ตอนที่ 1219: ไปที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง (2)

ตอนที่ 1219: ไปที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง (2)

เจี้ยนเฉินรู้สึกค่อนข้างปวดใจ เมื่อเขาได้เห็นว่าหยูเฟิงหยานนั้นอาการหนักเพียงใด ป้ารองของเขาเป็นคนที่สำคัญในใจของเขามาก มากกว่าพ่อของเขาเองเสียอีก

นี่เพราะว่าในตอนที่เขายังเด็ก หยูเฟิงหยานดูแลเขาอย่างดีเป็นรองแค่แม่ของเขาเท่านั้น แม้แต่ท่านพ่อของเขาเองยังห่วงเขาไม่เท่าหยูเฟิงหยานเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่เขาไปทดสอบเป็นเซียน ในตอนที่เขาเริ่มทดสอบใช้พลังเซียนและถูกตราหน้าว่าเป้นคนไร้ค่า เจียงหยางป้าก็ยิ่งมาหาเขาน้อยลง ในตอนนั้น ในตระกูลมีเพียงไป๋หยุนเทียน หยูเฟิงหยาน และเจียงหยางหมิงเยว่เท่านั้นที่ห่วงใยเขา

เจี้ยนเฉินรู้สึกได้เลยว่าหยูเฟิงหยานนั้นรู้สึกเช่นไรในตอนที่เขามองไปที่นางซึ่งทนทุกข์ เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความที่นางทำอะไรไม่ได้ด้วยเช่นกัน

ถ้าไม่สนใจเรื่องที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งไม่ได้ตั้งอยู่บนทวีปเทียนหยวนและมันยังไกลมากอีกแล้ว แค่อากาศที่หนาวเย็นที่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เซียนสวรรค์ไม่กล้าเข้าไปใกล้ที่นั่นแล้ว แม้แต่เซียนสวรรค์ที่ใช้ธาตุไฟยังสามารถแข็งเป็นก้อนน้ำแข็งได้เลยที่นั่น มีเพียงเซียนผู้คุมกฎเท่านั้นที่สามารถมีชีวิตรอดที่นั่นได้

แม้ว่าในตอนนี้ตระกูลจะมีเซียนผู้คุมกฎอยู่สิบกว่าคนและเซียนราชาหลายคน แต่ทุก ๆ คนก็มีฐานะที่สูงส่ง แม้แต่หัวหน้าตระกูล เจียงหยางป้า ยังจำเป็นต้องสุภาพกับเขาเลย อย่าว่าแต่หยูเฟิงหยานที่เป็นหนึ่งในฮูหยินของเขาเลย

บนเปลือกนอกนั้น หยูเฟิงหยานเป็นฮูหยินรองของตระกูลและมีสถานะที่สูงส่ง แต่นางก็ไม่ได้มีอำนาจต่อหน้าคนที่ออกมาจากตระกูลผู้พิทักษ์ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการที่จะขอให้เซียนผู้คุมกฎสักคนพานางไปที่ขั้วโลกนั้นเป็นได้แค่ฝันลมลมแล้งแล้งด้วยสถานะของนางในตอนนี้ นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะพบพวกเขาด้วยซ้ำ

ดังนั้นหยูเฟิงหยานจึงได้แต่มาขอร้องเจี้ยนเฉิน นางทำเหมือนว่าเจี้ยนเฉินนั้นเป็นเพียงความหวังสุดท้ายที่จะทำให้นางได้พบกับลูกสาวของนางอีกครั้ง

เจี้ยนเฉินครุ่นคิดถึงคำขอ แม้ว่าจะมีบางคนที่หนีออกไปจากนิกายใต้พิภพได้ ซึ่งรวมถึงอดีตหัวหน้านิกายที่ทรงพลังกว่าเหลาฉีเสียอีก แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะรับมือพวกนั้นไม่ได้ ในเวลาเดียวกัน มันยังผ่านมานานแล้วที่เขาพบกับพี่สาวของเขาครั้งล่าสุด เขาก็คิดถึงนางเช่นกัน

เจี้ยนเฉินตัดสินใจหลังจากนั้น เขาพูด “ท่านป้า อย่าเสียใจไปเลย ให้ข้าจัดการบางอย่างก่อนแล้วข้าจะพาท่านไปที่ขั้วโลกเพื่อหาพี่สาวของข้ากัน”

“จริงหรือ ? เซียงเทียน เจ้าจะพาข้าไปหาหมิงเยว่จริงหรือ ? ” หยูเฟิงหยานยินดีมาก นางคว้ามือของเจี้ยนเฉินมาอย่างตื่นเต้น นางรู้ว่าถ้าเจี้ยนเฉินปฏิเสธนาง นางคงไม่ได้เจอกับลูกสาวของนางอีก เว้นเสียแต่ว่าเจียงหยาง หมิงเยว่จะกลับมาเอง

เจี้ยนเฉินพยักหน้า “แน่นอน ข้าจะพาท่านไป ท่านป้าพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าจะไปจัดการเรื่องบางอย่างตอนนี้ และจากนั้นข้าจะพาท่านไปที่ขั้วโลกกับข้า”

เจี้ยนเฉินออกจากสวนไป และกลับไปที่ลานของตระกูล

ลานด้านหลังของเผ่าได้เป็นพื้นที่หวงห้ามของตระกูลเจียงหยางไปแล้ว ยามไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้ที่นี่ และแม้แต่หัวหน้าตะกูลและคนสำคัญคนอื่น ๆ ของตระกูลก็ถูกห้ามไม่ให้เข้ามาในสถานที่นี้ถ้าไม่ได้แจ้งก่อน เพราะที่นี่เป็นที่ที่เจียงหยาง ซู เซียวอยู่

นอกเหนือไปจากเจียงหยาง ซู เซียวแล้ว แม้แต่เจียงหยาง ซู หยวนเซียน เจียงหยาง ซู อวี้หยวน และเซียนผู้คุมกฎอีกสิบกว่าคนที่ออกมาจากตระกูลผู้พิทักษ์ก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน ในขณะเดียวกัน ยามที่นี่นั้นก็ถูกเปลี่ยนเป็นเซียนสวรรค์ที่ออกมาจากตระกูลกับพวกเขาด้วยเช่นกัน

เจี้ยนเฉินเห็นเซียนสวรรค์ 4 คนนั่งอยู่ที่ทางเข้าของลานด้านหลังทันทีที่เขาเข้ามาในบริเวณนี้ บรรยากาศรอบ ๆ นั้นเงียบสงบมาก

เซียนสวรรค์ทั้งสี่คนลืมตาขึ้นพร้อมกันในตอนที่เจี้ยนเฉินมาถึง หลังจากที่จำเจี้ยนเฉินได้ พวกเขาก็ยืนขึ้นและคำนับเขาอย่างเคารพ