ตอนที่ 1312 - เสี่ยวจิน

ตอนที่ 1312 – เสี่ยวจิน

กู้เฉินเบิกตากว้างและเต็มไปด้วยความเสียใจและความอัปยศอดสู เขาเป็นเซียนราชาซึ่งห่างเพียงนิดเดียวจากเซียนราชาขั้นสูงสุด แม้ในมุมมองทั้งหมดของทวีป เขาก็สามารถอาละวาดได้ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน แต่ตอนนี้เขาได้รับบาดแผลไปทั่วร่างจากเซียนสวรรค์และแม้กระทั่งเซียนปฐพี เขาอยู่ในสภาพที่น่ากลัวและนี่จะกลายเป็นจุดด่านพร้อยถาวรสำหรับชื่อเสียงของเขา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย พลังลึกลับและทรงพลังตรึงเขาไว้ซึ่งเขาไม่สามารถต้านทานได้เลย เขาเพิ่งกลายเป็นเป้านิ่งสำหรับสิ่งมีชีวิตที่คล้ายมดทำให้เขาได้รับบาดเจ็บอย่างมาก

ฉับ ! ฉับ ! ฉับ ! ฉับ..

เซียนปฐพีหลายสิบคนและเซียนสวรรค์เหวี่ยงอาวุธเซียนของพวกเขาอย่างรวดเร็วในทุก ๆ ตารางนิ้วบนร่างกายของกู้เฉิน ในชั่วพริบตาเขาถูกปกคลุมไปด้วยเลือดและบาดแผลของเขาก็นับไม่ถ้วน คอส่วนใหญ่ของเขาหายไปแล้วและมีเพียงหนึ่งในสามของเนื้อหนังที่เชื่อมต่อกับร่างกายของเขา หัวของเขาเกือบจะร่วงหล่นและถูกปกคลุมไปด้วยบาดแผล เขาตาบอดไปข้างหนึ่ง

กู้เฉินเป็นเซียนราชาที่ทรงอำนาจ แต่ก็อย่าลืมว่าเขาก็เป็นมนุษย์ เขาไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแกร่งตามธรรมชาติเหมือนสัตว์อสูร ถ้าสัตว์อสูรระดับ 8 อยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ร่างกายของมันก็จะไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยจากการโจมตีของเซียนผู้คุมกฎ

“วันนี้ข้าจะตายไปด้วยน้ำมือของมดจริง ๆ หรือ ? สวรรค์ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีเซียนจักรพรรดิซ่อนตัวอยู่ในเมืองอัคนี มันเป็นนางฟ้าเฮายู่หรือไม่ ? ไม่ นั่นเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้นางเป็นแค่วิญญาณ นางไม่ได้มีความแข็งแกร่งเหมือนในอดีต กู้เฉินคิดในใจ เขาเต็มใจที่จะถูกสังหารโดยผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่าเขามากกว่าถูกฆ่าโดยกลุ่มของพวกมด เขาต่อสู้ด้วยทุกสิ่งที่เขามี แต่พลังลึกลับนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เขาจินตนาการไว้ มันไร้ประโยชน์ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน

“คนผู้นี้เป็นเซียนผู้คุมกฏเป็นอย่างน้อย ผู้เชี่ยวชาญในระดับนี้จะไม่ตายตราบใดที่วิญญาณยังคงอยู่ มาโจมตีหัวของเขากันเถอะ” เซียนสวรรค์ร้องออกมา เขาไม่สามารถบอกได้ว่ากู้เฉินเป็นเซียนผู้คุมกฏหรือเซียนราชาด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขารู้เพียงว่าเซียนผู้คุมกฏมีความสามารถในการแช่แข็งพื้นที่

ทหารองครักษ์คนอื่น ๆ สับไปที่หัวของกู้เฉินด้วย ในระยะเวลาอันสั้น หัวของกู้เฉินถูกกำจัดด้วยการโจมตีที่วุ่นวาย แต่วิญญาณของเขายังคงอยู่ รูปลวงตาควบแน่นอยู่ในอากาศ แต่มันดูผอมเหมือนควันไฟ

ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือเซียนสวรรค์วัฏจักรที่ 6 เท่านั้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่สามารถทำลายวิญญาณของเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่การโจมตีของพวกเขาเพียงพอที่จะสร้างความเสียหายอย่างหนัก วิญญาณกลายเป็นภาพมายา

ทหารองครักษ์รู้สึกแปลกใจทันทีเมื่อเห็นว่ากู้เฉินยังมีชีวิตอยู่ ทันใดนั้น วิญญาณของกู้เฉินยิ้มแย้มแจ่มใสเพราะเขารู้สึกว่าพลังลึกลับรอบตัวเขาหายไป โดยไม่ลังเล เขาพยายามหนีทันที

แต่ในตอนนี้แสงสีแดงเพลิงก็สว่างวาบ เซียนผู้คุมกฏผู้ลอบคุ้มครองไป๋เหลียนแอบพุ่งเข้าใส่ด้วยมีดยาวล้อมรอบด้วยเปลวไฟ เขาเหวี่ยงมันไปที่วิญญาณของกู้เฉินด้วยพลังที่ไม่สามารถหยุดยั้ง

ความแข็งแกร่งของเซียนผู้คุมกฏนั้นเปรียบเทียบไม่ได้กับกลุ่มเซียนสวรรค์ วิญญาณที่อ่อนแอของกู้เฉินล้มลงจากการโจมตี เขาถูกฆ่าตาย

เซียนผู้คุมกฏค่อย ๆ วางอาวุธของเขาหลังจากวิญญาณของกู้เฉินได้สลายตัวไป ใบหน้าของเขาแดงก่ำขณะที่ร่างกายของเขาสั่นเบา ๆ เนื่องจากความตื่นเต้นอย่างมาก มีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจว่านักฆ่าทั้งสองไม่ใช่เซียนผู้คุมกฏแต่เป็นเซียนราชา จริง ๆ แล้วเขาได้ฆ่าเซียนราชา 2 คนด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน หากความสำเร็จที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนถูกถ่ายทอดออกไป มันจะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งทวีป เขารู้สึกภูมิใจอย่างมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

โหยวเยว่ได้จับคทาเทพจันทราไว้ แล้วยกเว้นอัญมณีของมันก็มืดลงไปมาก แม้ว่าโหยวเยว่และไป๋เหลียนจะมีประสบการณ์ที่น่ากลัว แต่พวกนางทั้งสองคนยังคงประพฤติตนตามปกติเพราะโหยวเยว่ถือคทาไว้กับนางเสมอ มันมีพลังบางส่วนจากนางฟ้าเฮายู่จากหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้นลำพังการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียวจากเซียนราชา แต่มันสามารถป้องกันการโจมตีจากเซียนจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย มีพลังเพียงพอที่จะยืดเวลาจนถึงโถงศักดิ์สิทธิ์มาถึง

“น้องชาย ข้าต้องขอขอบคุณเจ้าจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เจ้า ข้าก็คงตกอยู่ในอันตรายแล้ว” โหยวเยว่เอาคทาออกไปแล้วลูบหัวเด็กชายเบา ๆ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความรัก