ตอนที่ 1200 - ตอบแทนกลับมามากมาย

ตอนที่ 1200 – ตอบแทนกลับมามากมาย

นี่เป็นเพราะแม้แต่เซียนจักรพรรดิก็สามารถถูกฆ่าได้อย่างง่ายดายโดยค่ายกลดั้งเดิม มันมีพลังมากเกินไป แต่ตระกูลเจียงหยาง ล้มเหลวในการป้องกันเจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ให้ออกไปหลังจากใช้ค่ายกล เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้ทำให้พวกเขาตกใจเป็นอย่างมาก

ในขณะนี้ทุกคนที่แสดงความไม่เห็นด้วยต่างพากันปิดปากเงียบ พวกเขาไม่กล้าพูดอะไรออกมา ตระกูลเจียงหยางเพียงพอที่จะได้รับการจัดอันดับว่าเป็นหนึ่งในสามอันดับแรกของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งหมด ในอีกทางหนึ่ง สำนักธูปสวรรค์มีเซียนราชาเพียง 6 คนเท่านั้นและไม่มีสักคนที่อยู่ในขั้นสูงสุด แม้ว่าพวกเขาจะใช้ทักษะพิษ ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับตระกูลเจียงหยาง ดังนั้นพวกเขาจะเป็นศัตรูกับคนที่แม้แต่ตระกูลเจียงหยางก็ไม่สามารถทำอะไรได้ได้อย่างไร ?

“ท่านเจ้าสำนัก ถ้าพวกเขาพูดความจริง เราอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา ในเวลาเดียวกันมีหญ้าพิษหลายชนิดที่ปลูกในโลกใบเล็กของพวกเรา ถ้าเราเกิดการต่อสู้ที่นี่ หญ้าทั้งหมดจะถูกทำลาย หญ้าเหล่านั้นเป็นเส้นเลือดใหญ่ของเรา ดังนั้นเราจึงไม่สามารถสูญเสียมันไปได้ พิษทลายสวรรค์อาจเป็นอันตรายต่อพวกเขา แต่ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่ได้ใช้พลังออกไปอย่างมากจากการร่ายทักษะนั้นในรังมรณะ พวกเขายังคงกักตนอยู่และพักฟื้นในตอนนี้ เราไม่มีพลังมากพอที่จะร่ายทักษะพิษในครั้งที่สอง” ชายชรากล่าวกับเจ้าสำนักผ่านทักษะการสื่อสาร เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลผู้พิทักษ์รวมถึงเป็นเซียนราชาเพียงคนเดียวเท่านั้นนอกเหนือจากเจ้าสำนัก

ลาจุนกลายเป็นคนเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ถ้าเจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ เข้ามาในโลกใบเล็ก พวกเขาจะได้รับความสูญเสียที่หนักกว่าตระกูลเจียงหยาง นี่คือสิ่งที่เขาต้องการเห็นน้อยที่สุด

นี่เป็นเพราะทักษะพิษของตระกูลผู้พิทักษ์สามารถฝึกฝนได้เฉพาะกับหญ้าพิษที่เกี่ยวข้อง พวกเขาปลูกพืชเป็นจำนวนมากในโลกใบเล็กของพวกเขา ดังนั้นถ้าพวกมันถูกทำลาย มันจะส่งผลต่อความแข็งแกร่งโดยรวมของสำนัก มันอาจนำไปสู่การตกต่ำของสำนักเป็นระยะเวลานาน

“ตกลง ข้าเห็นด้วยกับคำขอของเจ้า” ลาจุนไม่มีทางเลือกและได้แต่จำใจตอบตกลง แม้จะมีมรดกของพวกเขา สำนักก็จะต้องรัดเข็มขัดจากการสูญเสียแกนอสูรระดับสูงมากมาย ลาจุนเหงื่อแตกเมื่อเขาคิดถึงแกนอสูรระดับเก้า 5 อัน

เจี้ยนเฉินได้รับแกนอสูรจำนวนมาก ทักษะการบ่มเพาะระดับเซียนและทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ ในเวลาเดียวกันเขาก็เคารพข้อตกลงและไม่ทำเรื่องยากลำบากให้กับสำนักธูปสวรรค์อีกต่อไป

กลุ่มของเจี้ยนเฉินกลับไปที่เมืองลอร์พร้อมกับยาแก้พิษและให้เฮยยู่นำไปบริโภคโดยเร็วที่สุด

แม้ว่าพิษของเฮยยู่จะไม่ได้ถูกกำจัดทันทีหลังจากกินยาแก้พิษ แต่สีผิวของเขาก็เปลี่ยนไป

เฮยยู่ไม่ต้องใช้พลังของตัวเองอีกต่อไปในการสะกดพิษ เขายิ้มแม้ว่าใบหน้าของเขาจะดำคล้ำจากพิษและพูดว่า ในที่สุดก็จัดการกับพิษสวรรค์สิ้นสุด ชีวิตของข้าเกือบจะถูกดึงเอาไป พิษนี้แน่นอนว่าแข็งแกร่ง”

“มันดีที่เจ้าสบายดี เจ้าเกือบเสียชีวิตจากพิษแล้ว มันร้ายแรงเกินไปสำหรับเซียนราชาขั้นสูงสุดและได้รับการปกป้องจากเกราะพลังงานดั้งเดิม” หงเหลียนพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยราวกับว่านางกำลังสนุกกับเขา

