ตอนที่ 1138: เสี่ยวเป่า.

ตอนที่ 1138: เสี่ยวเป่า.

เด็กชายตัวขาวอ้วนใช้ร่างของเขาพิงกับหินก้อนใหญ่ เขายืนอยู่บนหินที่ยื่นออกมาเล็กน้อยและเขาก็อยู่ห่างจากกลุ่มไป 10 เมตร มันเป็นเรื่องยากมากที่จะจินตนาการว่าเด็กที่อายุเช่นนี้สามารถปีนขึ้นที่สูงได้ด้วยตัวเอง

ณ ตอนนี้เองที่เด็กชายคนนั้นลื่น เขาเริ่มตกลงมาจากก้อนหินทันที เห็นได้ชัดว่าเขาตกใจกลัวและร้องเรียกเสียงดังว่า “แม่ ! “

ก่อนที่เด็กชายจะพูดจบ มีร่างสีขาวปรากฏขึ้นข้างเขาเกือบจะทันที นางยื่นมือจับเขา นางกำลังช่วยเขาจากอันตราย

ร่างสีขาวที่ปรากฏขึ้นในทันใดนั้นคือหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ อย่างไรก็ตามพิณปิศาจร่ำไห้ได้หายตัวไปจากมือของนางแล้ว แม้ว่ามันแทบจะไม่เคยห่างนางเลย แต่ตอนนี้เด็กชายคนนั้นมาแทนที่มัน

หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ประคองเด็กไว้ในอ้อมแขน นางมองเขาด้วยอารมณ์ที่หลากหลายพร้อมกับความรักที่ไม่สามารถแบ่งแยกได้

“เสี่ยวเป่า เจ้าไม่ฟังอีกแล้ว เจ้าลืมสิ่งที่ข้าพร่ำสอนหรือ ? ” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ติเตียนขณะที่นางจ้องมองเด็กชายอย่างไม่พอใจ

เด็กชายคนนี้กระตือรือร้นและซุกซนมาก ดูเหมือนว่าเขาจะไม่กลัวหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เลย เขายื่นแขนอ้วนที่เลอะเทอะเพื่อคว้าคอของนางไว้ เขากล่าวว่า “ท่านแม่ ข้าเป็นเด็กดีมากนะ ข้าแค่คิดถึงท่านแม่และอยากใช้เวลากับท่าน” เด็กชายคนนั้นจ้องมองหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ด้วยสายตาที่สดใสและพูดอย่างจริงจังว่า “เสี่ยวเบ้ารู้ว่าท่านเศร้ามาก อย่าเศร้าอีกเลยนะ”

ความอ่อนโยนที่หายากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ นางลูบหัวเสี่ยวเป่าเบา ๆ และถอนหายใจลึก ๆ นางรู้สึกเศร้าและขมขื่น

ในขณะนี้มีร่างของคนสามคนบินมาจากที่ไกล พวกเขาหยุดอยู่ใกล้กับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ และคนเหล่านี้คือ ฉินฉิน, เสี่ยวเหยียน และเสี่ยวเยี่ย.

อารมณ์ของฉินฉินนั้นผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตอนนี้นางเริ่มขัดเกลาความรู้สึก ราวกับว่านางได้หลุดพ้นจากการตาย

ฉินฉินได้สัมผัสกับดนตรีสวรรค์ด้วยความช่วยเหลือของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และได้เริ่มต้นเส้นทางการบ่มเพาะที่เป็นเอกลักษณ์ อย่างไรก็ตามเพียงไม่กี่ปีก็ไม่เพียงพอ นางแข็งแกร่งขึ้นมาก นางอยู่ในระดับเซียนปฐพีเท่านั้น นางจึงต้องการความช่วยเหลือจากเสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยในเรื่องการบิน

“ท่านแม่ ท่านแม่ ดูสิ ! พี่สาวทั้งสามมาแล้ว” เสี่ยวเป่าร้องตะโกนออกมาอย่างฉับพลันด้วยความตื่นเต้น เขากระโจนออกจากแขนของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และวิ่งไปหาทั้งสามคนอย่างมีความสุข

“พี่สาว !” เสี่ยวเป่าอ้าแขนกว้างต่อหน้าฉินฉิน

ฉินฉินอุ้มเสี่ยวเป่าด้วยความรักในขณะที่เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยก็วิ่งเข้ามากอดเขา พวกเขาเล่นกับเสี่ยวเป่าพร้อมเสียงหัวเราะ สายตาที่พวกเขามองเด็กชายเต็มไปด้วยความรักและความห่วงใย

เสี่ยวเป่าเป็นคนพิเศษบนเกาะสามเซียน เขาได้กลายเป็นนายน้อยที่นั่นโดยได้รับการดูแลจากฉินฉิน, เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยทุกวัน เขาได้รับการคุ้มครองและความรักจากพวกเขา

อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และเสี่ยวเป่า ดูเหมือนจะเป็นเพียงแม่บุญธรรมและบุตรชายบุญธรรมในสายตาของหญิงสาวทั้งสาม

ฉินฉินแบกเสี่ยวเป่าไว้บนไหล่ข้างหนึ่งและเล่นกับเขา ส่วนหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ยังคงยืนอยู่ที่เดิมกับเสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ย รอยยิ้มของพวกเขาหายไปทันทีหลังจากที่เสี่ยวเป่าถูกพาตัวไป มันถูกทดแทนด้วยความวิตกกังวล