ตอนที่ 13 การแข่งขันของบรรดาลูกศิษย์หน้าใหม่

Chaotic Sword God ตอนที่ 13 การแข่งขันของบรรดาลูกศิษย์หน้าใหม่

หัวใจเจี้ยนเฉินเต้นรัว หลังจากได้ยินสิ่งนั้น เขาถามต่อ พี่ใหญ่ แกนอสูรระดับสามมีค่าแค่ไหน? แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะรู้เกี่ยวกับแกนอสูร แต่เขายังคงไม่รู้เกี่ยวกับราคาของพวกมัน

แน่นอน แกนอสูรระดับสามสามารถขายได้มากกว่า 100 เหรียญม่วง ข้าอยู่ในสำนักนี้มา 4 ปี แต่แต่ข้ายังไม่เคยได้แตะต้องแกนอสูรระดับสาม ที่สูงที่สุดที่ข้าเคยใช้เป็นแกนอสูรระดับสอง ซึ่งค่าใช้จ่ายอยู่ที่ประมาณ 50 เหรียญม่วง ใบหน้าของเจียงหยางหู่เริ่มเผยให้เห็นถึงความโศกเศร้าหลังจากกล่าวมันออกมา

เจี้ยนเฉินเริ่มวางแผนทั้งหมดในหัวของเขา เขาตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วว่าเขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อชัยชนะและได้รับแกนอสูรระดับสามจากการแข่งขัน แม้เขาจะไม่เคยใช้แกนอสูรระดับสามมาก่อน แต่เขารู้ว่าการดูดซับพลังงานที่มีอยู่ภายในนั้นจะช่วยให้เพิ่มอัตราการบ่มเพาะพลังของเขา เขาไม่รู้ว่ามันจะเพิ่มขึ้นรวดเร็วเพียงใดหลังจากที่ดูดซับแกนอสูรระดับสาม แต่เขารู้ว่าหลังจากใช้มัน จุดสูงสุดของของพลังเซียนระดับสิบก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม.

ท้องฟ้าเริ่มเข้มขึ้น เจียงหยางหู่นำเจี้ยนเฉินลงไปที่ห้องอาหารของลูกศิษย์ หลังจากทานอาหารเย็น พวกเขาก็แยกย้ายกันกลับไปยังห้องพักของพวกเขาเอง

หลังจากกลับไปที่ห้องของเขา เจี้ยนเฉินปิดประตูและนั่งอยู่บนเตียงของเขาและที่จะเริ่มต้นการบ่มเพาะพลังอีกครั้ง แต่ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เจี้ยนเฉินมองไปที่ประตูอย่างสับสน ก่อนที่จะเดินไปที่ประตูและเปิดมันออก

ที่ยืนอยู่ด้านนอกประตูคือหญิงวัยกลางคนอายุราว 30 ปี สวมชุดสีเขียวอ่อน แม้ว่านางจะไม่ได้งดงามถึงขั้นล่มเมือง แต่กระนั้นก็ยังสามารถพิจารณาว่านางงดงามได้ นางปล่อยผมสีเขียวเข้มของเธอสยายยาวลงไปที่ไหล่

ท่านต้องการอะไร? เจี้ยนเฉินถามด้วยความสับสน

เจ้าเป็นหนึ่งในลูกศิษย์ใหม่ของสำนักคากัต พรุ่งนี้จะเป็นงานการแข่งขันของลูกศิษย์หน้าใหม่ ซึ่งเป็นข้อบังคับสำหรับลูกศิษย์ใหม่ทุกคนที่จะต้องมีส่วนร่วม อย่าลืมที่จะเข้าร่วมงาน นางพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย รวมถึงการจ้องมองอย่างไม่แยแสนั่นด้วย

ได้ ข้าทราบแล้ว มีสิ่งอื่นอีกหรือไม่? เจี้ยนเฉินถาม

ไม่ หลังจากที่จบคำนี้ ผู้หญิงคนนั้นหันไปรอบ ๆ และเดินไปยังห้องถัดไป มันดูเหมือนกับว่านางจะต้องแจ้งให้ลูกศิษย์ทุกคนทราบด้วยตัวของนางเอง

หลังจากปิดประตู เจี้ยนเฉินกลับไปที่เตียงของเขาและนั่งลง เขากลับไปบ่มเพาะพลังอย่างเงียบ ๆ อีกครั้ง

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่เจี้ยนเฉินบ่มเพาะพลังเสร็จ เขาก็เดินออกจากห้องของเขาและมุ่งหน้าไปยังห้องอาหาร ทานอาหารเพียงลำพังคนเดียว เนื่องจากเขามาค่อนข้างเร็ว เขาจึงพบว่ามีคนไม่มากเลย ดังนั้นเมื่อเขามองไป ก็พบที่ว่างให้นั่งอย่างไม่ยากนัก เนื่องจากห้องอาหารทั้งห้องเกือบจะว่างเปล่า

