ตอนที่ 1372: การจากไป.

ตอนที่ 1372: การจากไป.

ภายในพริบตาสภาพแวดล้อมก็เงียบลงจนอาจได้ยินเสียงเข็มตกอย่างชัดเจน มีเพียงลมหายใจอันยาวนานของเจี้ยนเฉินและหวงหลวนเท่านั้นที่ส่งเสียงดัง ลมหายใจของหวงหลวนค่อย ๆ หนักขึ้นและเสียงการเต้นของหัวใจของนางก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความตื่นเต้นของนาง

ทันใดนั้นหวงหลวนก็พุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉินและโอบกอดเข้าไว้แน่น นางมุดหน้าลงไปในหน้าอกของเขาในขณะที่ร่างกายของนางสั่นเล็กน้อย

หวงหลวนมีร่างของจิตวิญญาณธาตุน้ำ ดังนั้นนางจึงมีบุคลิกที่อบอุ่นและอ่อนโยน อย่างไรก็ตามบุคลิกของนางตรงกันข้ามกัน ลึกเข้าไปในนางมีธรรมชาติของความกล้าหาญและนางค่อนข้างตรงไปตรงมาโดยเฉพาะในบางแง่มุม นางไม่เขินอายเหมือนเด็กสาวทั่วไป

เจี้ยนเฉินกอดหวงหลวนอย่างอ่อนโยน เขารู้สึกได้ถึงผิวที่นุ่มนวลของนาง เขาปล่อยให้จิตใจของเขาหวั่นไหวไปเล็กน้อย

“หลวนเอ๋อ มันยากสำหรับเจ้าในทุกวันนี้ ข้าทิ้งเจ้าไว้ที่นี่คนเดียวเพื่อบ่มเพาะ เจ้าต้องทนความเบื่อหน่ายและความเหงาตามลำพัง” เจี้ยนเฉินสูดกลิ่นหอมของหวงหลวนขณะที่เขาตำหนิตัวเอง หลังจากพานางเข้ามาในอาณาจักรทะเล เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทิ้งหวงหลวนไว้ที่นี่

หวงหลวนเอามือปิดปากเจี้ยนเฉิน ดวงตาของนางมีน้ำตาเอ่อล้น นางมองใบหน้าที่หล่อเหลาด้วยความรักและความอ่อนโยน นางพูดเบา ๆ ว่า “เฉิน ข้าไม่โทษเจ้าเลย คนเดียวที่ควรถูกตำหนิคือข้าเอง เพราะข้าไร้ประโยชน์ไม่สามารถช่วยเจ้าได้ และข้ายังทำให้เจ้าต้องตกอยู่ในอันตราย ตอนนี้ข้ากำลังฝึกฝนอย่างหนักเท่าที่จะทำได้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง เมื่อข้าได้เป็นเซียนราชา ข้าจะสามารถช่วยเจ้าได้”

เจี้ยนเฉินประทับใจในคำพูดของนางมาก เขากอดหวงหลวนแน่นแล้วก้มศีรษะลงเพื่อจูบหน้าผากนางเบา ๆ เขาพูดอย่างอ่อนโยนว่า “หลวนเอ๋อ เจ้าไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น วันที่ยากลำบากของชีวิตสิ้นสุดลงแล้ว ข้ามีพลังที่จะทำให้ตัวเองอยู่ในโลกนี้และปกป้องคนที่อยู่ข้าง ๆ ข้า … ”

ความคิดที่ซ่อนอยู่ทั้งหมดที่พวกเขารู้สึกระเบิดในเวลานั้นหลังจากที่ต้องแยกกันหลายวัน ในความเงียบและปราศจากความวุ่นวาย เจี้ยนเฉินและหวงหลวนยังคงกอดกันขณะที่พวกเขาพูดเบา ๆ พวกเขาเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริง

ทั้งสองได้พูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ มากมาย เจี้ยนเฉินเล่าให้นางฟังถึงทุกสิ่งที่เขาทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจนถึงรายละเอียดที่เล็กที่สุด เขารู้สึกว่าเขาไม่ต้องการที่จะซ่อนอะไรจากหวงหลวน สิ่งเดียวที่เขาเก็บเป็นความลับจากนางคือกระบี่ม่วงฟ้าและโลกอมตะ มันจะไม่ดีสำหรับนางที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เร็วเกินไป.

หวงหลวนดีใจมากหลังจากตกใจเมื่อรู้ว่าเจี้ยนเฉินสามารถฆ่าเซียนจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย นางรู้สึกไม่ค่อยสบายใจกับเรื่องร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นกับเจี้ยนเฉิน นางจึงยังคงอยู่ในอ้อมกอดของคนรัก

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา นางพยายามฝึกฝนอย่างหนัก นางใช้ความปรารถนาของตัวเองเป็นแรงจูงใจ นางคิดเสมอว่าหากนางอยากช่วยเจี้ยนเฉิน นางต้องแข็งแกร่งขึ้นให้ได้ นางรู้ว่าพลังของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่มันก็ไม่ได้เป็นช่วงเวลาที่สงบสุขสำหรับเขา เขามักจะทำอะไรจนสุดกำลังและมักจะอยู่ในแนวหน้าของชีวิต เขาท่องไปในขอบเขตระหว่างชีวิตและความตาย เขาใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง

ตอนนี้หวงหลวนรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากหลังจากที่นางรู้ว่าคนรักของนางกลายเป็นเซียนจักรพรรดิ เนื่องจากนางไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของเจี้ยนเฉินอีกต่อไปซึ่งทำให้นางสบายใจขึ้นมาก

“หลวนเอ๋อ ข้ามาวันนี้เพื่อพาเจ้ากลับไปที่ทวีปเทียนหยวน เจ้าออกมานานแล้ว มันถึงเวลาที่เจ้าต้องกลับไป และถึงเวลาที่เราจะได้พบกับเจียงหยางชิงหยุนและสะสางเรื่องที่เขาฝังตราประทับลับโบราณไว้ในตัวเจ้า” เจี้ยนเฉินอธิบายอย่างนุ่มนวล ทันทีที่เขาพูดถึงเจียงหยางชิงหยุน ความโกรธอันดุเดือดก็แวบเข้ามาในดวงตาของเขาทันที