ตอนที่ 1184 - พิษ

ตอนที่ 1184 – พิษ

” เจียงหยางชิงหยุนทำมากเกินไปที่ข่มขู่เจ้าด้วยเรื่องผลไม้เซียนด้วยเงื่อนไขดังกล่าว การกระทำของเขาไม่ต่างจากคนไร้ยางอาย เขาไม่คู่ควรกับการเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลผู้พิทักษ์ โหยวเยว่พูดอย่างชอบธรรม เจี้ยนเฉินได้รับผลไม้เซียนด้วยความช่วยเหลือของรุยจินและอีกสองคนหลังจากใช้ความพยายามอย่างมาก ดังนั้นมันจึงควรเป็นของเจี้ยนเฉินโดยสิ้นเชิง แต่เจียงหยางชิงหยุนได้แสดงถึงสภาพที่น่าสมเพท ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลเจียงหยางรวมถึงเป็นผู้อาวุโสของเจี้ยนเฉินซึ่งทำให้โหยวเยว่โกรธแค้น

สีหน้าของเถี่ยต้าก็น่ากลัวเช่นกัน เขาไตร่ตรองอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่เขานั่งอยู่ที่นั่นก่อนที่จะตัดสินใจในตอนท้าย เขากัดฟันพูด “เจี้ยนเฉิน มันจะดีที่สุดถ้าข้าไปจากที่นี่ มิฉะนั้นเจ้าอาจจะถูกลากลงไปเมื่อเจียงหยางชิงหยุนร่วมมือกับทุกคนเพื่อตามล่าข้า ตอนนี้ข้ารู้ถึงเล่ห์เหลี่ยมของสงครามแล้ว แม้ว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา ข้าก็ยังสามารถวิ่งหนีได้”

เจี้ยนเฉินยกมือขึ้นเพื่อปฏิเสธข้อเสนอของเถี่ยต้าโดยไม่ลังเล เขาจ้องมองเถี่ยต้าและพูดอย่างมีความรับผิดชอบว่า” เถี่ยต้า อย่าพูดอะไรแบบนั้นอีกเลย ตระกูลผู้พิทักษ์นั้นมีพลังมาก แต่พวกมันก็ไม่เพียงพอที่เราจะกลัว แม้ว่าพวกเขาจะรวบรวมผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดของทวีปเทียนหยวนและทวีปสัตว์เทวะ แต่พวกเขาสามารถฆ่าเราได้จริงหรือ ? ”

” เถียต้า อย่าหดหู่ เจ้าอย่าลืมว่าข้ามีโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มด้วย ท่านอาจารย์ได้กล่าวไว้ว่าโถงศักดิ์สิทธิ์นั้นทนทานมากสามารถป้องกันได้แม้กระทั่งการโจมตีของเซียนจักรพรรดิรวมถึงค่ายกลสังหารของนางที่อยู่ข้างใน ค่ายกลสังหารที่สามารถกำจัดแม้แต่เซียนจักรพรรดิได้อย่างแน่นอน ตราบใดที่เรามีโถงศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาไม่สามารถทำอะไรกับเราได้ แม้ว่าพวกเขาจะรวมตัวกันทั้งสองทวีป” โหยวเยว่กล่าวอย่างมั่นใจ นางรู้สึกตื่นเต้นจากข้างในอย่างที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เพราะในที่สุดนางก็มีพลังพอที่จะช่วยเหลือเจี้ยนเฉินในตอนนี้ นางสามารถแบ่งเบาภาระของเจี้ยนเฉินกับเขาได้ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งสำหรับนาง

ในช่วงเวลานี้มีการกระตุกที่สีหน้าของเขา เจี้ยนเฉินจ้องมองไปออกไปไกล ๆ สายตาของเขาดูเหมือนจะสามารถมองทะลุโครงสร้างและมองออกไปข้างนอกอย่างชัดเจนในขณะที่แสงในดวงตาของเขาลุกวาบ

หลังจากนั้น สีหน้าของเถี่ยต้าก็กระตุกเช่นกัน ทันใดนั้น เขาก็ลุกขึ้นยืนและจิตสังหารที่ทรงพลังก็ออกมาจากภายในร่างของเขา เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ ๆ “เจี้ยนเฉิน ผู้คนจากตระกูลเจียงหยางได้เข้ามาโจมตี”

เจี้ยนเฉินส่ายหัวและมีข้อกังขาฉายผ่านดวงตาของเขา เขาพูดว่า “เถี่ยต้า โปรดรอสักครู่ มันอาจจะไม่เหมือนที่เจ้าจินตนาการไว้ ไปดูกันก่อนดีกว่า”

กลุ่มคนจำนวนมากบินมาที่เมือง ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเดินทางอย่างไม่รีบร้อนและมีหลายร้อยคน

ผู้คนในเมืองเห็นภาพที่น่าทึ่งในอากาศและเมืองทั้งเมืองส่งเสียงดังอื้ออึงขึ้นอีกครั้ง พวกเขาทั้งหมดตกตะลึงกับสิ่งนี้

ทุกคนรู้ว่าใครก็ตามที่สามารถบินได้ในอากาศอย่างน้อยก็เป็นเซียนสวรรค์โดยไม่มีข้อยกเว้น ทั่วอาณาจักรมีเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้นและมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เพิ่งปรากฏตัวเช่นกัน ทุกคนมีสถานะอันยิ่งใหญ่ภายในอาณาจักรสามารถยืนอยู่บนพื้นดินที่เท่าเทียมกับฮ่องเต้ พวกเขาไม่ค่อยปรากฏในที่สาธารณะ

แต่ตอนนี้พวกเขาเห็นคนหลายร้อยคนกำลังบินอยู่ในอากาศด้วยการเหลือบตาดูเพียงครั้งเดียว นี่ทำให้พวกเขาตกใจสุดขีด

กลุ่มคนบินตรงไปยังตระกูลเจียงหยาง ก่อนที่จะหยุดที่ทางเข้าด้านหน้าในที่สุด

สมาชิกระดับสูงของตระกูลทั้งหมดมารวมตัวกันที่ทางเข้า พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ และไม่มีใครพูดอะไรเลย เจียงหยางซูหยวนเซียวที่หน้ามืดครึ้มยืนอยู่ข้างหน้า เจียงหยางซูอวี้หยวนยืนเคียงข้างเขา และหลังจากนั้นก็คือเจี้ยนเฉิน, โหยวเยว่, เถี่ยต้า, เจียงหยางป้า และคนอื่น ๆ

จากคนหลายร้อยคน ชายชราที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นผู้อาวุโสที่มีอำนาจมากที่สุดในสาขาซูคือเจียงหยางซูเซียว

เจียงหยางซูเซียวดูเหมือนจะย่ำแย่ในขณะนี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเดียวดาย ไร้ประโยชน์ ความเศร้าโศกและอื่น ๆ โดยไม่รู้ตัว เขาดูเหมือนแก่ขึ้นมาก