ตอนที่ 1346: การตีกระบี่ (1)

ไม่มีใครรู้ว่าทะเลแห่งความสิ้นหวังกว้างใหญ่ขนาดไหน มันถูกล้อมรอบไปด้วยหมอกอยู่เสมอตั้งแต่โบราณ โถงศักดิ์สิทธิ์ผลึกอเวจีของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลลอยไปอย่างไร้จุดหมายผ่านทะเลแห่งความสิ้นหวัง มันเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา จึงทำให้ไม่มีใครสามารถหามันเจอ รวมถึงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตดั้งเดิมด้วย วิธีเดียวคือต้องใช้ผลึกอเวจีเพื่อเป็นตัวนำทางแล้วจะทำให้หาตำแหน่งมันพบ

ยาดริมบินขึ้นไปพร้อมกับเจี้ยนเฉินที่ตามไปติด ๆ ข้างหลังนาง พวกเขาไปข้างหน้าทางเข้าทีละก้าว ๆ

ประตูของโถงศักดิ์สิทธิ์ปิดอย่างแน่นหนาและค่ายกลทั้งหมดก็ถูกซ่อนด้วยพลังงานที่มากมาย ต่อหน้าพลังนี้ แม้แต่เจี้ยนเฉินและยาดริมยังต้องสั่น

ยาดริมเอาผลึกอเวจีออกมาและใช้มัน นางใช้ทักษะลับเพื่อกระตุ้นพลังงานที่อยู่ในผลึกอเวจี แสงสีฟ้าปรากฏขึ้นจากผลึกภายใต้การควบคุมของยาดริม มันก่อตัวเป็นจารึกที่มีความลึกซึ้งอย่างมากซึ่งมันได้ชนเข้ากับทางเข้าหลังด้วยความเร็วแสง

ทันใดนั้นประตูของโถงศักดิ์สิทธิ์เริ่มส่องสว่างแสงสีฟ้า พลังงานที่ทรงพลังที่หลับใหลข้างในดูเหมือนจะตื่นขึ้นมาและประตูก็ค่อย ๆ เปิดออก

ไม่เพียงแต่ผลึกอเวจีจะนำทางพวกเขาหาโถงศักดิ์สิทธิ์แล้ว แต่มันยังเป็นกุญแจเปิดโถงศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย อย่างไรก็ตามก็ต้องใช้ทักษะลับเข้ามาช่วยเหมือนกัน

พลังที่โดดเดี่ยวเยือกเย็นเริ่มแผ่ออกมาทันทีจากโถงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้เจี้ยนเฉินและยาดริมถึงกับตัวสั่น พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาได้เข้ามาในช่วงเวลาโบราณ โถงศักดิ์สิทธิ์ลอยผ่านทะเลแห่งความสิ้นหวังมากว่าหลายแสนปีจนเกือบกว่าล้านปีเลยทีเดียว มันไม่เคยถูกเปิดในตลอดช่วงเวลาที่มันลอยผ่านมา ดังนั้นพลังที่อยู่ข้างในจึงเก่าแก่มาก ๆ

โถงศักดิ์สิทธิ์ว่างเปล่าและเงียบสงบ แรงกดดันที่มองไม่เห็นซึมผ่านทั่วตึก ประตูปิดลงอัตโนมัติเมื่อ เจี้ยนเฉิน และ ยาดริม เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ หลังจากนั้น เสียงที่คุ้นเคยของเทพเจ้าทะเลก็ดังขึ้น

“ในที่สุด พวกเจ้าก็มาถึงโถงศักดิ์สิทธิ์ของข้าอย่างปลอดภัย เจี้ยนเฉิน ข้าจะส่งเจ้าไปควบคุมศูนย์กลางของโถงศักดิ์สิทธิ์และให้เจ้าควบคุมบางส่วน พาโถงศักดิ์สิทธิ์นี้ออกจากทะเลแห่งความสิ้นหวังไปพร้อมกับ ยาดริม” เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดด้วยความตื่นเต้นซึ่งนางพยายามปกปิดไว้ มันเป็นเวลาอีกไม่นานมากนักก่อนที่นางจะสามารถฉลองกับความสำเร็จนี้

แรงที่มองไม่เห็นรวมตัวกันรอบ ๆ เจี้ยนเฉิน แรงมันอ่อนนุ่มมากแต่มันทรงพลังจนอยู่ในจุดที่เจี้ยนเฉินไม่สามารถต้านทานมันได้

ด้วยแสงสีฟ้า เจี้ยนเฉินถูกส่งออกไปโดยแรงนั้น เขาเข้าไปที่ศูนย์กลางควบคุมและเริ่มหลอมรวมโถงศักดิ์สิทธิ์

” ยาดริม เจ้าได้รับบาดเจ็บ เจี้ยนเฉินจำเป็นต้องหลอมรวมโถงศักดิ์สิทธิ์ 2-3 วัน ดังนั้นใช้เวลานี้เพื่อรักษาตัวเจ้า” เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดกับยาดริม รูปร่างของนางยังไม่หายไป ดังนั้นเสียงของนางจึงดังออกมาจากรอบ ๆ

“รับทราบฝ่าบาท” ยาดริมตอบอย่างสุภาพก่อนที่จะนั่งลง นางเริ่มฟื้นฟูตัวเอง

ในทะเลแห่งความสิ้นหวัง นางและเจี้ยนเฉินได้ทนทุกข์กับอาการบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน เจี้ยนเฉินมีความทนทานและอัตราการฟื้นฟูของร่างบรรพกาล ดังนั้นเขาจึงสามารถฟื้นฟูโดยปราศจากเวลาที่มากมายหลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บ ส่วนยาดริมไม่มีร่างกายที่ทรงพลังเช่นนั้น แม้ว่านางจะกินยาไปมาก แต่นางก็ยังมีบาดแผลที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของนางอยู่

ภายในพริบตา 2-3 วันได้ผ่านไป ยาดริมได้ทำการฟื้นฟูเต็มที่และกลับมาในสภาพที่ดีที่สุด ในขณะที่เจี้ยนเฉินได้หลอมรวมโถงศักดิ์สิทธิ์เสร็จสมบูรณ์แล้ว เขาออกจากศูนย์กลางควบคุมและปรากฏตัวต่อหน้ายาดริม

ความคิดเห็น