ตอนที่ 1340: ทะเลแห่งความสิ้นหวัง

“ชิ้นส่วนเกราะศักดิ์สิทธิ์นี้ได้กลายเป็นแบบนี้ ข้ายังสามารถใช้มันได้อยู่หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถาม เขาพบกับสถานการณ์ที่ค่อนข้างน่าเสียใจเนื่องจากพลังของเกราะมันเห็นได้ชัด แต่มันได้รับความเสียหายมากจนเกินไป

“จากการดูมันแล้ว เกราะศักดิ์สิทธิ์ไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว ข้อความจารึกของมันได้รับความเสียหายและจิตวิญญาณวัตถุก็ได้กระจายออกไปแล้ว นอกจากความจริงที่ว่าวัสดุของมันทนทานมาก มันยังไม่สามารถป้องกันผู้ที่สวมใส่ได้อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เก็บมันไว้ นายท่าน เมื่อครั้งที่ความแข็งแกร่งของท่านเพิ่มขึ้นในอนาคต ท่านจะสามารถหาวัสดุบางชิ้นเพื่อมาซ่อมแซมมันได้ มันอาจจะไม่สามารถถูกรักษาให้เป็นรูปร่างที่สมบูรณ์ได้แต่มันจะต้องเป็นประโยชน์สำหรับท่านแน่นอน” จือหยิงพูด

“อย่าผิดหวังมากจนเกินไปเจ้านาย ด้วยความแข็งแกร่งของท่านตอนนี้ การได้ชิ้นส่วนเกราะที่เสียหายยังดีกว่าได้รับมันในสภาพที่สมบูรณ์เพราะว่าวัตถุเทพเจ้าทุกอันต้องการคุณสมบัติที่สูงมากอย่างยิ่งก่อนที่จะสามารถใช้มันได้ มีเพียงแค่พวกคนที่กลายเป็นอมตะราชันย์เท่านั้นที่สามารถเริ่มตีมันขึ้นได้และอย่างมาก พวกมันก็ไม่เกินไปกว่าชั้นธรรมดา ทุกอย่างที่เหนือกว่านั้นจะต้องเป็นอมตะราชันย์หรือไม่ก็อมตะเที่ยงแท้” ฉิงโซวกล่าว หลังจากนั้นเขามองไปที่ชิ้นส่วนที่เสียหายในมือของเจี้ยนเฉินและพูดต่อ ” นี่น่าจะเป็นวัตถุพระเจ้าคุณภาพสูงหรือไม่ก็วัตถุพระเจ้าคุณภาพเหนือสุด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงไร้ประโยชน์สำหรับท่านถ้ามันไม่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ การที่มีชิ้นที่ได้รับความเสียหายนั้นเป็นประโยชน์ต่อท่านแล้ว ”

จือหยิงพยักหน้าเห็นด้วย ” ฉิงโซวพูดถูก ถ้าเกราะนี้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ เจ้านายจะไม่สามารถใช้มันแม้ว่ามันจะเป็นวัตถุเทพเจ้าคุณภาพต่ำก็ตาม อย่างไรก็ตาม ทันทีที่มันถูกซ่อมแล้ว คุณภาพของมันก็คงจะตกลงมาและอาจจะตกลงไปเป็นระดับของวัตถุอมตะเท่านั้น ทันทีที่เจ้านายก้าวผ่านไปอีกขั้นของร่างบรรพกาล เจ้านายก็จะสามารถใช้มันได้ ”

เจี้ยนเฉินดีใจอย่างมาก เขาพูด ” จือหยิง ฉิงโซว เจ้าไม่มีวิธีที่จะซ่อมแซมวัตถุเทพเจ้านี้เลยเหรอ แม้มันจะทำให้คุณภาพของมันลดลงก็ตาม ? ”

” เราคิดออก แต่เราจำเป็นต้องใช้วัสดุ 2-3 อย่าง โชคที่ที่เราไม่จำเป็นต้องซ่อมมันให้สมบูรณ์ ดังนั้นวัสดุที่ใช้จึงไม่ได้อยู่ในระดับสูงเกินไป เราน่าจะสามารถหามันได้บนทวีปเทียนหยวน” จือหยิงตอบ

เจี้ยนเฉินตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขาค่อนข้างกระตือรือร้นในการซ่อมเกราะเพราะว่าเขาจะได้มีไพ่ตายเมื่อเขาเข้าไปที่โลกเซียน

แม้ว่าการป้องกันของร่างกายโกลาหลของเขาจะน่าประทับใจอย่างมาก เขาก็ไม่รังเกียจที่จะใส่เกราะที่ทรงพลังเพิ่มเข้าไปอีก

คลังสมบัติของตระกูลเต๋าได้นำความสุขที่คาดไม่ถึงให้กับเจี้ยนเฉิน ไม่เพียงแต่เขาที่เจอแหล่งฝึกฝนที่มากมายและทักษะการต่อสู้ระดับเซียนทั้ง2 แล้ว เขายังได้มาเจอกับสมบัติ 2 อย่างที่เป็นประโยชน์ต่อเขาอีกด้วยซึ่งสร้างความแปลกใจต่อเขาเป็นอย่างมาก

เจี้ยนเฉิน จัดเตรียมสมบัติของครอบครัวเต๋า เขาแยกสิ่งของทั้งหมดเป็น 2 ส่วน หนึ่งส่วนให้กับเผ่าเต่า ส่วนอีกหนึ่งส่วนให้กับกองกำลังกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี

เมื่อเจี้ยนเฉินและฉิงยี่หยวนออกจากคลังสมบัติ มันก็ผ่านไปครึ่งวันแล้วนับตั้งแต่พวกเขาเข้ามา

ฉิงยี่หยวนมองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับอารมณ์ที่สับสนบางอย่างและพูด “เจี้ยนเฉิน ข้าจะลาเจ้าที่นี่ ข้าจะออกจากอาณาจักรทะเลแล้ว ข้าจะคืนทักษะการต่อสู้ระดับเซียนให้กับท่านหลังจากข้าเข้าใจมันแล้ว ”

เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่นางย่างใจเย็นและถาม “เจ้ามีศัตรูที่ทรงพลังในทวีปเทียนหยวนหรือเปล่า ? ข้ารู้สึกว่าเจ้ามาที่นี่ในอาณาจักรทะเลเพื่อหลบภัย”

ความคิดเห็น