ตอนที่ 1143: กำไรที่ไม่คาดคิด

ตอนที่ 1143: กำไรที่ไม่คาดคิด

“ข้าหวังว่าเป็นเช่นนั้น หากมีวิญญาณแค้นที่ทรงพลังเท่ากับกุสทีสมากกว่านี้ เราอาจจะสามารถปกป้องตัวเองได้ก็ต่อเมื่อรุยจิน, หงเหลียนและข้าร่วมมือกัน” เฮยยู่กล่าวอย่างเคร่งเครียด เขารู้สึกกดดันเล็กน้อยจากการปรากฎตัวของกุสทีส

พวกเขาทั้งสามยังคงเดินตรงไปยังชั้นที่สามของรังมรณะ พวกเขาถูกโจมตีโดยวิญญาณแค้นจำนวนมากขณะที่พวกเขาเคลื่อนไหว และพวกวิญญาณก็เป็นเซียนราชา โชคยังดีที่วิญญาณแค้นระดับเซียนจักรพรรดิหายากมาก พวกเขายังไม่เคยเจอสักตัว.

ทั้งสามคนจะเจอกระดูกสองสามชิ้นที่มาจากสมัยโบราณ แต่กระดูกเหล่านั้นได้ถูกรุกรานโดยปราณหยินและความโกรธแค้นของคนตายเมื่อนานมาแล้ว มันจึงอธิบายว่าทำไมมันถึงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

หลังจากเดินทางไปกว่าหนึ่งพันกิโลเมตรผ่านชั้นที่สอง พวกเขาทั้งสามก็ถึงพรมแดน พวกเขาเห็นว่าปราณหยินอยู่ด้านหน้าเพียงไม่กี่พันเมตร มันหนาและทึบเหมือนหมอกสีดำขณะที่มันม้วนตัวอย่างรุนแรง ใบหน้าผีดูเหมือนจะถูกเสกสรรเป็นครั้งคราว มันกำลังอ้าปากและกวัดแกว่งกรงเล็บไปที่เจี้ยนเฉิน อีกทั้งมันยังส่งเสียงคร่ำครวญอย่างน่ากลัว

นี่คือส่วนที่ลึกเข้าไปในรังมรณะชั้นที่สาม เขตที่อันตรายที่สุด มันเป็นที่รู้จักกันในนามภูมิลำเนาของวิญญาณแค้นระดับเซียนจักรพรรดิเพราะนี่คือที่ที่พวกมันรวมตัวกัน

ทั้งสามคนหยุดที่พรมแดนระหว่างสองเขต พวกเขาจ้องชั้นที่สามอย่างจริงจัง แต่พวกเขาก็ไม่ได้ก้าวข้ามเขต พวกเขารู้สึกขัดแย้งภายใน แค่ปราณหยินและความโกรธแค้นที่กระจายเต็มไปในชั้นที่สามก็เพียงพอแล้วที่จะกดดันพวกเขา

พลังของปราณหยินและความโกรธแค้นที่นี่มาถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าต่างก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

“ชั้นที่สามนี้น่ากลัวเกินไป หากเซียนผู้คุมกฎก้าวเข้ามา พวกเขาอาจจะตายไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเนื่องจากพลังงานที่มีอยู่” กล่าวอย่างเคร่งเครียด ชั้นที่สามสามารถอธิบายได้ว่าเป็นพื้นที่สังหารของเซียนผู้คุมกฎ แม้จะไม่มีวิญญาณแค้น เซียนผู้คุมกฎก็จะไม่สามารถอยู่รอดได้นานนัก

“มีเพียงเซียนราชาเท่านั้นที่สามารถเข้าสู่ชั้นที่สามได้ และพวกเขาก็จำเป็นต้องหมุนเวียนพลังงานอย่างหนักเท่าที่จะทำได้เพื่อขับไล่ปราณหยินและความโกรธแค้น สิ่งนี้จะทำให้เราหมดแรงอย่างรวดเร็ว เราจึงไม่ควรเสียเวลามากเกินไปในนั้น” เฮยยู่กล่าว

“ถึงจะเป็นเช่นนั้น เราก็จำเป็นต้องเข้าไป เราจะกลับออกมาเมื่อเราพบตำแหน่งที่ตั้งของผลไม้เซียน เมื่อมันสุกเราจะเข้าไปข้างในและเอามันมา” เจี้ยนเฉินกล่าว ความมุ่งมั่นหลั่งไหลออกมาจากดวงตาของเขา เขาต้องไปไม่ว่าอันตรายจะยิ่งใหญ่เพียงใด

ผลไม้เซียนจะปรากฏเพียงครั้งเดียวในทุก ๆ สี่หมื่นปี มันเป็นทางลัดเดียวสำหรับการเป็นเซียนจักรพรรดิ ดังนั้นเขาต้องได้ผลไม้เซียนในครั้งนี้

