ตอนที่ 1119: สังหารมังกรอสรพิษม่วง

ตอนที่ 1119: สังหารมังกรอสรพิษม่วง

หางของมังกรอสรพิษตวัดอย่างรุนแรงไปที่หลังของเจี้ยนเฉิน เสื้อผ้าของเจี้ยนเฉินขาดกระจายทันที เพราะพลังอันมหาศาลที่พุ่งมาที่เจี้ยนเฉินจากหางของมังกร หลังของเขาเต็มไปด้วยเลือดและกระดูกของเขาก็หักไปหลายชิ้น

ยังไงมังกรอสรพิษก็ทรงพลังเกินไปอยู่ดี มันไม่มีความฉลาด แต่ทุกการโจมตีของมันนั้นก็เท่ากับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9 แม้ร่างบรรพกาลที่ทรงพลังของเจี้ยนเฉินก็ไม่สามารถทนการโจมตีแบบนั้นได้

เจี้ยนเฉินกระเด็นไปไกล 5 กิโลเมตร เขาพลิกตัวกลางอากาศและร่อนลงที่พื้นอย่างมั่นคง เลือดไหลออกมาที่มุมปากของเขา ในขณะที่พลังบรรพกาลก็พุ่งพวยอยู่ในร่างของเขา ไม่เพียงแต่เขาจะผลักดันร่างบรรพกาลให้ถึงขีดสุดเท่านั้น เขายังใช้พลังบรรพกาลเพื่อให้อาการบาดเจ็บของเขาหายไปอย่างรวดเร็วด้วย

ในเวลาเดียวกัน แสงสายสีขาวก็พุ่งออกมาจากร่างของเจี้ยนเฉิน เขาใช้พลังงานดั้งเดิมของพลังเซียนธาตุแสงครึ่งสายในการรักษาตัวเองเช่นกัน แสงนั้นไม่สว่างจ้าแสบตานัก

แกร๊ก! แกร๊ก!

เสียงแตกดังชัดเจนออกมาจากกระดูกของเจี้ยนเฉิน กระดูกที่หลังของเขาฟื้นฟูอย่างรวดเร็วอย่างสังเกตเห็นได้ ภายใต้การฟื้นฟูของทั้งพลังงานดั้งเดิมของเซียนธาตุแสงและร่างบรรพกาล เขาก็ฟื้นฟูได้ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ

เจี้ยนเฉินไม่กล้าที่จะประมาทกับมังกรอสรพิษเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9 เขาจำเป็นต้องใช้ทุกอย่างที่เขามี สัตว์ตรงหน้าเขานั้นเทียบไม่ได้กับผู้อาวุโสเงาของหอยามะที่เขาเพิ่งต่อสู้ไปได้ไม่นาน

โฮ้ก !

มังกรอสรพิษม่วงคำรามเสียงดังออกมา มันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด และความยิ่งใหญ่ของมังกรที่แท้จริงก็ปรากฏขึ้นมาลาง ๆ จากมัน ร่างยาว 300 เมตรของมันเลื้อยมาอย่างรุนแรงและกระแทกหินแตกกระจายและสั่นไหวไปทั่วทั้งภูเขา หินที่แตกกระจายกระเด็นไปทุกที่

ในตอนที่เจี้ยนเฉินแทงไปที่หัวของมังกรก่อนหน้านี้ เขาได้ใส่สายพลังบรรพกาลเข้าไปในหัวที่ใหญ่ของมัน มันกำลังคลุ้มคลั่งและทำลายล้างประสาทของมังกรอสรพิษ ซึ่งทำให้มันเจ็บปวดอย่างทุกข์ทน

อย่างไรก็ตาม มังกรอสรพิษนั่นก็ยังคงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่เป็นเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9 อยู่ดี ร่างกายและพลังชีวิตของมันนั้นทรงพลังมาก บวกกับการที่มันไม่มีวิญญาณดั้งเดิม ทำให้พลังบรรพกาลทำให้มันบาดเจ็บไม่รุนแรงเหมือนที่ทำได้กับสัตว์อสูรระดับ 8