หลังจากที่เขาทานอาหารเช้า เจี้ยนเฉินก็มุ่งหน้าไปยังศูนย์กลางของบริเวณสำนักที่เป็นสนามกีฬา การแข่งขันจะเกิดขึ้นในสนามนี้

เดินไปตามทาง เจี้ยนเฉินสังเกตเห็นว่าเขาถูกรายล้อมไปด้วยลูกศิษย์เช่นเดียวกับเขาและพวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังสนามกีฬาเช่นกัน เพราะลูกศิษย์ที่อายุมากกว่าทั้งหมดจะสวมเครื่องแบบสำนัก เจี้ยนเฉินสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าใครคือลูกศิษย์หน้าใหม่ แม้ว่าลูกศิษย์ชั้นสูงบางคนซึ่งดูเหมือนว่าบางทีพวกเขาไม่ได้มีความสนใจมากในการแข่งขันของเด็กใหม่

เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงยังสนามกีฬา เขาจะได้เห็นวงกลม 5 วงแต่ละวงมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 30 ฟุต อยู่บนสนามกีฬา ซึ่งมีหลายคนล้อมรอบมัน

เจี้ยนเฉินมาถึงต้นไม้ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตรจากบริเวณนั้น เขาวิ่งอย่างรวดเร็วไปยังต้นไม้และกระโดดขึ้นไปนั่งลงบนกิ่งไม้ เจี้ยนเฉินเริ่มที่จะพักผ่อนในร่มเงาของมันเพราะมันยังเร็วเกินไปสำหรับการแข่งขันที่จะเริ่มต้นขึ้น เขาไม่ได้รีบเร่งที่จะไปถึงจุดนัดหมายเร็วเกินไปและเขาไม่เห็นถึงความสำคัญที่เขาจะต้องทนทุกข์ทรมานภายใต้แสงแดดจ้านั้น

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกไม่นานมันเป็นเวลาสำหรับการแข่งขันที่กำลังจะเริ่มต้น ในเวลานี้เวทีการแข่งขันถูกบรรจุด้วยลูกศิษย์จำนวนนับพัน เพียงไม่กี่คนที่สวมเครื่องแบบ นอกนั้นทุกคนล้วนเป็นเด็กใหม่

อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉิน สังเกตเห็นว่าลูกศิษย์ส่วนใหญ่ที่ประสบความสำเร็จในขั้นที่เก้าหรือมากกว่านั้นมาจากครอบครัวสามัญชน เขาตัดสินได้ไม่ยากจากเครื่องแบบลูกศิษย์ใหม่ที่พวกเขาทั้งหมดต้องสวม คนเหล่านี้ได้รับการสวมใส่ผ้าดิบและหยาบจึงทำให้รู้ได้ไม่ยาก ทำให้ทราบว่าอาณาจักรเกอซุนส่วนใหญ่ประกอบด้วยประชาชนและเด็กจากครอบครัวยากจนที่ถูกนำมาใช้ในการทำงานอย่างหนัก ดังนั้นเด็กเหล่านี้ทำงานอย่างหนักเพื่อบ่มเพาะพลังเซียนและเพื่อให้บรรลุถึงระดับแปด และเข้าร่วมในสำนักคากัตแห่งนี้

นอกเหนือจากลูกศิษย์ส่วนที่เหลือดูเหมือนอายุจะประมาณ 16 – 17 ปี ซึ่งตัวของเจี้ยนเฉินเองอายุ 15 ปี เขามาถึงระดับแปด เป็นความสำเร็จที่ไม่อาจลอกเลียนแบบกันได้ และดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงเป็นลูกศิษย์ที่อายุน้อยที่สุดของที่นี่ แม้การเจริญเติบโตทางร่างกายของเจี้ยนเฉินจะไปไกลเกินกว่าคนอื่น แต่จริง ๆ แล้วเขาพึ่งจะอายุ 15 ปีเท่านั้น จึงดูไม่แตกต่างจากเด็กที่โตกว่านัก

หลังจากพักผ่อน ในขณะที่เจี้ยนเฉินกระโดดลงไปอย่างว่องไวและเดินอยู่ในบริเวณการแข่งขัน แม้ว่าฝูงชนได้รวมตัวกันอยู่บริเวณนั้น เจี้ยนเฉินไม่ได้พยายามที่จะเบียดผ่านแต่อย่างใด แต่เขายืนอย่างสงบอยู่ด้านนอก เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจมัน มันดูไม่น่าสนใจสักเท่าไหร่นัก เหตุผลเดียวที่เขาเข้ามามีส่วนร่วมในวันนี้เป็นเพราะแกนอสูรระดับสาม

ทุกคน เงียบ!