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในชั้นที่สามเคียงข้างกัน ทันทีที่พวกเขาก้าวเท้าข้ามเขตแดน ความเยือกเย็นเข้ากระดูกก็ไหลผ่านเข้ามาในร่างกายทันที ในเวลาเดียวกันความโกรธแค้นของคนตายที่มีพลังอย่างน้อย 12 เท่ามากกว่าก่อนก็บุกทะลวงเข้ามาในวิญญาณของพวกเขา

พลังงานมีพลังมากจนเทียบเท่ากับปราณหยินและความโกรธแค้นของกุสทีสก่อนหน้านี้

พวกเขาทั้งสามได้เตรียมพร้อม พวกเขาเริ่มโคจรพลังงานทันที สร้างม่านพลังนอกร่างกายเพื่อขัดขวางการบุกรุก

พลังบรรพกาลได้เพิ่มขึ้นจากเม็ดพลังบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน มันเต็มไปทั่วทุกส่วนของร่างกายของเขาโดยใช้ข้อได้เปรียบของร่างบรรพกาล ในเวลาเดียวกัน แสงมืดเป็นชั้น ๆ ก็เคลื่อนตัวไปรอบ ๆ พื้นผิวของร่างของเจี้ยนเฉิน นี่คือพลังบรรพกาลที่หมุนเวียนขึ้นรอบ ๆ ผิวหนังของเขา

เถี่ยต้าห่อหุ้มตัวเองด้วยแสงสีทองที่มองไม่เห็น ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นรังไหมสีทอง ซึ่งมีเพียงร่างที่พร่ามัวของเขาเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้จากภายนอก ดูเหมือนว่าเขาสืบเชื้อสายมาจากเทพเจ้า เขามีรูปร่างที่น่าเกรงขาม

ชั้นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยังสั่นอยู่บนพื้นผิวของร่างกายของเฮยยู่ พวกเขาทั้งสามกระตุ้นพลังงานของพวกเขาจนถึงขั้นสูงสุดเพื่อป้องกันตัวเองเมื่อต้องก้าวเท้าเข้าสู่ชั้นที่สาม

“เจี้ยนเฉินปล่อยรุยจินและหงเหลียนออกมา น่าจะมีวิญญาณแค้นค่อนข้างมากที่นี่ เราควรเพิ่มความแข็งแกร่งที่เรามี” เฮยยู่กล่าวกับเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและดึงวัตถุเซียนออกมาทันที เขาปล่อยตัวรุยจินและหงเหลียน

เจี้ยนเฉินเตือนทั้งสองตั้งแต่ตอนที่พวกเขายังอยู่ในวัตถุเซียน ดังนั้นพวกเขาจึงรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบัน มันเป็นผลให้พวกเขาเตรียมการก่อนที่จะเกิดขึ้นโดยใช้ความสามารถต่าง ๆ ของตัวเองเพื่อปัดพลังงานที่บุกรุกเข้ามา

รุยจินก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองเช่นกัน ดูเหมือนว่าจะเป็นเถี่ยต้าคนที่สอง ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือแสงของเขาดูเหมือนจะค่อนข้างพร่ามัวกว่าของเถี่ยต้า

ชั้นเปลวไฟสีแดงที่เคลือบหงเหลียนทำให้อุณหภูมิโดยรอบพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เปลวไฟของนางคือการดำรงอยู่ของหยาง ดังนั้นมันจึงสยบปราณหยินและความโกรธแค้นของคนตาย ทันทีที่มีเปลวไฟปรากฏขึ้น พลังงานรอบข้างเคลื่อนตัวออกห่างจากนางทันทีและไม่กล้าเข้าไปใกล้นางอีก

เจี้ยนเฉิน, เถี่ยต้า, เฮยยู่และรุยจินเคลื่อนตัวออกห่างจากหงเหลียนทันที แม้ว่าเปลวไฟจะไม่ก่ออันตรายต่อพวกเขา แต่มันก็ไม่สะดวกใจที่จะอยู่ใกล้กับอุณหภูมิที่น่ากลัวเช่นนี้เป็นเวลานาน

“เข้ามาใกล้ข้าหน่อย พลังงานรอบตัวข้าค่อนข้างบาง มันจะลดการใช้พลังงานของพวกเจ้า” หงเหลียนพูดกับพวกเขา

ด้วยเหตุนี้พวกเขาทั้งสี่จึงมองหน้ากันและอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มแห้ง เถี่ยต้าพูดด้วยเสียงอู้อี้ว่า “ผู้อาวุโสหงเหลียน ข้าคงเข้าใกล้ท่านมากเกินไปไม่ได้ เปลวไฟของท่านแทบจะย่างข้าอยู่แล้ว มันร้อนเกินไป”