ตอนที่ 1151: การต่อสู้ระหว่างผู้เข้มแข็ง (1)

แม้ว่าทุกครั้งที่ผลไม้เซียนปรากฏขึ้น เซียนราชาก็จะสามารถยกระดับได้ไปถึงเซียนจักรพรรดิ ตอนนี้ผลไม้เซียนได้ปรากฏขึ้น ดูเหมือนว่าเซียนจักรพรรดิจะปรากฏขึ้นในทวีปเทียนหยวน 1 คนแล้ว มันเป็นเหมือนคำอวยพรสำหรับทวีป วูเฉินซีพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะหันหน้าไปทางเจียงหยางหู่ นางพูด จัดการเรื่องของตัวเจ้าในไม่กี่วันนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะหลุดพ้นจากโซ่ตรวนชีวิตของปุถุชน จากนั้นหัวหน้าอารามก็เดินออกไป

มีความขัดแย้งอยู่ในแววตาของเจียงหยางหู่และมันก็เปลี่ยนเป็นความสับสนเป็นครั้งคราว ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรราวกับหลงทาง เขาไม่อาจหาเส้นทางที่เขาต้องการเดินได้

ทันใดนั้นเจียงหยางหู่ก็มองไปที่วูเฉินซีผู้ซึ่งกำลังเดินออกทางประตูและพูดว่า หัวหน้าอาราม ข้าต้องการกลับไปเยี่ยมบ้าน

เจียงหยางหู่ เจ้ายังคงกังวลเกี่ยวกับบ้านของเจ้าอยู่อีกรึ ? หัวหน้าอารามหยุดและถามโดยไม่หันหลังกลับ

มันเป็นเวลาหลายปีแล้วที่ข้ากลับไปครั้งสุดท้าย ข้าไม่รู้ว่าสถานการณ์ของพวกเขาเป็นอย่างไร รวมถึงสถานการณ์ของน้องชายและน้องสาวของข้าด้วย มีความรู้สึกเล็กน้อยที่หลงเหลืออยู่ในแววตาของเจียงหยางหู่ที่กำลังหวนระลึกถึง

เจ้าไม่ต้องกังวลจนเกินไป ตอนนี้ตระกูลเจียงหยางนั้นยอดเยี่ยมราวกับตะวันยามเที่ยงและน้องชายของเจ้าก็สามารถสั่นคลอนได้ทั้งทวีป หัวหน้าอารามถอนหายใจอย่างอ่อนโยน

แต่ข้าก็ยังคงต้องการกลับไป ข้าอยากจะเห็นท่านแม่ของข้า เจียงหยางหู่พูด

หลังจากที่หยุดสักพักหัวหน้าอารามก็พูดว่า กลับไปเถอะ กลับไปยังโลกมนุษย์และทำความเข้าใจมัน มันอาจจะช่วยเจ้าได้

เจียงหยางหู่ออกเดินทางจากอารามจิตพิสุทธิ์ หัวหน้าอารามไม่ได้ออกมาส่งเจียงหยางหู่กลับไปยังตระกูลเจียงหยางโดยใช้ประตูมิติ นางให้เขาเดินทางไปด้วยตัวเองแทน นางทำให้เขาเดินทางไกลเพื่อกลับไปยังอาณาจักรเกอซุนด้วยตัวเอง

เพียงเจียงหยางหู่ที่เดินออกไป ชายวัยกลางคนที่ดูธรรมดาก็เดินมาด้านหน้าหัวหน้าอาราม เขาป้องมือและพูดว่า หัวหน้าอาราม !

อาณาจักรเกอซุนอยู่ไกลจากที่นี่มาก เจียงหยางหู่ต้องเจอกับความยากลำบากระหว่างทาง วูซินปกป้องเขาอย่างลับ ๆ ด้วย ยื่นมือเฉพาะตอนที่ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น หัวหน้าอารามสั่ง

ขอรับ หัวหน้าอาราม วูซินหายตัวจากไป เขามุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียวกับเจียงหยางหู่ด้วยความเร็วที่รวดเร็วอย่างมาก

หัวหน้าอารามกลับไปยังห้องโถงที่เรียบง่ายอย่างมาก มันเต็มไปด้วยผู้คนอยู่เนิ่นนานแล้ว พวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญของอาราม

หัวหน้าอาราม ผลไม้เซียนจะปรากฏเพียงครั้งเดียวทุก ๆ 40,000 ปีและสุกเรียบร้อยแล้ว เราต้องทำอย่างไร ? เราต้องเข้าร่วมในการต่อสู้ด้วยหรือไม่ ? ชายชราผมขาวคนหนึ่งยืนขึ้นและถามหัวหน้าอาราม

วูเฉินซีนั่งอยู่บนเบาะที่เก่าแก่ นางพูดอย่างใจเย็นว่า เราฝึกฝนพระสูตรจิตพิสุทธิ์ของอารามจิตพิสุทธิ์ เราต้องชำระจิตใจให้บริสุทธิ์จากกิเลสและตัณหารวมถึงความปรารถนา เพื่อที่เราจะไม่ได้แปดเปื้อน เราไม่เคยมีส่วนร่วมในการต่อสู้ทุกครั้งที่ผลไม้ปรากฏ อย่างน้อย ๆ ผู้อาวุโสสองสามท่านได้ไปกับผู้เชี่ยวชาญเพื่อศึกษาความลึกลับของรังมรณะ ดังนั้นเราจะไม่เข้าร่วมกับศึกครั้งนี้”

ในเวลาเดียวกัน ใบมีดขนาดใหญ่ก็ลอยขึ้นเหนือผืนดิน 3 เมตรในบริเวณต้องห้ามของสำนักดาบทรราช มันส่องแสงเรืองรอง

ความคิดเห็น