานหลายปี มันรวมพลังของพวกเขาไว้ทั้งหมด ดังนั้นมันจึงมีความยิ่งใหญ่มาก การใช้มันจะส่งผลย้อนกลับอย่างรุนแรงกับพวกเขาทั้งหมด และพวกเขาทั้งหมดจะได้รับบาดเจ็บ

เซียนระดับราชาที่ติดอยู่ในมิติกับดักของโถงศักดิ์สิทธิ์ทุกคนได้สูญฮเสียพลังงานไปทั้งหมดและทรุดลงกับพื้นรวมถึงเฮยยู่และหงเหลียนด้วย มีเพียงเจี้ยนเฉินเท่านั้นที่ยังสบายดี พวกเขาดูซีดเซียวและความสิ้นหวังก็เต็มอยู่ในจิตใจของพวกเขา พวกเขาสูญเสียความหวังทั้งหมด เหมือนว่าพวกเขาได้เตรียมใจแล้วว่าต้องติดอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต