ตอนที่ 1207 - การมาถึงของเจียงหยางหู่ (3)

ตอนที่ 1207 – การมาถึงของเจียงหยางหู่ (3)

“เจี้ยนเฉิน การเป็นศัตรูของข้ากับกูตูเป็นเรื่องส่วนตัว มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของเจ้า ดังนั้นเจ้าพยายามจะแทรกแซงเรื่องส่วนตัวของเราหรือ ? ” เฟิงยี่เซียวคำราม แม้ว่าเขาจะรู้ว่าคนที่อยู่ข้างหน้าเขาไม่สามารถเอาชนะได้ แต่เขาก็ไม่รู้สึกกลัวเลย

“การเป็นศัตรูของเจ้ากับกูตูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า แต่กูตูยังเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของข้า ข้าควรจะปล่อยให้คนที่ฆ่าสมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีไปตามที่พวกเขาต้องการหรือ? ไม่ต้องพูดถึงเจ้าฆ่าเขาในที่แจ้งต่อหน้าสมาชิกทหารรับจ้างนับไม่ถ้วน” เจี้ยนเฉินตอบด้วยเสียงที่ไม่แยแสอย่างยิ่ง

เฟิงยี่เซียวรู้ว่าเขาได้ล่วงเกินไปแล้วในวันนี้หลังจากฟังคำตอบของเจี้ยนเฉิน เขากัดฟันและยังไม่เต็มใจยอมแพ้ เขากล่าวว่า “เจี้ยนเฉิน เจ้าอาจค้นพบข้าแล้วเมื่อข้ามาถึงด้วยความสามารถของเจ้า ทำไมเจ้าต้องจัดการกับข้าทันทีหลังจากข้าฆ่ากูตู และไม่มาห้ามปรามก่อน”

ในขณะนี้ ไป๋ไฮและเซียนผู้คุมกฏคนอื่น ๆ อีก 4 คนมาถึงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินเช่นกัน ทั้งสี่คนมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความชื่นชมอย่างไม่ได้ปิดบังพร้อม ๆ กับความหวาดกลัว

เจี้ยนเฉินดูเฟิงยี่เซียวอีกครั้ง เขาหันไปรอบ ๆ และบินกลับไปที่เมือง เขาสั่งอย่างไม่แยแส “ฆ่าเขาทันที ! ”

“ขอรับ หัวหน้า ! ” เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่ตอบกลับในเวลาเดียวกัน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น การได้ฆ่าเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 9 เป็นแรงกระตุ้นอย่างมากต่อพวกเขาและเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

ไป๋ไฮมองไปที่เฟิงยี่เซียวด้วยความเสียใจ เขาส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนที่จะหันกลับไปที่เมืองเช่นกัน ไป๋ไฮรู้สึกเสียใจอย่างยิ่งเพราะบางคนที่เพิ่งจะมาถึงเซียนราชาจะต้องตายเช่นนี้ ระดับของเซียนราชานั้นเป็นขอบเขตการบ่มเพาะที่ไป๋ไฮใฝ่ฝันมานาน

เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่คนยิ้มอย่างชั่วร้าย พวกเขาถูกขัดขวางโดยเฟิงยี่เซียวถึงจุดที่พวกเขาไม่กล้าทำอะไรเลย พวกเขาดูอย่างช่วยไม่ได้เมื่อสหายของพวกเขาถูกฆ่า พวกเขารู้สึกกดดันภายในใจอย่างมากและตอนนี้พวกเขาสามารถระบายความรู้สึกของพวกเขาได้ในที่สุด

” ดูเหมือนวันนี้เป็นวันตายของข้า เมื่อคิดว่าข้าเร่ร่อนมาหลายปีแล้วฆ่าคนจำนวนมาก แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่าข้าก็จะล้มเหลวในการเอาชีวิตของข้า แต่ในท้ายที่สุดข้าจะตายในมือของมดตัวน้อย น่าเสียดาย เป็นสิ่งที่น่าเสียดาย” เฟิงยี่เซียวถอนหายใจกับท้องฟ้าในขณะที่เขารู้สึกเสียใจ แม้ว่าเขาจะถูกโจมตีเพียงครั้งเดียวจากเจี้ยนเฉินบาดแผลของเขาก็รุนแรงเป็นพิเศษ พลังบรรพกาลได้ทำลายล้างอาละวาดภายในร่างกายของเขาและเขาไม่สามารถสะกดข่มมันได้เลย ทุกช่วงเวลา บาดแผลของเขาแย่ลงอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้เขาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้โดยสิ้นเชิง

แม้ว่าเขาจะหนีได้ในรูปของวิญญาณ แต่เฟิงยีเซียวก็ไม่เชื่อว่าเขามีความสามารถต่อหน้าเจี้ยนเฉิน ผลลัพธ์ในท้ายที่สุดก็ยังคงเหมือนเดิม

เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่ยิ้มอย่างชั่วร้ายขณะที่ยกอาวุธของตนขึ้น การฆ่าเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 9 เป็นสิ่งที่พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาสามารถภูมิใจได้ซึ่งเป็นสาเหตุที่พวกเขาวางแผนที่จะสังหารเฟิงยี่เซียวด้วยกัน

หยุด ! ”

ในขณะนั้นเสียงตะโกนดังสะท้อนจากระยะไกล เมื่อมันมาจากที่ไกลเกินไปมันจะแผ่วเบามากเมื่อมาถึงที่ที่เฟิงยี่เซียวอยู่ อย่างไรก็ตามพวกเขาทั้งหมดได้ยินมันชัดเจน

เจี้ยนเฉินกระตุกเล็กน้อยแล้วก็มองไปในทิศที่มาของเสียง บนขอบฟ้ามีจุดดำปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน มันเข้าใกล้พื้นที่ด้วยความเร็วเหมือนสายฟ้า

แม้ว่ามันจะอยู่ไกลมากเจี้ยนเฉินก็สามารถมองเห็นบุคคลอย่างชัดเจนด้วยตาของเขา ทันใดนั้นดวงตาที่เฉยเมยของเขาก็เริ่มเปล่งประกายขึ้นในขณะที่เขาจ้องที่จุดดำ ทำให้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่ไม่สนใจว่าบุคคลนั้นเป็นใคร พวกเขาเหวี่ยงอาวุธเซียนของพวกเขาในเวลาเดียวกัน, สับที่หัวใจ, คอ, ศีรษะและหน้าผากของเฟิงยี่เซียว

เฟิงยี่เซียวทำได้เพียงแค่มองอย่างช่วยอะไรไม่ได้เพราะอาวุธ 4 ชิ้นเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้มีพลังที่จะหลบเพราะได้รับบาดเจ็บจากพลังบรรพกาล