ตอนที่ 1387: การต่อสู้ในมิติภายนอก (1)

ตอนที่ 1387: การต่อสู้ในมิติภายนอก (1)

ชายวัยกลางคนมองเจี้ยนเฉินและเสี่ยวหลิง เขาปรากฏตัวพร้อมใบหน้าที่เป็นกลางและดวงตาที่ลึกซึ้ง แต่เมื่อเขาเห็นเจี้ยนเฉินเศษเสี้ยวของประกายไฟก็กระพริบผ่านดวงตาของเขา เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีจอมยุทธ์ขอบเขตดั้งเดิมคนอื่นนอกเหนือจากเสี่ยวหลิง ไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องที่จอมยุทธ์คนนั้นจะเข้าใจเส้นทางแห่งกระบี่

แม้แต่ในโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งก็ยังมีคนอีกนับไม่ถ้วนที่ใช้กระบี่และคนมากมายก็ตัดผ่านสู่ขอบเขตดั้งเดิม แต่ก็ไม่มีใครได้ก้าวเดินบนเส้นทางแห่งกระบี่

ไม่ต้องพูดถึงบุคคลที่เข้าใจเส้นทางแห่งกระบี่จากโลกที่ไม่มีพลังงานดั้งเดิม และแทบจะไม่มีจอมยุทธ์ขอบเขตดั้งเดิมอยู่เลย

หลังจากนั้นชายวัยกลางคนก็มองดูดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างใต้เขา เขาเริ่มจับจ้องไปในทิศทางของทวีปเทียนหยวนและขมวดคิ้วทันที เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ “ข้าประเมินกำลังของเจ้าต่ำเกินไป”

เจ้าคือใคร ? เจี้ยนเฉินคำราม เขาสามารถบอกได้ว่าไม่มีใครเคยมาที่นี่และมันเป็นเพียงภาพของวิญญาณและพลังของเขา แต่ความกดดันที่คนผู้นี้ปล่อยออกมานั้นยังคงกว้างใหญ่ ถ้าเขาเข้ามาด้วยตัวเองจริง ๆ เขาจะน่าหวาดกลัวมากขนาดไหน ?

” เจ้าจะเรียกข้าว่าจิตวิญญาณราชันย์ก็ได้” ชายคนนั้นตอบอย่างเฉยเมย

เจี้ยนเฉินสั่นอยู่ข้างใน เขาพูดว่า “จิตวิญญาณราชันย์ เจ้าเป็นผู้ปกครองของโลกต่างแดน อย่างไรก็ตามสถานที่นี้ไม่ได้เป็นของโลกของเจ้า มันไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าควรเข้ามา”

” ข้าต้องมาที่นี่ ไม่มีใครหยุดข้าได้” จิตวิญญาณราชันย์ตอบอย่างสบาย ๆ แต่เขาก็ยังคงตั้งใจแน่วแน่

ดวงตาของเจี้ยนเฉินเริ่มเย็นชา แม้ว่าความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ของเขาค่อนข้างน่ากลัว แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวเพราะเขาไม่ได้มาทั้งร่างจริง ๆ เจี้ยนเฉินพูดอย่างเยือกเย็น “ถ้าเป็นอย่างนั้นเราคงต้องสู้กัน”

เจี้ยนเฉินจับกระบี่จือหยิงอย่างแน่นหนาและรวบรวมปราณกระบี่รอบตัวเขา เขาห่อหุ้มตัวเองด้วยแสงสีขาว มิติรอบ ๆ ตัวเขาสั่นอย่างรุนแรง ในขณะที่กระบี่จือหยิงระเบิดออกมาด้วยแสงที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน มันสร้างพลังงานที่น่ากลัวก่อนที่จะหลอมรวมกับเจี้ยนเฉิน พวกเขารวมตัวกันแทงจิตวิญญาณราชันย์ด้วยแสงสีม่วง

เจี้ยนเฉินไม่ยั้งพลัง การโจมตีครั้งนี้รวมไปด้วยพลังทั้งหมดของเขา เขาได้ผลักพลังบรรพกาลชั้นที่สี่และความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับเส้นทางแห่งกระบี่จนถึงขีดสูงสุด พลังบรรพกาลขยายออกไปหลายเท่าผ่านกระบี่จือหยิงและปราณกระบี่ ทำให้การโจมตีของเขาเกินระดับของเซียนจักรพรรดิและเข้าถึงขอบเขตดั้งเดิม

แสงสีม่วงทะลุท้องฟ้าและทำให้พื้นที่รอบ ๆ แตกเป็นเสี่ยง ๆ แกะสลักร่องลึกหลายร้อยเมตร การโจมตีของเจี้ยนเฉินทรงพลังมาก มันมีพลังมากพอที่จะตัดส่วนของทวีปออกหากใช้ในทวีปเทียนหยวน

จิตวิญญาณราชันย์ยังคงยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่เคลื่อนไหวใด ๆ เขานิ่งและสงบเต็มไปด้วยความมั่นใจ สัดส่วนที่สูงของเขานั้นดูใหญ่มากพอที่จะแบกโลกทั้งโลกไว้คนเดียว

เขาจับกระบี่หมอกเมฆด้วยมือขวา มันกะพริบแสงมืดเป็นพลังงานที่ทรงพลังอย่างยิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน หลังจากนั้นเขาใช้การโจมตีขั้นพื้นฐานที่สุดคือการแทงแบบง่าย ๆ ในการจัดการกระบี่จือหยิง

นี่เป็นการโจมตีธรรมดาที่สุดที่ทำได้ด้วยกระบี่ แต่มันมีพลังพิเศษอยู่ในมือของจิตวิญญาณราชันย์ การแทงธรรมดาดูเหมือนจะมีความสามารถสูงสุด มันไม่ธรรมดาอย่างที่คิด มันมีโลกและจักรวาลอยู่ภายใน

ปัง !

ปลายกระบี่ทั้งสองพุ่งชนกันอย่างรุนแรงและสร้างความอึกทึกในทันที ระลอกคลื่นอันทรงพลังพุ่งเข้ามารอบ ๆ มันก่อให้เกิดพายุ ทำให้มิติสั่นสะเทือนและดวงดาวก็มืดลง

กระบี่จือหยิงหยุดและเผยเจี้ยนเฉินออกมา เขาอาบแสงไฟจากกระบี่ ราวกับว่าเขาหลอมรวมกับมัน