เฮยยู่รู้สึกอึดอัดใจที่เขาไร้คำพูด

” ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ปัญหาของผู้อาวุโสเฮยยู่ก็เกิดขึ้นเพราะข้า หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าข้าต้องการผลไม้เซียน ผู้อาวุโสเฮยยู่จะไม่ถูกวางยาพิษเช่นกัน ผู้อาวุโส ข้าต้องขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่านในไม่กี่วันที่ผ่านมา ข้าจะจดจำไว้ในใจและไม่มีวันลืมเลย” เจี้ยนเฉินคำนับคนทั้งสามคนด้วยความจริงใจ เขาพูดจากใจของเขา หากไม่ใช่ด้วยความช่วยเหลือ เขาจะไม่สามารถได้รับผลไม้เซียนและจะไม่สามารถผนึกตระกูลเจียงหยางได้ และยังใช้พวกเขาข่มขู่ต่อสำนักธูปสวรรค์เพื่อปล้นแกนอสูรจำนวนมากจากพวกเขา

หงเหลียนมองดูเจี้ยนเฉิน มีสีแดงจาง ๆ ปรากฏขึ้นในรูม่านตาของนางราวกับว่าลูกไฟลุกขึ้น นางกล่าวว่า”เจี้ยนเฉิน เพื่อให้เจ้ามีชีวิตอยู่ มันจะเป็นหนทางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เจ้าจะตอบแทนเรา”

เจี้ยนเฉินอย่างเห็นได้ชัดเรื่องทั้งหมดนี้ก็เพื่อพยัคฆ์ปีกเทวะ เพราะจริง ๆ แล้วเขาไม่ได้คิดว่าทำไมพวกเขาทั้งสามจะติดตามเขาไปทุกที่ถ้ามันไม่ได้เป็นเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะ ในเวลาเดียวกันนั้น พยัคฆ์ปีกเทวะก็เป็นสัตว์เทวะ ในขณะที่ทั้งสามคนนั้นก็เป็นสัตว์อสูรเช่นกัน บวกกับความจริงที่ว่าผู้ปกครองของทวีปสัตว์เทวะต้องการที่จะวางแผนต่อต้านพยัคฆ์ปีกเทวะ มันค่อนข้างชัดเจนว่าทำไมพวกเขาทั้งสามจึงก้าวไปข้างหน้าเพื่อปกป้องเสือขาว

แม้ว่าเฮยยู่จะได้รับยาแก้พิษ แต่ก็ยังมีพิษตกค้างอยู่ในตัวเขา ดังนั้นเขาจึงต้องการเวลาอีกสองสามวัน เจี้ยนเฉิน, หงเหลียน และ รุยจินต่างก็พูดคุยกันเล็กน้อย พวกเขาทั้งสองใช้พลังงานไปค่อนข้างมากในการต่อสู้กับตระกูลเจียงหยาง ดังนั้นพวกเขาทั้งสองจึงออกไปฟื้นฟู

เจี้ยนเฉินและโหยวเยว่เดินผ่านตระกูลใหญ่เคียงกัน ยามที่ลาดตระเวนทั้งหมดที่พวกเขาเจอจะคุกเข่าบนเข่าข้างหนึ่งและทักทายพวกเขาโดยมีแววตาชื่นชมอยู่ในดวงตาของพวกเขา

เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจยาม สิ่งที่เขาคิดก็คือทำอย่างไรจึงจะแบ่งแกนอสูรที่เขาเพิ่งได้รับมา เขาไม่ได้วางแผนที่จะใช้พวกมันเองทั้งหมด แม้ว่าพวกมันจะมีจำนวนปริมาณพลังงานที่น่าประหลาดใจ แต่พลังที่เขาต้องการในการทะลวงเข้าถึงขั้นที่สี่ของร่างบรรพกาลของเขานั้นมากเกินไป แม้หลังจากที่ดูดซับแกนอสูรเข้าไปแล้ว เขาก็ยังไม่ใกล้เคียงกับการที่จะทะลวงผ่านด่าน ถ้าเขามอบแกนอสูรแก่ตระกูลเจียงหยางและกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน

สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขามองไปในระยะไกลและเห็นจุดเล็ก ๆ 4 จุดปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า พวกเขาพุ่งตรงมาที่ตระกูลเจียงหยางด้วยความเร็วเหมือนสายฟ้าเข้าสู่เมืองลอร์ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีและหยุดอยู่นอกประตูทางเข้าหลักของตระกูล

พวกเขาเป็นชายวัยกลางคนสี่คนในเสื้อคลุมสีแดงเลือด แต่ละคนสีหน้าไร้อารมณ์และมีดวงตาที่เยือกเย็น พวกเขาไร้อารมณ์อย่างสมบูรณ์และชั้นพลังหยินที่ชั่วร้ายดูเหมือนจะหมุนรอบตัวพวกเขา มันทำให้อุณหภูมิโดยรอบลดลง เช่นที่พวกเขาไม่สามารถเข้าถึงได้

ชายชรา 2 คนปรากฏตัวที่ทางเข้าเหมือนผี พวกเขาจ้องมองอย่างไร้อารมณ์ไปที่ชายวัยกลางคนสี่คนและหนึ่งในนั้นถามอย่างเย็นชาว่า “คนของนิกายดาบโลหิต เจ้ามาทำไม ? ”

” พวกเขามาหาข้า”

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้นจากด้านหลัง เจี้ยนเฉินเดินออกไปและโหยวเยว่เดินตามเขาไป