ตอนที่ 1423 - มรดกของเทพเจ้าสัตว์อสูร (2)

ตอนที่ 1423 – มรดกของเทพเจ้าสัตว์อสูร (2)

“หอคอยสัตว์เทวะถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดยพยัคฆ์ปีกเทวะในสมัยโบราณ มีทั้งหมด 99 ชั้นและชั้นที่ 99 ที่สามารถเข้าได้โดยพยัคฆ์ปีกเทวะเท่านั้น ได้มีการกล่าวไว้ว่ามรดกของพยัคฆ์ปีกเทวะโบราณอยู่ที่นั่น แต่หลังจากหลายปีที่ผ่านมาไม่มีใครเคยก้าวเท้าไปที่นั่นซึ่งเป็นสาเหตุที่ชั้นที่ 99 ถูกผนึกไว้เสมอ วิธีการเดียวที่จะผ่านไปคือผ่านทั้งเก้าสิบแปดชั้น” ซ่างเฉียงอธิบายจากอีกด้านหนึ่ง

ใบหน้าของไคเซอร์มืดครึ้มยิ่งขึ้น เขาจ้องมองไปที่จักรพรรดิเพ็งด้วยจิตสังหารลึก ๆ เห็นได้ชัดว่าเขารู้ว่าทำไมเจี้ยนเฉินมาที่หอคอยสัตว์เทวะ ในอดีตเขาเคยฆ่าบิดาของพยัคฆ์ปีกเทวะ ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นศัตรูอย่างถาวรของพยัคฆ์ปีกเทวะ หากเขาได้รับมรดกไคเซอร์จะต้องตายอย่างแน่นอน

นี่เป็นเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะจะแก้แค้นเขาอย่างแน่นอนที่ฆ่าบิดาของเขา

“ข้าขอขอบคุณผู้อาวุโสสำหรับคำอธิบายนี้” เจี้ยนเฉินคำนับไปที่ซ่างเฉียง ก่อนที่จะเดินไปที่หอคอยศักดิ์สิทธิ์

หยุด ! ในฐานะมนุษย์ เจ้าไม่สามารถก้าวเท้าเข้ามาในหอคอยสัตว์เทวะได้ มิเช่นนั้น เจ้าจะหมิ่นประมาทต่อคนทั้งทวีป เจ้าจะก้าวข้ามศักดิ์ศรีของคนทั้งทวีป” แลงคีรอสกล่าวด้วยสีหน้าที่น่ากลัว

“มาหาข้า ถ้าเจ้าต้องการหยุดข้า” เจี้ยนเฉินตอบอย่างเฉยเมย เขาเดินไปที่หอคอยสัตว์เทวะด้วยความมุ่งมั่นอย่างมั่นคง เขาไม่ได้ตั้งใจจะหยุด นูบิสติดตามเขาไปอย่างตื่นเต้น

ไคเซอร์และแลงคีรอสเฝ้าดูเจี้ยนเฉินเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็วในขณะที่พวกเขากัดฟัน ในท้ายที่สุด พวกเขาได้แต่มองอย่างหมดหนทางเมื่อเจี้ยนเฉินเข้าสู่ชั้น 98 ของหอคอยสัตว์เทวะ พวกเขาไม่มีกำลังเพียงพอที่จะหยุดเจี้ยนเฉินอีกต่อไป

ซ่างเฉียงจ้องมองไปที่ไคเซอร์และแลงคีรอสก่อนที่จะถอนหายใจอย่างแผ่วเบา จากนั้นเขาก็ติดตามเจี้ยนเฉินและนูบิสไปยังชั้นที่ 98 ของหอคอยสัตว์เทวะ

ไคเซอร์และแลงคีรอสถูกทิ้งให้ยืนอยู่ตรงที่พวกเขาอยู่ด้วยการแสดงออกที่มืดมน ดวงตาของพวกเขาสั่นไหวอย่างไม่สบายใจและพวกเขาไม่ได้ติดตามเจี้ยนเฉินเข้าไปในหอคอยศักดิ์สิทธิ์

“เราสองคนอาจเป็นคู่ต่อสู้ของเจี้ยนเฉินได้ถ้าพวกเราจะร่วมมือกัน เจี้ยนเฉินไม่ได้มีสิทธิ์ในชีวิตของเรา แต่ยังมีพยัคฆ์ปีกเทวะอยู่ด้วย ตราบใดที่เจี้ยนเฉินยังอยู่ พวกเราก็ไม่สามารถทำอะไรกับมันได้และเมื่อมันไปถึงระดับ 9 ผ่านมรดกของเทพเจ้าสัตว์อสูร พวกเราก็จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ แม้ว่าพวกเราจะร่วมมือกัน” แลงคีรอสกล่าวผ่านทักาะสื่อสาร เขารู้สึกหนักใจมาก

ไคเซอร์ครุ่นคิดอย่างเงียบ ๆ ซักพักก่อนที่จะตอบว่า “เราเคยขัดแย้งกับเจี้ยนเฉินมาก่อน แต่พวกมันก็ยังไม่ถึงจุดที่เราไม่สามารถคืนดีกับเจี้ยนเฉินได้ ในเวลาเดียวกันเราได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้กับโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งซึ่งเป็นสาเหตุที่เจี้ยนเฉินไม่ได้ฆ่าเรา อย่างไรก็ตาม พยัคฆ์ปีกเทวะมีความแตกต่าง ท้ายที่สุดแล้ว บิดาของมันถูกฆ่าตายโดยพวกเรา ดังนั้นความเป็นปฏิปักษ์ของพยัคฆ์ปีกเทวะต่อพวกเราจึงไม่สามารถย้อนคืนกลับมาได้แล้ว เป็นเรื่องน่าเสียดายที่เรายังไม่สามารถควบคุมหอคอยสัตว์เทวะได้ มิฉะนั้นการรับมือกับเจี้ยนเฉินคงเป็นเรื่องที่ง่าย เราทำได้เพียงออกจากทวีปสัตว์เทวะเท่านั้น”

“โลกนี้กว้างใหญ่ แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตดั้งเดิมจะค้นพบเราได้ไม่ยาก ดังนั้นเราจะหนีไปที่ไหน ? ” แลงคีรอสถาม

“เราสามารถปกปิดร่องรอยของเราได้ แม้กระทั่งเจี้ยนเฉินก็ต้องการเวลาในการค้นหาเรา และข้าก็เชื่อว่าอีกไม่นานคลื่นแห่งการโจมตีครั้งต่อไปจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งก็จะมาถึง เจี้ยนเฉินอาจทรงพลังมาก แต่เขาไม่ได้เหนือกว่าโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง ใครจะรู้ว่าเขาและพยัคฆ์ปีกเทวะสามารถอยู่รอดได้ในการต่อสู้ครั้งต่อไป ตราบใดที่พวกเขาตาย เราก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม เราจำเป็นต้องหาที่ซ่อนตัวจนกว่าจะถึงตอนนั้น สถานที่ที่ดีที่สุดในตอนนี้คือการซ่อนตัวในสถานที่ที่อันตรายที่สุดของทวีปเทียนหยวนซึ่งก็คือรังมรณะ ! ” ไคเซอร์กัดฟันของเขาขณะที่ความเศร้าโศกมีอยู่เต็มดวงตาของเขา ในอดีตเขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะเป็นเช่นนี้ที่ซึ่งเขาจะถูกบังคับให้ออกจากทวีปสัตว์เทวะและดินแดนที่เขาปกครองอยู่