ตอนที่ 1254: ต้นชาหยั่งรู้

ตอนที่ 1254: ต้นชาหยั่งรู้

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินกลายเป็นขมขื่นทันทีที่เขาคิดถึงความจริงที่ว่าเขามีที่ใส่ของไม่เพียงพอ น้ำพุแห่งชีวิตมีอยู่ทั่วทุกที่ในโลกหยานหวง แต่พวกมันหายากอย่างมากในโลกภายนอก เขาสามารถเอามันกลับมาได้เพียงหมื่นลิตรเท่านั้นเพราะเขาเข้ามาในโลกหยานหวงโดยบังเอิญ

แม้ฟังดูเหมือนว่าเขาจะเรื่องมาก แต่ก็มีคนจำนวนมากที่ต้องการมากกว่าเจี้ยนเฉินในโลกภายนอกเมื่อเขาคิดถึงคนจากทวีปเทียนหยวน หมื่นลิตรยังไม่เพียงพอเลย

จือหยิง ฉิงโสว ข้าต้องการรวบรวมน้ำพุบางส่วนจากที่นี่และนำมันกลับไป แต่ข้าไม่มีที่เก็บเพียงพอสำหรับมัน เจ้ามีความคิดดี ๆ หรือไม่ ? ไม่มีทางเลือกอื่นเจี้ยนเฉินทำได้เพียงถามความคิดจากจิตวิญญาณกระบี่เท่านั้น ในกรณีที่ส่วนใหญ่ของสมบัติสวรรค์ต้องเก็บอย่างระมัดระวังด้วยวิธีพิเศษและเขาไม่รู้ว่าน้ำพุแห่งชีวิตนี้ต้องทำอย่างไร เขาไม่อาจคิดหาวิธีได้ดีกว่านี้แล้ว

งั้นนายท่านเอาแบบนี้ รวบรวมดินจากที่นี่และใช้มันสร้างเป็นสระในวัตถุมิติ ท่านสามารถใส่น้ำพุแห่งชีวิตเหล่านี้ไว้ในนั้นได้ ฉิงโสวตอบทันที

มีประกายความประหลาดใจเล็กน้อยปรากฏอยู่ในสายตาของเจี้ยนเฉิน เขาถามว่า ทำแบบนั้นได้ด้วย ? มันจะไม่มีผลกระทบต่อน้ำพุใช่หรือไม่ ?

ฉิงโสวหัวเราะคิกคักและตอบอย่างเย้ายวน ไม่จำเป็นต้องกังวล นายท่าน ความสามารถของน้ำจะไม่ส่งผลใด ๆ เป็นเวลาอย่างน้อย ๆ ก็สิบปี เมื่อนายท่านออกจากโลกใบจิ๋วได้ นายท่านมีเวลาเพียงพอที่จะหาสิ่งของมาใส่ แต่ทั้งหมดต้องทำจากไม้”

เจี้ยนเฉินหยุดกังวลทันที เขาไม่กังวลเกี่ยวกับความจริงที่ว่าต้องหาสิ่งของที่ทำจากไม้มาบรรจุ สิ่งที่เขาต้องทำก็เพียงแค่บอกความต้องการเมื่อเขากลับไปยังทวีปเทียนหยวนและกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีพร้อมกับนิกายดาบโลหิตจะหาสิ่งของที่เขาต้องการมาให้เป็นจำนวนมาก

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็เริ่มเก็บดินของโลกใบจิ๋วหยานหวงบางส่วนทันที เขาเอามันทั้งหมดเขาไปในวัตถุมิติและให้คนจากสมาชิกชั้นสูงของทหารรับจ้างที่อยู่ที่นั่นสร้างสระน้ำเพื่อเก็บน้ำพุ

จือหยิงมองไปที่ซากศพของสัตว์อสูรทั้งสองและพูดว่า นายท่าน เก็บซากศพของสัตว์อสูรหยานหวงไปด้วย เพราะว่าสัตว์เหล่านี้เติบโตในโลกหยานหวง เนื้อของมันต้องมีคุณค่าอย่างมากต่อผู้บ่มเพาะ พวกเขาจะได้รับประโยชน์มากมายหากว่าพวกเขากินเนื้อเหล่านี้เป็นเวลานานติดต่อกัน

เจี้ยนเฉินเก็บซากสัตว์อสูรทั้งสองก่อนที่จะเดินผ่านป่าออกไป หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าไม่มีสิ่งมีค่าใด ๆเหลืออยู่ ทั้งสองก็มุ่งหน้าต่อไป พวกเขาเดินไปตามทางไปตามที่จิตวิญญาณกระบี่ชี้ พวกเข้ามุ่งหน้าเข้าสู่ศูนย์กลาง

โลกหยานหวงเต็มไปด้วยสมบัตินานาชนิด แต่ทุกอย่างก็เริ่มมีค่ามากเมื่อเข้าใกล้ศูนย์กลาง มีสิ่งของน้อยมากบริเวณรอบนอก