แสงสีม่วงเริ่มสว่างออกมาจากมังกร ในขณะที่พลังงานที่น่ากลัวก็ทำให้ยอดเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง มังกรอสรพิษใช้พลังงานทั้งหมดของมันชั่วคราวเพื่อข่มพลังบรรพกาลในหัวของมันตามสัญชาตญาณ มันเหวี่ยงหางของมันที่ส่งเสียงหวดไปในอากาศ ในขณะที่มันพุ่งมาที่เจี้ยนเฉินเหมือนภาพพร่ามัว

เจี้ยนเฉินกำลังฟื้นฟูตัวเอง แต่เขาก็ระวังตัวอยู่ เกือบจะทันทีในตอนที่หางพุ่งมา เขาก็เคลื่อนไหว เขาใช้ทักษะมายาพริบตา แล้วเขาก็ออกจากที่ที่เขายืนอยู่ในทันที และเหลือทิ้งไว้เพียงภาพติดตา เขาพุ่งไปที่มังกรอสรพิษด้านหน้าอย่างไม่เกรงกลัว

ตู้ม !

หางโจมตีไปตรงพื้นที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่ก่อนหน้านี้ด้วยพลังที่รุนแรง และทำให้เกิดเสียงระเบิดแสบหูขึ้นมาทันที ทั่วทั้งเทือกเขาสั่นไหวและภูเขาเล็ก ๆ หลายลูกก็พังทลายลงมาจากแรงสั่นสะเทือน

ในขณะที่เจี้ยนเฉินเข้าใกล้มังกรอสรพิษ เขาก็กระโจนเพื่อต้องการที่จะกระโดดไปที่หัวของมันอีกครั้งเพื่อที่จะโจมตีที่จุดตาย

มังกรอสรพิษคำรามอย่างดุร้าย มันไม่ได้มีความฉลาดแต่มันก็เคยโดนแบบนี้มาแล้ว เห็นได้ชัดว่ามันเรียนรู้และรู้ว่ามันจะให้เจี้ยนเฉินขึ้นมาบนหัวของมันไม่ได้ มันเหวี่ยงหัวไปอีกด้านทันทีและพ่นควันสีม่วงออกมาในเวลาเดียวกัน และอาบเจี้ยนเฉินไปด้วยทะเลเพลิง

เพลิงสีม่วงนั้นน่ากลัวมาก มันเต็มไปทั่วทั้งท้องฟ้า มันเผาไหม้แม้กระทั่งอากาศ หินบางก้อนบนพื้นยังกลายเป็นลาวาเพลิงสีแดง

เจี้ยนเฉินอยู่กลางอากาศในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงหลบเพลิงไม่ได้ เขาถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงสีม่วงและอุณหภูมิของมันนั้นก็น่ากลัวมากที่แม้แต่ร่างบรรพกาลของของเขาก็ยังไม่เพียงพอที่จะทนมันได้ เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงไปทั่ว

เจี้ยนเฉินคำรามออกมา และพลังบรรพกาลก็พุ่งออกมาจากเม็ดพลังบรรพกาลของเขา มันพุ่งผ่านออกมาจากผิวหนังของเขาและกลายเป็นม่านพลังที่ป้องกันไฟเอาไว้ เจี้ยนเฉินยกยุทธภัณฑ์จักรพรรดิขึ้นไปบนท้องฟ้าและเจตจำนงกระบี่ที่เข้มข้นก็เปล่งรัศมีออกมาจากเขา เขาเหวี่ยงออกไปสองครั้งด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

ปราณกระบี่สองสายที่เต็มไปด้วยพลังบรรพกาลพพุ่งออกไปเป็นแสงสีดำ พวกมันพุ่งผ่านเพลิงและพุ่งไปที่ตาของมังกรอสรพิษด้วยความเร็วสูง

พรวด !

ตาของมังกรอสรพิษระเบิดออก มันอดไม่ได้ที่จะโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ทำให้มันหยุดพ่นเปลวเพลิงออกมา

เจี้ยนเฉินไม่ลังเล เขารีบเข้าใกล้มังกรอสรพิษพร้อมกับยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ และแทงไปที่กึ่งกลางหน้าผากของมัน

แม้ว่ามังกรอสรพิษจะมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง แต่ร่างกายของมันก็ไม่สามารถหยุดการโจมตีเต็มกำลังของเจี้ยนเฉินได้ เลือดพุ่งออกมา ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิแทงลงไปที่หัวของมันอีกครั้ง และเหมือนครั้งที่แล้ว มีแต่ด้ามของอาวุธเท่านั้นที่โผล่ออกมา